آیه 53 سوره اسراء

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۲۹ توسط Quran (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی تفاسیر)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

وَقُلْ لِعِبَادِي يَقُولُوا الَّتِي هِيَ أَحْسَنُ ۚ إِنَّ الشَّيْطَانَ يَنْزَغُ بَيْنَهُمْ ۚ إِنَّ الشَّيْطَانَ كَانَ لِلْإِنْسَانِ عَدُوًّا مُبِينًا

مشاهده آیه در سوره


<<52 آیه 53 سوره اسراء 54>>
سوره : سوره اسراء (17)
جزء : 15
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

و بندگانم را بگو که همیشه سخن بهتر را بر زبان آرند، که شیطان (بسیار شود به یک کلمه زشت) میان آنان دشمنی و فساد برمی‌انگیزد، زیرا دشمنی شیطان با آدمیان واضح و آشکار است.

و به بندگانم بگو: سخنی را که نیکوتر است، بگویند؛ زیرا شیطان میان آنان [به سبب سخنان زشت و بی منطق] دشمنی و نزاع می افکند، زیرا شیطان همواره برای انسان دشمنی آشکار است.

و به بندگانم بگو: «آنچه را كه بهتر است بگويند»، كه شيطان ميانشان را به هم مى‌زند، زيرا شيطان همواره براى انسان دشمنى آشكار است.

و به بندگان من بگو كه با يكديگر به بهترين وجه سخن بگويند، كه شيطان در ميان آنها به فتنه‌گرى است، زيرا شيطان آدمى را دشمنى آشكار است.

به بندگانم بگو: «سخنی بگویند که بهترین باشد! چرا که (شیطان بوسیله سخنان ناموزون)، میان آنها فتنه و فساد می‌کند؛ همیشه شیطان دشمن آشکاری برای انسان بوده است!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

Tell My servants to speak in a manner which is the best. Indeed Satan incites ill feeling between them, and Satan is indeed man’s manifest enemy.

And say to My servants (that) they speak that which is best; surely the Shaitan sows dissensions among them; surely the Shaitan is an open enemy to man.

Tell My bondmen to speak that which is kindlier. Lo! the devil soweth discord among them. Lo! the devil is for man an open foe.

Say to My servants that they should (only) say those things that are best: for Satan doth sow dissensions among them: For Satan is to man an avowed enemy.

معانی کلمات آیه

ينزغ: نزغ: دخول، دخول در امرى براى فساد. به وسوسه شيطان نزغه گويند كه افساد بخصوصى است‏. الشَّيْطانَ يَنْزَغُ بَيْنَهُمْ‏: شيطان ميان آنها فساد به بار مى ‏آورد.[۱]

نزول

کلبى گوید: مشرکین مکه اصحاب رسول خدا صلی الله علیه و آله را اذیت و آزار مى کردند. اصحاب نزد پیامبر آمدند و گفتند: یا رسول اللّه به ما اجازه بده با آنان به قتال و نبرد پردازیم. پیامبر فرمود: فعلا مأمور به این کار نیستم[۲].[۳]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

وَ قُلْ لِعِبادِي يَقُولُوا الَّتِي هِيَ أَحْسَنُ إِنَّ الشَّيْطانَ يَنْزَغُ بَيْنَهُمْ إِنَّ الشَّيْطانَ كانَ لِلْإِنْسانِ عَدُوًّا مُبِيناً «53»

وبه بندگانم بگو: سخنى گويند كه نيكوتر است، چرا كه شيطان (با سخنان ناموزون) ميان آنان فتنه وفساد مى‌كند. همانا شيطان همواره براى انسان، دشمنى آشكار بوده است.

نکته ها

خداوند، آفريدگار بهترين‌هاست؛ «أَحْسَنَ كُلَّ شَيْ‌ءٍ خَلَقَهُ» «1» «فَأَحْسَنَ صُوَرَكُمْ»*، «2» «أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ» «3» از ما نيز بهترين‌ها را مى‌خواهد؛ بهترين عمل، «لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا» «4»*


«1». سجده، 7.

«2». غافر، 64.

«3». تين، 4.

«4». هود، 7.

جلد 5 - صفحه 75

بهترين سخن‌ «يَقُولُوا الَّتِي هِيَ أَحْسَنُ» وبهترين حرفها را پيروى كردن. «فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ» «1»

گويا مسلمانان در نحوه‌ى برخورد با كفّار ونيشخندهاى آنان و نحوه‌ى مقابله به مثل، سؤالاتى داشتند كه آيه با «قُلْ» پاسخ داده است، چرا كه گاهى بدگويى به بت‌هاى كفّار، آنان را گستاخ مى‌كرد كه آنان نيز به خداوند ناسزا گويند.

«كلام احسن» شامل هر نوع سخن شايسته است، همچون: سلام، دعا، ارشاد، اظهار محبّت، امربه‌معروف و نهى از منكر، ذكر خدا، توبه و استغفار و امثال آن.

پیام ها

1- در دعوت به كلام نيكو، بايد خود نيكو سخن بود. «يَقُولُوا الَّتِي هِيَ أَحْسَنُ»

2- كلام و گفتار خوب، زمينه‌ساز محبّت، و سخن‌ناروا، زمينه‌ساز انواع وسوسه‌هاى شيطانى است. آرى سخن نيكو، زمينه‌ى وسوسه را مى‌زدايد. يَقُولُوا الَّتِي هِيَ أَحْسَنُ إِنَّ الشَّيْطانَ يَنْزَغُ‌ ...

3- لازمه‌ى عبوديّت، خوش‌گفتارى با ديگران است. «لِعِبادِي‌ يَقُولُوا الَّتِي هِيَ أَحْسَنُ»

4- القاى دشمنى ميان مردم، كار شيطان است و كسى كه چنين كند، همكار شيطان است. «يَنْزَغُ بَيْنَهُمْ»

5- شيطان، همواره دشمن انسان بوده و در دشمنى لحظه‌اى درنگ نكرده است. «إِنَّ الشَّيْطانَ كانَ لِلْإِنْسانِ عَدُوًّا»

6- شيطان در فتنه‌گرى ودشمنى‌با انسان، بسيار جدّى است. انّ ... كان ... عَدُوًّا مُبِيناً


«1». زمر، 18.

تفسير نور(10جلدى)، ج‌5، ص: 76



پانویس

  1. تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی
  2. تفسیر مجمع البیان.
  3. محمدباقر محقق،‌ نمونه بينات در شأن نزول آيات از نظر شیخ طوسی و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص 501.

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه