محدث: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(رده اولویت مقاله)
 
(۲ نسخه‌ٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشده)
سطر ۱: سطر ۱:
 
{{متوسط}}
 
{{متوسط}}
به کسی که [[حدیث]] نقل می کند، محدث گفته می شود.
+
«محدّث» به کسی گفته می‌شود که [[حدیث]] نقل می‌کند و یا کسی که به راویان حدیث و مصطلحات حديث و احادیث صحیح و ضعیف، شناخت و آگاهی دارد.
  
[[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] صلی الله علیه و آله در فضیلت نقل روایات فرمودند: نصراللَّه امرأ سمع منّا شيئا فبلّغه كما سمعه؛ خدا مردى را كه چيزى از ما بشنود و همان طور كه شنيده به ديگران برساند، يارى كند.<ref>[[نهج الفصاحه|نهج الفصاحة]] (مجموعه كلمات قصار [[پیامبر اسلام|حضرت رسول]] صلى الله عليه و آله)، ص785.</ref>
+
[[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] صلی الله علیه و آله در فضیلت نقل روایات فرمودند: «{{متن حدیث|نَضَّرَ اللهُ امْرَأً سَمِع مِنَّا شيئا، فَبَلَّغَهُ كما سَمِعَهُ، فَرُبَّ مُبَلَّغٍ أوْعَى مِن سَامِعٍ}}<ref>سنن الترمذی؛ نهج الفصاحه، ص785.</ref>؛ خدا مردى را كه چيزى از ما بشنود و همان طور كه شنيده به ديگران برساند، شاد و خرم گرداند».
  
و نیز فرمودند: نصراللَّه امرأ سمع منّا حديثا فحفظه حتّى يبلّغه غيره فربّ حامل فقه إلى ما هو أفقه منه و ربّ‌ حامل‌ فقه‌ ليس بفقيه؛ خدا مردى را كه سخنى از ما بشنود و به خاطر سپارد تا به ديگرى برساند يارى كند بسا كس كه دانائى به داناتر از خود برد و بسا كس كه حامل دانائيست و دانا نيست.<ref> نهج الفصاحة (مجموعه كلمات قصار حضرت رسول صلى الله عليه و آله)، ص785.</ref>
+
و نیز فرمودند: «{{متن حدیث|نضّرَ اللهُ عبداً سمعَ مقالتي فوَعاها وحَفظَها وبلّغها مَن لم يسمَعها، فَرُبَّ حامل فقه غيرُ فقيه، ورُبّ حامل فقه إلى مَن هو أفقه منه}}<ref>وسائل الشيعه، شیخ حر عاملي، ج ٢٧ ص ٨٩.</ref>؛ خدا مردى را كه سخنى از ما بشنود و به خاطر سپارد تا به ديگرى برساند شاد كند، بسا كسی كه حامل دانائيست و دانا نيست، و بسا كسی كه دانائى به داناتر از خود برد».
  
در خصوص كتابت حديث شرايط خاصى را بيان كرده ‌اند كه بخش عمده آنها مربوط به زمانهاى پيشين و نسخه ‌هاى دست نويس است. شرايط و ضوابط ياد شده، از قبيل نقطه ‌گذارى و اعراب و املاء كلمات و رعايت فاصله‌ ها و تصحيح و مقابله [[سند حدیث|اسناد]] و متون و [[اجازه (علم الحدیث)|اجازه روايت]] كتاب و... حاكى از شدت اهتمام دانشوران به ضبط [[احاديث]] و حفظ امانت در نقل و مصون ماندن آنها از [[تصحیف و تحریف|تصحيف و تحريف]] و [[جعل حدیث|جعل]] و تزوير و [[تدلیس در احادیث|تدليس]] است.
+
در خصوص كتابت حديث شرايط خاصى را بيان كرده ‌اند كه بخش عمده آنها مربوط به زمانهاى پيشين و [[نسخه  خطی|نسخه ‌هاى خطی]] است. شرايط و ضوابط ياد شده، از قبيل نقطه ‌گذارى و اِعراب و املاء كلمات و رعايت فاصله‌ ها و تصحيح و مقابله [[سند حدیث|اسناد]] و متون و [[اجازه (علم الحدیث)|اجازه روايت]] كتاب و...، حاكى از شدت اهتمام دانشوران به ضبط [[احاديث]] و حفظ امانت در نقل و مصون ماندن آنها از [[تصحیف و تحریف|تصحيف و تحريف]] و [[حدیث جعلی|جعل]] و تزوير و [[تدلیس در احادیث|تدليس]] است.
  
شرايط و آداب كتابت حديث در بعضى از جوامع مهم حديث و كتب [[مصطلح الحدیث|درايه]] بيان گرديده است.<ref>سيد مهدى حائرى، دايرة المعارف تشيع، ج6، ص150.</ref>
+
شرايط و آداب كتابت حديث در بعضى از جوامع مهم حديثی و كتب [[مصطلح الحدیث|درايه]] بيان گرديده است.<ref>دايرةالمعارف تشيع، سيد مهدى حائرى، ج6، ص150.</ref>
  
 
==پانویس==
 
==پانویس==
سطر ۱۵: سطر ۱۵:
 
[[رده:حدیث]]
 
[[رده:حدیث]]
 
[[رده:اصطلاحات حدیثی]]
 
[[رده:اصطلاحات حدیثی]]
[[رده:مقاله های مرتبط با دانشنامه]]
+
[[رده:مقاله های مرتبط به دانشنامه]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۳ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۵۳

«محدّث» به کسی گفته می‌شود که حدیث نقل می‌کند و یا کسی که به راویان حدیث و مصطلحات حديث و احادیث صحیح و ضعیف، شناخت و آگاهی دارد.

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در فضیلت نقل روایات فرمودند: «نَضَّرَ اللهُ امْرَأً سَمِع مِنَّا شيئا، فَبَلَّغَهُ كما سَمِعَهُ، فَرُبَّ مُبَلَّغٍ أوْعَى مِن سَامِعٍ[۱]؛ خدا مردى را كه چيزى از ما بشنود و همان طور كه شنيده به ديگران برساند، شاد و خرم گرداند».

و نیز فرمودند: «نضّرَ اللهُ عبداً سمعَ مقالتي فوَعاها وحَفظَها وبلّغها مَن لم يسمَعها، فَرُبَّ حامل فقه غيرُ فقيه، ورُبّ حامل فقه إلى مَن هو أفقه منه[۲]؛ خدا مردى را كه سخنى از ما بشنود و به خاطر سپارد تا به ديگرى برساند شاد كند، بسا كسی كه حامل دانائيست و دانا نيست، و بسا كسی كه دانائى به داناتر از خود برد».

در خصوص كتابت حديث شرايط خاصى را بيان كرده ‌اند كه بخش عمده آنها مربوط به زمانهاى پيشين و نسخه ‌هاى خطی است. شرايط و ضوابط ياد شده، از قبيل نقطه ‌گذارى و اِعراب و املاء كلمات و رعايت فاصله‌ ها و تصحيح و مقابله اسناد و متون و اجازه روايت كتاب و...، حاكى از شدت اهتمام دانشوران به ضبط احاديث و حفظ امانت در نقل و مصون ماندن آنها از تصحيف و تحريف و جعل و تزوير و تدليس است.

شرايط و آداب كتابت حديث در بعضى از جوامع مهم حديثی و كتب درايه بيان گرديده است.[۳]

پانویس

  1. سنن الترمذی؛ نهج الفصاحه، ص785.
  2. وسائل الشيعه، شیخ حر عاملي، ج ٢٧ ص ٨٩.
  3. دايرةالمعارف تشيع، سيد مهدى حائرى، ج6، ص150.
مسابقه از خطبه ۸۳ نهج البلاغه