آیه 4 سوره انفال

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۵۶ توسط Quran (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی تفاسیر)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

أُولَٰئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا ۚ لَهُمْ دَرَجَاتٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَمَغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيمٌ

مشاهده آیه در سوره


<<3 آیه 4 سوره انفال 5>>
سوره : سوره انفال (8)
جزء : 9
نزول : مدینه

ترجمه های فارسی

آنها به راستی و حقیقت اهل ایمانند که نزد خدا مراتب بلند و آمرزش و روزی نیکو دارند.

مؤمنان واقعی و حقیقی فقط آنانند، برای ایشان نزد پروردگارشان درجاتی بالا و آمرزش و رزق نیکو و فراوانی است.

آنان هستند كه حقاً مؤمنند، براى آنان نزد پروردگارشان درجات و آمرزش و روزىِ نيكو خواهد بود.

اينان مؤمنان حقيقى هستند. در نزد پروردگارشان صاحب درجاتند و مغفرت و رزقى نيكو.

(آری،) مؤمنان حقیقی آنها هستند؛ برای آنان درجاتی (مهم) نزد پروردگارشان است؛ و برای آنها، آمرزش و روزی بی‌نقص و عیب است.

ترجمه های انگلیسی(English translations)

It is they who are truly the faithful. They shall have ranks near their Lord, forgiveness and a noble provision.

These are the believers in truth; they shall have from their Lord exalted grades and forgiveness and an honorable sustenance.

Those are they who are in truth believers. For them are grades (of honour) with their Lord, and pardon, and a bountiful provision.

Such in truth are the believers: they have grades of dignity with their Lord, and forgiveness, and generous sustenance:

معانی کلمات آیه

«حَقّاً»: صفت مصدر محذوفی است و تقدیر چنین است: إیماناً حَقّاً.

«کَریمٌ»: پاک. فراوان‌

نزول

شأن نزول آیات 2 تا 4:

این آیات درباره امیرالمومنین على علیه‌السلام و ابوذر و سلمان فارسی و مقداد نازل شده است[۱].[۲]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

أُولئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا لَهُمْ دَرَجاتٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ كَرِيمٌ «4»

آنان همان مؤمنان حقيقى هستند، براى آنان نزد پروردگارشان درجات و آمرزش و روزىِ سخاوتمندانه و نيكو است.

نکته ها

«رِزْقٌ كَرِيمٌ»، به معناى رزق و روزى دائمى، بى‌منّت، وسيع و خالص است.

پیام ها

1- ايمان آنگاه كامل است كه همراه با خوف الهى، توكّل، نماز وانفاق باشد. آرى، ايمان به شعار نيست، به عمل است. «أُولئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا»

2- رمز دريافت درجات الهى، نماز و انفاق است. يُقِيمُونَ‌ ... يُنْفِقُونَ‌، لَهُمْ دَرَجاتٌ‌ (يك عمر، براى گرفتن درجه دنيوى مى‌كوشيم، ولى از درجات الهى غافليم!)

3- درجاتى كه خداوند عطا مى‌كند، براى بشر دنيوى ناشناخته و بسيار مهم است.

(كلمه‌ى‌ «دَرَجاتٌ»، نكره آمده است)

4- چون ايمان مردم قابل كم و زياد شدن است، درجات الهى هم افزايش يا كاهش مى‌يابد. زادَتْهُمْ إِيماناً ... لَهُمْ دَرَجاتٌ‌

جلد 3 - صفحه 270

5- درجات الهى، منحصر در بهشت نيست، در همين دنيا و در برزخ هم وجود دارد. ( «عِنْدَ رَبِّهِمْ» مطلق آمده است)

6- حتّى مؤمنان حقيقى نيز در معرض لغزش بوده و نيازمند مغفرت الهى مى‌باشند. الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا لَهُمْ‌ ... مَغْفِرَةٌ

7- تنها ايمان حقيقى، زمينه‌ى رسيدن انسان به جايگاه ويژه و دريافت مغفرت و نعمت‌هاى ويژه‌ى خداوند است. الْمُؤْمِنُونَ‌ ... عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ كَرِيمٌ‌



پانویس

  1. تفاسیر على بن ابراهیم و برهان.
  2. محمدباقر محقق،‌ نمونه بينات در شأن نزول آيات از نظر شیخ طوسی و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص367.

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه