آیه 48 سوره فرقان
| <<47 | آیه 48 سوره فرقان | 49>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
و او خدایی است که بادها را برای بشارت پیشاپیش باران رحمت خود فرستاد، و از آسمان آبی طاهر و مطهّر نازل کردیم.
و اوست که بادها را پیشاپیش [باران] رحمتش به عنوان مژده دهنده باران فرستاد، و از آسمان آبی پاک و پاک کننده نازل کردیم.
و اوست آن كس كه بادها را نويدى پيشاپيش رحمت خويش [=باران] فرستاد و از آسمان، آبى پاك فرود آورديم،
اوست كه پيشاپيش رحمت خود بادها را به مژدهدادن فرستادن. و از آسمان آبى پاك نازل كرديم،
او کسی است که بادها را بشارتگرانی پیش از رحمتش فرستاد، و از آسمان آبی پاککننده نازل کردیم...
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- بشرا: جمع بشير. به معنى بشارت و مژده دهنده است.
- طهورا: طهر (بر وزن قفل): پاكى. طهور هم مصدر آيد به معنى پاكى و هم وصف آيد به معنى پاك. آن را در آيه پاك و پاك كننده گفتهاند. طبرسى فرموده: «طاهرا فى نفسه و مطهرا لغيره ...» مانند آب كه هم پاك است و هم پاك كننده، ابن اثير در نهايه و شيخ طوسى رحمه اللَّه در خلاف گفتهاند اين معنى از صيغه مبالغه بودن فهميده مىشود.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ الرِّياحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ وَ أَنْزَلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً طَهُوراً «48»
و او خداوندى است كه بادها را مژدهاى پيشاپيش (باران) رحمتش فرستاد و از آسمان، آبى پاكيزهكننده فرو فرستاديم.
لِنُحْيِيَ بِهِ بَلْدَةً مَيْتاً وَ نُسْقِيَهُ مِمَّا خَلَقْنا أَنْعاماً وَ أَناسِيَّ كَثِيراً «49»
تا به وسيلهى آن سرزمين مرده (و پژمرده و خشك) را زنده گردانيم و آن را به چهارپايان و مردمان بسيار از مخلوقات خود بنوشانيم.
«1». التحقيق فىكلمات القرآن.
جلد 6 - صفحه 266
نکته ها
«طهور» چيزى را گويند كه هم در نهايت پاكى است و هم پاك كننده مىباشد. كلمهى «بلد» به معناى سرزمين است، خواه شهر باشد يا روستا ومزرعه، به دليل آيهى 58 سوره اعراف كه مىفرمايد: «وَ الْبَلَدُ الطَّيِّبُ يَخْرُجُ نَباتُهُ بِإِذْنِ رَبِّهِ» سرزمين نيكو با اذن پروردگارش گياه خود را بيرون مىآورد، و روشن است كه روئيدن گياه مخصوص شهر نيست. كلمهى «أَناسِيَّ» جمع «انسى» مرادف معناى «انسان» است.
چون معنى «بلد» و «بَلْدَةً» يكى است، در توصيف آن فرمود: «مَيْتاً» و نفرمود: «ميتة»
در استفاده از آب، بيشترين سهم به كشاورزى اختصاص دارد، بعد حيوانات بيشترين استفاده را از آن مىبرند و سپس انسانها. به خاطر همين، در آيهى شريفه ابتدا از كشاورزى و احياى زمين ياد شده است، سپس از حيوانات، آن گاه از انسان.
بادها فوايد بسيارى دارند از جمله: هوا را لطيف مىكنند، ابرها را انتقال مىدهند، حرارت را كم مىكنند و گياهان را بارور مىسازند.
پیام ها
1- حركت بادها، به ارادهى خداوند است. «هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ الرِّياحَ»
2- بادها انواع مختلفى دارند و گاهى با باران ملازمند. أَرْسَلَ الرِّياحَ ... أَنْزَلْنا ...
3- نزول باران از ابر با ارادهى خداوند است. «أَنْزَلْنا»
4- آب هم پاك است و هم پاك كننده، جسم آدمى و اشياى ديگر را پاك مىكند و در وضو و غسل نيز مايهى پاكى روح انسان است. «طَهُوراً»
5- زندگى بشر مرهون نباتات و حيوانات است. (زنده شدن زمين و سيرابى چارپايان، قبل از سيراب شدن انسان آمده است)
6- كارهاى خدا از طريق اسباب طبيعى صورت مىگيرد. «أَرْسَلَ الرِّياحَ- أَنْزَلْنا- لِنُحْيِيَ»
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج7، ص298-299
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
