قاموس قرآن: إدّ: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
 
سطر ۲: سطر ۲:
  
 
==إدّ در قرآن==
 
==إدّ در قرآن==
«اِدّ» (بر وزن ضِدّ) به معنی كار ناپسند و منكر بزرگ و بسيار زشت است؛ در [[قرآن]] آمده است: {{متن قرآن|«وَ قٰالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمٰنُ وَلَداً * لَقَدْ جِئْتُمْ شَيْئاً '''إِدّاً'''»}}<ref>[[سوره مريم]]، ۸۸-۸۹.</ref> گفتند: خدا پسری گرفته است. حقا كه چيزی شگفت آور و ناپسند آورده‌ايد (گفته‌ايد).  
+
«اِدّ» (بر وزن ضِدّ) به معنی كار ناپسند و منكر بزرگ و بسيار زشت است؛ در [[قرآن]] آمده است: «{{متن قرآن|{{آیه|19|88}} 💠<ref>[[آیه 88 سوره مریم|سوره مریم، آیه ۸۸.]]</ref> {{آیه|19|89}}<ref>[[آیه 89 سوره مریم|همان، آیه ۸۹.]]</ref>}}؛ گفتند: خدا پسری گرفته است. حقا كه چيزی شگفت آور و ناپسند آورده‌ايد (گفته‌ايد)».  
  
 
[[محمد بن یعقوب فیروزآبادی|فیروزآبادی]] در «[[قاموس المحیط (کتاب)|قاموس المحیط]]» گويد: الإدّ و الإدّة العجب و الامر الفظيع و الداهية و المنكر». ممكن است مراد از [[آیه|آيه]] فوق چيز شگفت آور باشد.
 
[[محمد بن یعقوب فیروزآبادی|فیروزآبادی]] در «[[قاموس المحیط (کتاب)|قاموس المحیط]]» گويد: الإدّ و الإدّة العجب و الامر الفظيع و الداهية و المنكر». ممكن است مراد از [[آیه|آيه]] فوق چيز شگفت آور باشد.

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۰ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۳۵

«إدّ»، به چیز ناپسند و زشت و شگفت‌آور معنا شده و تنها یک بار در قرآن کریم بکار رفته است.

إدّ در قرآن

«اِدّ» (بر وزن ضِدّ) به معنی كار ناپسند و منكر بزرگ و بسيار زشت است؛ در قرآن آمده است: «وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمَٰنُ وَلَدًا 💠[۱] لَقَدْ جِئْتُمْ شَيْئًا إِدًّا[۲]؛ گفتند: خدا پسری گرفته است. حقا كه چيزی شگفت آور و ناپسند آورده‌ايد (گفته‌ايد)».

فیروزآبادی در «قاموس المحیط» گويد: الإدّ و الإدّة العجب و الامر الفظيع و الداهية و المنكر». ممكن است مراد از آيه فوق چيز شگفت آور باشد.

پانویس

منابع

  • قاموس قرآن، سید علی‌اکبر قرشی، تهران: دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۰۷.
قرآن
متن و ترجمه قرآن
اوصاف قرآن (اسامی و صفات قرآن، اعجاز قرآن، عدم تحریف در قرآن)
اجزاء قرآن آیه، سوره، جزء، حزب، حروف مقطعه
ترجمه و تفسیر قرآن تاریخ تفسیر، روشهای تفسیری قرآن، سیاق آیات، اسرائیلیات، تاویل، فهرست تفاسیر شیعه، فهرست تفاسیر اهل سنت، ترجمه های قرآن
علوم قرآنی تاریخ قرآن: نزول قرآن، جمع قرآن، شان نزول، کاتبان وحی، قراء سبعه
دلالت الفاظ قرآن: عام و خاص، مجمل و مبین، مطلق و مقید، محکم و متشابه، مفهوم و منطوق، نص و ظاهر، ناسخ و منسوخ
تلاوت قرآن تجوید، آداب قرائت قرآن، تدبر در قرآن
رده ها: سوره های قرآن * آیات قرآن * واژگان قرآنی * شخصیت های قرآنی * قصه های قرآنی * علوم قرآنی * معارف قرآن
مسابقه از خطبه ۱۳۳ و ۱۳۳ و ۱۶۷ نهج البلاغه