آیه 47 سوره فرقان
| <<46 | آیه 47 سوره فرقان | 48>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
و او خدایی است که شب را برای شما لباس گردانید (تا همه در سیاه جامه شب مستور شوید) و خواب را مایه سکون و آرامش شما قرار داد و روز روشن را برای جنبش و کار مقرر داشت.
و اوست که شب را برای شما پوشش، و خواب را مایه استراحت و آرامش، و روز را [زمان] پراکنده شدن [جهت فعالیت و کوشش] قرار داد.
و اوست كسى كه شب را براى شما پوششى قرار داد و خواب را [مايه] آرامشى. و روز را زمان برخاستن [شما] گردانيد.
اوست كه شب را پوشش شما كرد و خواب را آرامشتان و روز را زمان برخاستنتان.
او کسی است که شب را برای شما لباس قرار داد، و خواب را مایه استراحت، و روز را وسیله حرکت و حیات!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- سباتا: راحتى. سبت در اصل به معنى قطع است: «سبت الشيء، قطعه» خواب قطع عمل است براى استراحت، جوهرى گويد: «السبت:الراحة ... و السبات النوم واصله الراحة».[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ لِباساً وَ النَّوْمَ سُباتاً وَ جَعَلَ النَّهارَ نُشُوراً «47»
و او كسى است كه شب را براى شما پوشش و خواب را آرام بخش گردانيد و روز را زمان برخاستن (و تلاش) شما قرار داد.
نکته ها
در قرآن كريم از چند چيز به عنوان «لباس» ياد شده است: شب، «جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ لِباساً» «1»، همسر؛ «هُنَّ لِباسٌ لَكُمْ وَ أَنْتُمْ لِباسٌ لَهُنَّ» «2» وتقوا «وَ لِباسُ التَّقْوى ذلِكَ خَيْرٌ» «3»
«1». فرقان، 47.
«2». بقره، 187.
«3». اعراف، 26.
جلد 6 - صفحه 265
«سبت» يعنى قطع و تعطيل كار. به استراحت بعد از تلاش نيز «سبت» مىگويند. «1»
«نشور» از «نشر»، به معناى پخش شدن مردم در روز براى كار و تلاش است.
پیام ها
1- گردش شب و روز تصادف نيست، اهداف و برنامههاى حكيمانهاى در آن نهفته است. «جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ لِباساً وَ النَّوْمَ سُباتاً»
2- پديدهى شب، يك نعمت الهى براى بشر است. «لَكُمُ»
3- خواب و بيدارى خود را با طبيعت هماهنگ كنيم. «اللَّيْلَ لِباساً وَ النَّوْمَ سُباتاً» تاريكى و سكوت، در ايجاد آرامش مؤثّرند، چنانكه وجود نور در تلاش و جنب و جوش انسان، مؤثّر است.
4- شب، حافظ جسم وسلامتى است، چنانكه لباس، حافظ بدن است. «اللَّيْلَ لِباساً»
5- گردش شب و روز و آرامش در شب و تلاش در روز، نشانهى ربوبيّت خداوند است. رَبِّكَ كَيْفَ مَدَّ الظِّلَ ... وَ هُوَ الَّذِي ...
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج7، ص298
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
