علی اکبر گلشن آزادی
«علیاکبر آزادی» (۱۳۵۳-۱۲۸۰ ش)، روزنامهنگار، نویسنده و شاعر معاصر متخلّص به «گلشن» و اهل تربت حیدریه است.
وى ابتدا به تحصیل فارسى و عربى پرداخت، اما به علت فوت پدر نتوانست به تحصیل ادامه دهد، در نتیجه به تجارت روى آورد. پس از مدتى به علت علاقه فراوان به شعر و ادبیات و به منظور فراگرفتن رموز شعر و ادب، به خدمت میرزا محمدحسین سهیلى و احمد بهمنیار رسید و از محضر آنها سود جست و دیوان شعرى در پنج هزار بیت تنظیم کرد.
علیاکبر آزادی در ۱۲۹۸ شمسی به مشهد رفت و در آنجا ابتدا مدیریت داخلى روزنامهى «مهر منیر» و مدیریت روزنامهى «شرق ایران» را بر عهده گرفت و در ۱۳۰۱ ش روزنامهى «فکر آزاد» را - که صاحب امتیازش احمد بهمنیار کرمانى بود - بنیان نهاد. در ۱۳۰۴ شمسی امتیاز روزنامه «آزادى» را گرفت و سالهاى متمادى بدون وقفه به انتشار آن پرداخت. وى پس از انتشار این روزنامه به «گلشن آزادى» معروف شد.
على اکبر گلشن در امور خیریه و ملى و فرهنگى مانند خدمت در هیئت مدیرۀ شیر و خورشید سرخ مشهد، عضویت شوراى عالى فرهنگ خراسان و عضویت انجمن آثار ملى سابقه خدمت داشته است. على اکبر گلشن سرانجام در مشهد درگذشت و در باغ خواجه ربیع مدفون شد.
از جمله آثار گلشن آزادى عبارتند از:
- گلشن آزادی، شامل ۳۰ مقالهی اجتماعی و ادبی؛
- گلشن ادب، که شامل شرح حال و منتخب اشعار شعراى خراسان مىباشد؛
- داستانها و دستانها؛
- در طهران چه دیدم و چه شنیدم؛
- مثنوى «شاهان وارون بخت»، بر وزن «مخزن الاسرار» نظامى؛
- مثنوى «گلشن شوق»، بر وزن «هفت پیکر» نظامى؛
- داستانها از باستانها؛
- صد سال شعر خراسان؛
- دیوان اشعار، چاپ ۱۳۳۲ ش.
نمونه اشعار گلشن:
برو قوی شو اگر راحت جهان طلبی * که در نظام طبیعت ضعیف پامال است
ز نیرو است هر آنچه نکوست در عالم * ز سستی است هر آنچه زشت و بد فال است...
ببر ز دل همه اندیشههای باطل را * که این قماش ز هر گونه بدتر از فال است
تو ای جوان که هنوزت جوانی آغاز است * به کار علم و ادب رو که این تو را مال است
منابع
- اثرآفرینان، انجمن مفاخر فرهنگی، ج۵، ص۸۰.
 | |
| شعرشناسی | * شعر * علم عروض * قافیه * تخلص * دیوان * مصراع * بیت * مقفا * قالب * مطلع * تغزل * بحور شعری |
| قالبهای شعر | *مثنوی * قصیده * غزل * مسمط * مستزاد * ترجیعبند * ترکیببند * قطعه * رباعی |
| سبکهای شعر فارسی | * سبک خراسانی * سبک عراقی * سبک هندی * سبک بازگشت ادبی * شعر نو |
| شاعران پارسی گو: | همه*قرن 4 * قرن 5 * قرن 6 * قرن 7 * قرن 8 * قرن 9 * قرن 10 * قرن 11 * قرن 12 * قرن 13 * قرن 14 |
