ذاکر (اسم الله): تفاوت بین نسخهها
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
مهدی موسوی (بحث | مشارکتها) جز (مهدی موسوی صفحهٔ ذاکر را به ذاکر (اسم الله) منتقل کرد) |
|||
| (۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشده) | |||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
| − | + | '''«ذاکِر»'''، اسم فاعل از «ذِکر»، از صفات فعل الهى به معناى تقدیس کردن و بزرگ داشتن و یادآورى است.<ref>اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج ۱، ص ۴۹۱.</ref> و در مورد [[الله|خداوند]] سبحان به معناى یادآوردن بنده با اعطاى نعمت است.<ref>تفسیر المیزان، ج ۱، ص ۳۳۹.</ref> فعل آن یک بار در [[قرآن]] به خداوند نسبت داده شده است: {{متن قرآن|«فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ ...»}}.<ref>[[آیه 152 سوره بقره| سوره بقره، آیه ۱۵۲.]]</ref> | |
| − | + | و در [[حدیث]] آمده است که {{متن حدیث|«فاذکُرونى اذکُرکُم بنعمتى»}}<ref>تفسیر المیزان، ج ۱، ص ۳۴۰.</ref> و نیز {{متن حدیث|«فاذکُرونى اذکُرکم بمغفرتى»}}.<ref>همان، ص ۳۴۲.</ref> | |
| − | |||
| − | |||
| + | همچنین در فرازهایی از «[[دعای جوشن کبیر]]»، به این اسم الهی اشاره شده است: «یَا خَیْرَ الذَّاكِرِینَ»، «یَا ذَاكِرُ»، «یَا خَیْرَ ذَاكِرٍ وَ مَذْكُورٍ».<ref>مفاتیح الجنان، شیخ عباس قمی، دعای جوشن کبیر.</ref> | ||
==پانویس== | ==پانویس== | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
| − | |||
==منابع== | ==منابع== | ||
| − | |||
| + | *[[فرهنگ قرآن (کتاب)|فرهنگ قرآن]]، اکبر هاشمی، ج ۱۴، ص ۲۳۵. | ||
| + | *[[مفاتیح الجنان (کتاب)|مفاتیح الجنان]]، شیخ عباس قمی. | ||
| + | {{قرآن}} | ||
[[رده:اسماء و صفات الهی]] | [[رده:اسماء و صفات الهی]] | ||
[[رده:واژگان قرآنی]] | [[رده:واژگان قرآنی]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۲ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۴۱
«ذاکِر»، اسم فاعل از «ذِکر»، از صفات فعل الهى به معناى تقدیس کردن و بزرگ داشتن و یادآورى است.[۱] و در مورد خداوند سبحان به معناى یادآوردن بنده با اعطاى نعمت است.[۲] فعل آن یک بار در قرآن به خداوند نسبت داده شده است: «فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ ...».[۳]
و در حدیث آمده است که «فاذکُرونى اذکُرکُم بنعمتى»[۴] و نیز «فاذکُرونى اذکُرکم بمغفرتى».[۵]
همچنین در فرازهایی از «دعای جوشن کبیر»، به این اسم الهی اشاره شده است: «یَا خَیْرَ الذَّاكِرِینَ»، «یَا ذَاكِرُ»، «یَا خَیْرَ ذَاكِرٍ وَ مَذْكُورٍ».[۶]
پانویس
منابع
- فرهنگ قرآن، اکبر هاشمی، ج ۱۴، ص ۲۳۵.
- مفاتیح الجنان، شیخ عباس قمی.
