علی اکبر گلشن آزادی: تفاوت بین نسخهها
مهدی موسوی (بحث | مشارکتها) |
مهدی موسوی (بحث | مشارکتها) |
||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
{{مدخل دائرة المعارف|[[اثر آفرینان]]}} | {{مدخل دائرة المعارف|[[اثر آفرینان]]}} | ||
| + | [[پرونده:گلشن آزادی.jpg|بندانگشتی|]] | ||
| + | «علیاکبر آزادی» (۱۳۵۳-۱۲۸۰ ش)، روزنامهنگار، نویسنده و شاعر معاصر [[تخلص|متخلّص]] به «گلشن» و اهل تربت حیدریه است. | ||
| − | |||
| − | + | وى ابتدا به تحصیل فارسى و عربى پرداخت، اما به علت فوت پدر نتوانست به تحصیل ادامه دهد، در نتیجه به تجارت روى آورد. پس از مدتى به علت علاقه فراوان به [[شعر]] و ادبیات و به منظور فراگرفتن رموز شعر و ادب، به خدمت میرزا محمدحسین سهیلى و احمد بهمنیار رسید و از محضر آنها سود جست و [[دیوان (شعر)|دیوان]] شعرى در پنج هزار [[بیت (شعر)|بیت]] تنظیم کرد. | |
| − | + | علیاکبر آزادی در ۱۲۹۸ شمسی به [[مشهد]] رفت و در آنجا ابتدا مدیریت داخلى روزنامهى «مهر منیر» و مدیریت روزنامهى «شرق ایران» را بر عهده گرفت و در ۱۳۰۱ ش روزنامهى «فکر آزاد» را - که صاحب امتیازش احمد بهمنیار کرمانى بود - بنیان نهاد. در ۱۳۰۴ شمسی امتیاز روزنامه «آزادى» را گرفت و سالهاى متمادى بدون وقفه به انتشار آن پرداخت. وى پس از انتشار این روزنامه به «گلشن آزادى» معروف شد. | |
| − | در | + | على اکبر گلشن در امور خیریه و ملى و فرهنگى مانند خدمت در هیئت مدیرۀ شیر و خورشید سرخ مشهد، عضویت شوراى عالى فرهنگ [[خراسان]] و عضویت انجمن آثار ملى سابقه خدمت داشته است. على اکبر گلشن سرانجام در [[مشهد]] درگذشت و در باغ خواجه ربیع مدفون شد. |
| − | + | از جمله آثار گلشن آزادى عبارتند از: | |
| + | *گلشن آزادی، شامل ۳۰ مقالهی اجتماعی و ادبی؛ | ||
| + | *گلشن ادب، که شامل شرح حال و منتخب اشعار شعراى خراسان مىباشد؛ | ||
| + | *داستانها و دستانها؛ | ||
| + | *در طهران چه دیدم و چه شنیدم؛ | ||
| + | *[[مثنوی (قالب شعر)|مثنوى]] «شاهان وارون بخت»، بر وزن «مخزن الاسرار» [[نظامی گنجوی|نظامى]]؛ | ||
| + | *مثنوى «گلشن شوق»، بر وزن «هفت پیکر» نظامى؛ | ||
| + | *داستانها از باستانها؛ | ||
| + | *صد سال شعر خراسان؛ | ||
| + | *دیوان اشعار، چاپ ۱۳۳۲ ش. | ||
| − | + | نمونه اشعار گلشن: | |
| + | برو قوی شو اگر راحت جهان طلبی * که در نظام طبیعت ضعیف پامال است | ||
| + | |||
| + | ز نیرو است هر آنچه نکوست در عالم * ز سستی است هر آنچه زشت و بد فال است... | ||
| + | |||
| + | ببر ز دل همه اندیشههای باطل را * که این قماش ز هر گونه بدتر از فال است | ||
| + | |||
| + | تو ای جوان که هنوزت جوانی آغاز است * به کار علم و ادب رو که این تو را مال است | ||
==منابع== | ==منابع== | ||
| − | *[[ | + | *[[اثرآفرینان]]، [[انجمن مفاخر فرهنگی]]، ج۵، ص۸۰. |
{{شعر فارسی}} | {{شعر فارسی}} | ||
[[رده:شعرای پارسی گو]] | [[رده:شعرای پارسی گو]] | ||
[[رده:شعرای پارسی گوی قرن چهاردهم]] | [[رده:شعرای پارسی گوی قرن چهاردهم]] | ||
| + | [[رده:روزنامه نگاران]][[رده:مدفونین در مشهد]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۶ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۲۳
«علیاکبر آزادی» (۱۳۵۳-۱۲۸۰ ش)، روزنامهنگار، نویسنده و شاعر معاصر متخلّص به «گلشن» و اهل تربت حیدریه است.
وى ابتدا به تحصیل فارسى و عربى پرداخت، اما به علت فوت پدر نتوانست به تحصیل ادامه دهد، در نتیجه به تجارت روى آورد. پس از مدتى به علت علاقه فراوان به شعر و ادبیات و به منظور فراگرفتن رموز شعر و ادب، به خدمت میرزا محمدحسین سهیلى و احمد بهمنیار رسید و از محضر آنها سود جست و دیوان شعرى در پنج هزار بیت تنظیم کرد.
علیاکبر آزادی در ۱۲۹۸ شمسی به مشهد رفت و در آنجا ابتدا مدیریت داخلى روزنامهى «مهر منیر» و مدیریت روزنامهى «شرق ایران» را بر عهده گرفت و در ۱۳۰۱ ش روزنامهى «فکر آزاد» را - که صاحب امتیازش احمد بهمنیار کرمانى بود - بنیان نهاد. در ۱۳۰۴ شمسی امتیاز روزنامه «آزادى» را گرفت و سالهاى متمادى بدون وقفه به انتشار آن پرداخت. وى پس از انتشار این روزنامه به «گلشن آزادى» معروف شد.
على اکبر گلشن در امور خیریه و ملى و فرهنگى مانند خدمت در هیئت مدیرۀ شیر و خورشید سرخ مشهد، عضویت شوراى عالى فرهنگ خراسان و عضویت انجمن آثار ملى سابقه خدمت داشته است. على اکبر گلشن سرانجام در مشهد درگذشت و در باغ خواجه ربیع مدفون شد.
از جمله آثار گلشن آزادى عبارتند از:
- گلشن آزادی، شامل ۳۰ مقالهی اجتماعی و ادبی؛
- گلشن ادب، که شامل شرح حال و منتخب اشعار شعراى خراسان مىباشد؛
- داستانها و دستانها؛
- در طهران چه دیدم و چه شنیدم؛
- مثنوى «شاهان وارون بخت»، بر وزن «مخزن الاسرار» نظامى؛
- مثنوى «گلشن شوق»، بر وزن «هفت پیکر» نظامى؛
- داستانها از باستانها؛
- صد سال شعر خراسان؛
- دیوان اشعار، چاپ ۱۳۳۲ ش.
نمونه اشعار گلشن:
برو قوی شو اگر راحت جهان طلبی * که در نظام طبیعت ضعیف پامال است
ز نیرو است هر آنچه نکوست در عالم * ز سستی است هر آنچه زشت و بد فال است...
ببر ز دل همه اندیشههای باطل را * که این قماش ز هر گونه بدتر از فال است
تو ای جوان که هنوزت جوانی آغاز است * به کار علم و ادب رو که این تو را مال است
منابع
- اثرآفرینان، انجمن مفاخر فرهنگی، ج۵، ص۸۰.
 | |
| شعرشناسی | * شعر * علم عروض * قافیه * تخلص * دیوان * مصراع * بیت * مقفا * قالب * مطلع * تغزل * بحور شعری |
| قالبهای شعر | *مثنوی * قصیده * غزل * مسمط * مستزاد * ترجیعبند * ترکیببند * قطعه * رباعی |
| سبکهای شعر فارسی | * سبک خراسانی * سبک عراقی * سبک هندی * سبک بازگشت ادبی * شعر نو |
| شاعران پارسی گو: | همه*قرن 4 * قرن 5 * قرن 6 * قرن 7 * قرن 8 * قرن 9 * قرن 10 * قرن 11 * قرن 12 * قرن 13 * قرن 14 |
