ذاکر (اسم الله): تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سطر ۱: سطر ۱:
{{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ قرآن]]}}
+
'''«ذاکِر»'''، اسم فاعل از «ذِکر»، از صفات فعل الهى به معناى تقدیس کردن و بزرگ داشتن و یادآورى است.<ref>اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج ۱، ص ۴۹۱.</ref> و در مورد [[الله|خداوند]] سبحان به معناى یادآوردن بنده با اعطاى نعمت است.<ref>تفسیر المیزان، ج ۱، ص ۳۳۹.</ref> فعل آن یک بار در [[قرآن]] به خداوند نسبت داده شده است: {{متن قرآن|«فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ ...»}}.<ref>[[آیه 152 سوره بقره| سوره بقره، آیه ۱۵۲.]]</ref>
  
«ذاکر»، اسم فاعل از (ذکر) صفت فعل الهى به معناى تقدیس کردن و بزرگ داشتن و یادآورى است.<ref>اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج ۱، ص ۴۹۱.</ref> و در مورد [[الله|خداوند]] سبحان به معناى '''یادآوردن بنده با اعطاى نعمت''' است.<ref>المیزان، ج ۱، ص ۳۳۹.</ref> فعل آن یک بار در [[قرآن]] به خداوند نسبت داده شده است: {{متن قرآن|«فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ ...»}}<ref>[[آیه 152 سوره بقره| سوره بقره، آیه ۱۵۲.]]</ref>.
+
و در [[حدیث]] آمده است که {{متن حدیث|«فاذکُرونى اذکُرکُم بنعمتى»}}<ref>تفسیر المیزان، ج ۱، ص ۳۴۰.</ref> و نیز {{متن حدیث|«فاذکُرونى اذکُرکم بمغفرتى»}}.<ref>همان، ص ۳۴۲.</ref>
  
و در [[حدیث]] است که {{متن حدیث|«فاذکرونى اذکرکم بنعمتى»}}<ref>المیزان، ج ۱، ص ۳۴۰.</ref> و نیز {{متن حدیث|«فاذکرونى اذکرکم بمغفرتى»}}<ref>همان، ص ۳۴۲.</ref>.
+
همچنین در فرازهایی از «[[دعای جوشن کبیر]]»، به این اسم الهی اشاره شده است: «یَا خَیْرَ الذَّاكِرِینَ»، «یَا ذَاكِرُ»، «یَا خَیْرَ ذَاكِرٍ وَ مَذْكُورٍ».<ref>مفاتیح الجنان، شیخ عباس قمی، دعای جوشن کبیر.</ref>
 
==پانویس==
 
==پانویس==
 
{{پانویس}}
 
{{پانویس}}
 
==منابع==
 
==منابع==
* فرهنگ قرآن، جلد ۱۴، صفحه ۲۳۵.
+
 
 +
*[[فرهنگ قرآن (کتاب)|فرهنگ قرآن]]، اکبر هاشمی، ج ۱۴، ص ۲۳۵.
 +
*[[مفاتیح الجنان (کتاب)|مفاتیح الجنان]]، شیخ عباس قمی.
 
{{قرآن}}
 
{{قرآن}}
 
[[رده:اسماء و صفات الهی]]
 
[[رده:اسماء و صفات الهی]]
 
[[رده:واژگان قرآنی]]
 
[[رده:واژگان قرآنی]]

نسخهٔ ‏۱۲ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۴۰

«ذاکِر»، اسم فاعل از «ذِکر»، از صفات فعل الهى به معناى تقدیس کردن و بزرگ داشتن و یادآورى است.[۱] و در مورد خداوند سبحان به معناى یادآوردن بنده با اعطاى نعمت است.[۲] فعل آن یک بار در قرآن به خداوند نسبت داده شده است: «فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ ...».[۳]

و در حدیث آمده است که «فاذکُرونى اذکُرکُم بنعمتى»[۴] و نیز «فاذکُرونى اذکُرکم بمغفرتى».[۵]

همچنین در فرازهایی از «دعای جوشن کبیر»، به این اسم الهی اشاره شده است: «یَا خَیْرَ الذَّاكِرِینَ»، «یَا ذَاكِرُ»، «یَا خَیْرَ ذَاكِرٍ وَ مَذْكُورٍ».[۶]

پانویس

  1. اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج ۱، ص ۴۹۱.
  2. تفسیر المیزان، ج ۱، ص ۳۳۹.
  3. سوره بقره، آیه ۱۵۲.
  4. تفسیر المیزان، ج ۱، ص ۳۴۰.
  5. همان، ص ۳۴۲.
  6. مفاتیح الجنان، شیخ عباس قمی، دعای جوشن کبیر.

منابع

قرآن
متن و ترجمه قرآن
اوصاف قرآن (اسامی و صفات قرآن، اعجاز قرآن، عدم تحریف در قرآن)
اجزاء قرآن آیه، سوره، جزء، حزب، حروف مقطعه
ترجمه و تفسیر قرآن تاریخ تفسیر، روشهای تفسیری قرآن، سیاق آیات، اسرائیلیات، تاویل، فهرست تفاسیر شیعه، فهرست تفاسیر اهل سنت، ترجمه های قرآن
علوم قرآنی تاریخ قرآن: نزول قرآن، جمع قرآن، شان نزول، کاتبان وحی، قراء سبعه
دلالت الفاظ قرآن: عام و خاص، مجمل و مبین، مطلق و مقید، محکم و متشابه، مفهوم و منطوق، نص و ظاهر، ناسخ و منسوخ
تلاوت قرآن تجوید، آداب قرائت قرآن، تدبر در قرآن
رده ها: سوره های قرآن * آیات قرآن * واژگان قرآنی * شخصیت های قرآنی * قصه های قرآنی * علوم قرآنی * معارف قرآن
مسابقه از خطبه ۱۹۰ نهج البلاغه