آیه 38 سوره احزاب
| <<37 | آیه 38 سوره احزاب | 39>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
پیغمبر را در حکمی که خدا (در نکاح زنان پسر خوانده) برای او مقرر فرموده گناهی نیست، سنّت الهی در میان آنان که در گذشتند هم این است (که انبیاء را توسعه در امر نکاح و تحلیل برخی محرمات است) و فرمان خدا حکمی نافذ و حتمی و به اندازه و حساب شده است.
بر پیامبر در آنچه خدا برای او مقرّر و لازم کرده منعی نیست، خدا این روش را درباره کسانی [از پیامبران] که پیش از این گذشته اند مقرّر داشته است و همواره فرمان خدا نافذ و اندازه گیری شده است.
بر پيامبر در آنچه خدا براى او فرض گردانيده گناهى نيست. [اين] سنّت خداست كه از ديرباز در ميان گذشتگان [معمول] بوده، و فرمان خدا همواره به اندازه مقرر [و متناسب با توانايى] است.
بر پيامبر در انجام دادن آنچه خدا بر او مقرر كرده است حرجى نيست، همچنان كه خدا براى پيامبران پيشين نيز چنين سنتى نهاده بود و فرمان خدا فرمانى است بىهيچ زياده و نقصان.
هیچ گونه منعی بر پیامبر در آنچه خدا بر او واجب کرده نیست؛ این سنّت الهی در مورد کسانی که پیش از این بودهاند نیز جاری بوده؛ و فرمان خدا روی حساب و برنامه دقیقی است!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- قدر: در اقرب الموارد گويد: قدر، چيز واقع شدنى است كه خدا مقدر و معين كرده است «القدر: ما يقدره اللَّه من القضاء» تعصى گويند آن تعلّق اراده به اشياء است در وقتشان. ظاهرا مراد آنست كه اين كار روى حساب است.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
ما كانَ عَلَى النَّبِيِّ مِنْ حَرَجٍ فِيما فَرَضَ اللَّهُ لَهُ سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ وَ كانَ أَمْرُ اللَّهِ قَدَراً مَقْدُوراً «38»
بر پيامبر در (انجام) آنچه خداوند براى او تعيين كرده هيچ سختى و محذورى نيست، چنان كه خداوند دربارهى انبياى قبلى نيز اين سنّت را قرار داده بود (كه آداب و رسوم جاهلى و بىاساس را بشكنند)، و فرمان خدا همواره سنجيده و اندازهگيرى شده است.
نکته ها
اين آيه به منزله قطعنامهى آيه قبل است كه رهبر دينى بايد خط شكن باشد و از ملامتها نترسد و منتظر رضايت اين و آن نباشد.
امام رضا عليه السلام فرمود: «چون خداوند مىدانست كه منافقان ازدواج پيامبر را با همسر زيد كه پسرخوانده حضرت بود، دستاويز عيبجويى او قرار خواهند داد، اين آيه را نازل كرد». «1»
پیام ها
1- پيامبر نبايد در انجام فرمان خدا به جوّسازىها و مانع تراشىها اعتنا كند. ما كانَ عَلَى النَّبِيِ ...
2- پيامبر، ممكن است وظايف و دستورهاى اختصاصى نيز داشته باشد. «فَرَضَ اللَّهُ لَهُ»
3- همهى انبيا، خط شكن، و با افكار منحرف عمومى درگير بودهاند. «مِنْ قَبْلُ»
سنّت خدا در شكستن سنّتهاى غلط است. «سُنَّةَ اللَّهِ»
5- فرمانهاى الهى، حساب شده و لازم الاجراست. «أَمْرُ اللَّهِ قَدَراً مَقْدُوراً»
«1». تفسير نورالثقلين و عيون الاخبار، ج 1، ص 203.
تفسير نور(10جلدى)، ج7، ص: 374
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی ، ج8، ص: 361
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
