آیه 42 سوره احزاب
| <<41 | آیه 42 سوره احزاب | 43>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
و دایم صبح و شام به تسبیح و تنزیه ذات پاکش بپردازید.
و صبح و شام او را تسبیح گویید.
و صبح و شام او را به پاكى بستاييد.
و هر بامداد و شبانگاه تسبيحش گوييد.
و صبح و شام او را تسبیح گویید!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- بكرة: اول روز. راغب گويد، آن به معنى اول روز است.
- اصيل: ما بعد عصر تا مغرب. جمع آن آصال است. در اقرب الموارد گويد: «الاصيل ... وقت ما بعد العصر الى المغرب».[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اذْكُرُوا اللَّهَ ذِكْراً كَثِيراً «41»
اى كسانى كه ايمان آوردهايد! خدا را بسيار ياد كنيد.
وَ سَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَ أَصِيلًا «42»
و او را در هر صبح و شام تسبيح نماييد (و به پاكى بستاييد).
نکته ها
ياد خداوند تنها با زبان و گفتار نيست، بلكه در هر فكر، كار و حركتى رضايت خداوند را در نظر داشتن است.
قرآن براى ذكر خدا آثار و بركاتى بيان كرده و يكى از دلايل نماز را ذكر خدا دانسته است، «أَقِمِ الصَّلاةَ لِذِكْرِي» «1» ياد خدا تنها وسيلهى آرامش دلهاست. «أَلا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ» «2» و روح آرام و نفس مطمئنّ به پرواز در مىآيد و به حقّ مىرسد. «يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ. ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ» «3» و اعراض از ذكر خدا زندگى نكبت بارى را به همراه دارد «وَ مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكاً» «4»
گفتهاند: تسبيحات حضرت زهرا عليها السلام نمونهاى از ذكر كثير است. «5»
رسول اكرم صلى الله عليه و آله فرمود: هر كس زبان ذاكر داشته باشد، خير دنيا و آخرت به او عطا شده است. و امام صادق عليه السلام فرمود: هر چيزى حدّى دارد جز ذكر خدا.
در حديث مىخوانيم: قلب و روح، مثل آهن زنگ مىزند و ذكر خدا وسيلهى روشنى و جلاى آن است.
در روايات آمده است: ذكر خدا تنها با زبان نيست، ذكر واقعى آن است كه هنگام حلال و حرام ياد خدا كنيم و از گناه دست برداريم. «6»
«1». طه، 14.
«2». رعد، 28.
«3». فجر، 27- 28.
«4». طه، 124.
«5». كافى، ج 2، ص 500.
«6». ميزان الحكمة و سفينةالبحار (ذكر).
جلد 7 - صفحه 378
پیام ها
1- خطاب زيبا و محرمانه، وسيلهى جذب مردم و زمينهى پذيرش آنان است. «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا»
2- ياد خداوند، زمانى در انسان مؤثّر است كه مستمرّ و بسيار باشد. «اذْكُرُوا اللَّهَ ذِكْراً كَثِيراً»
3- بهترين ذكر خدا، تسبيح و تنزيه اوست. اذْكُرُوا اللَّهَ ... وَ سَبِّحُوهُ
4- آغاز و پايان روز را با تسبيح و ياد خدا بگذرانيم. «سَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَ أَصِيلًا»
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی ، ج8، ص: 370
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
