قاضی نعمان مغربی: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(صفحه‌ای تازه حاوی «ابوحنیفه نعمان بن محمد، معروف به قاضی نعمان و ابن حیون (متوفای ۳۶۳ق)، پایه‌گ...» ایجاد کرد)
 
 
(یک نسخهٔ میانیِ همین کاربر نمایش داده نشده است)
سطر ۱: سطر ۱:
ابوحنیفه نعمان بن محمد، معروف به قاضی نعمان و ابن حیون (متوفای ۳۶۳ق)، پایه‌گذار فقه اسماعیلی، قاضی القضات و بزرگ‌ترین فقیه در همه ادوار اسماعیلیه است.
+
'''«ابوحنیفه نعمان بن محمد»'''، معروف به «قاضی نعمان» و «ابن حیّون» (۲۵۹-۳۶۳ ق)، [[فقیه]]، متکلم و [[محدث]] بزرگ [[شیعه]] [[اسماعیلیه|اسماعیلی]] در قرن چهارم هجری است. قاضی نعمان در دستگاه [[فاطمیان]] وظایف خطیری چون قاضی القضاتی را بر عهده داشته است. برخی علمای [[امامیه]] در قرون اخیر، قاضی نعمان را از علمای امامی دانسته و کتاب معروف او «[[دعائم الاسلام (کتاب)|دعائم الاسلام]]» را از منابع [[فقه|فقهی]] و [[عقاید|اعتقادى]] خود به شمار آورده و بدان استناد کرده‌اند.
 +
{{شناسنامه عالم
 +
||نام کامل = قاضی نعمان بن محمد
 +
||تصویر=
 +
||||زادروز =۲۵۹ قمری
 +
|زادگاه = [[قیروان]]، [[تونس]]
 +
|وفات =  ۳۶۳ قمری
 +
|مدفن =تونس
 +
|اساتید = 
 +
|شاگردان =
 +
|آثار =  [[دعائم الاسلام (کتاب)|دعائم الاسلام]]، [[شرح الأخبار فی فضائل الأئمة الأطهار (کتاب)|شرح الأخبار فی فضائل الأئمة الأطهار]]، المناقب لأهل بیت رسول‌اللّه‌، الایضاح، التوحید والامامة، اختلاف اصول المذاهب، تأویل الشریعة، افتتاح الدعوة، الینبوع،...
 +
}}
 +
==ولادت و خاندان==
 +
ابوحنیفه نعمان بن محمد بن منصور بن احمد بن حیون تمیمی، معروف به «قاضی نعمان» است. تاریخ ولادت وی نامشخص است. اما از میان اقوال می‌توان تولد وی را بین سال‌های ۲۵۹ (یا ۲۸۳) تا ۲۹۰ قمری دانست.
  
شخصیت برجسته، تألیفات فراوان و تأثیرگذاری عمیق او بر اسماعیلیه و همچنین خدمات بی‌بدیل او در راه استواری مذهب اسماعیلی، از او چهره‌ای پرفروغ ساخته است. بزرگان اسماعیلیه همیشه از قاضی نعمان با احترام و تجلیل یاد کرده‌اند و هنوز هم کتاب‌های او در میان گروه‌هایی از اسماعیلیه رواج دارد.
+
مکان تولد قاضی نعمان نیز مشخص نیست. زِرِکلی در «[[الأعلام (کتاب)|الأعلام]]» او را اهل [[قیروان]] -از شهرهای کشور [[تونس]]- می‌داند.
  
در این میان، نکته قابل توجه این است که علمای امامیّه (= اثناعشری) در قرون اخیر قاضی نعمان را از خود دانسته و کتاب معروف او، دعائم الاسلام، را از منابع فقهی و حدیثی خود به شمار آورده و بدان استناد کرده‌اند.
+
از خانواده قاضی نعمان نیز اطلاعاتی در دست نیست، به جز اشاره‌هایی که در بعضی منابع به پدر او شده است. برخی از نویسندگان اسماعیلی احتمال داده‌اند که پدرش نیز از داعیان [[اسماعیلیه|اسماعیلی]] بوده باشد.
  
قاضی نعمان در قرن چهارم می‌زیست و با بزرگانی چون ابن بابویه و کلینی(ره) هم‌عصر بود. شخصیت برجسته و مقام و آثار علمی او اهمیت پرداختن به آثار و افکار او و کاوش در راه فهم حقیقت مذهب او را به‌خوبی نمایان می‌سازد.
+
قاضی دو پسر داشت که در [[مراکش|مغرب]] متولد شدند و در [[مصر]] وفات یافتند. فرزندان قاضی نعمان بر مسند پدر تکیه زدند و [[قضاوت]] در دستگاه [[فاطمیان]] تا سال ۴۴۱ق. در این خاندان باقی ماند.
  
ولادت
+
==مذهب==
نام کامل او ابوحنیفه نعمان بن محمد بن منصور بن احمد بن حیون تمیمی معروف به «قاضي نعمان» است.
+
مشهورترین قول دربارۀ مذهب قاضی نعمان آن است که وی در ابتدا [[مالکی]] بود، آن گاه به مذهب [[اسماعیلیه|اسماعیلی]] گروید. با این حال، دربارۀ مذهب وی اقوال متعددی وجود دارد:
  
تاریخ تولد وی نامشخص است. اما از میان اقوال می‌توان تولد وی را بین سال‌های ۲۵۹ق تا ۲۹۰ق دانست.
+
*مالکی بودن: عموم منابع قاضی نعمان را مالکی دانسته‌اند. این قول را [[ابن خلکان]] مطرح کرده است و عده‌ای دیگر همچون فرهاد دفتری و...، به تبعیت از وی این قول را برگزیده‌اند.
 +
*اسماعیلی بودن: بعضی از منابع و مراجع اسماعیلی، ادعا کرده‌اند که وی از همان ابتدا دارای مذهب اسماعیلی بوده و انتساب وی را به مذاهب دیگر بعید دانسته‌اند. همچنین برخی از بزرگان شیعه مانند [[ابن شهر آشوب]]، [[محمد بن علی اردبیلی]] و... و بسیاری از بزرگان [[اهل سنت]] مانند ذهبی، [[ابن حجر عسقلانی|عسقلانی]] و... نیز همین نظر را پذیرفته‌اند.
 +
*دوازده‌امامی: برخی از علمای [[امامیه]]، قاضی نعمان را شیعۀ [[اثنا عشریه|اثناعشری]] دانسته‌اند. [[علامه مجلسى]]، [[شیخ حر عاملی|شیخ حر عاملى]]، [[سید محمد مهدی بحرالعلوم|سید بحرالعلوم]]، [[محدث نوری|محدث نورى]]، [[شیخ آقا بزرگ تهرانی|آقا بزرگ تهرانى]] و [[حاج شیخ عباس قمی|شیخ عباس قمى]] و... این قول را برگزیده‌اند.
 +
*[[حنفی]] بودن: [[ابن تغری بردی]] بر اساس استدلالی نادرست ادعا کرده است که او حنفی بوده است.
  
مکان تولد قاضی نعمان همانند زمان آن مشخص نیست. زِرِکلی او را اهل قیروان می‌داند.
+
==جایگاه علمی==
 +
شخصیت برجسته، تألیفات فراوان و تأثیرگذاری عمیق قاضی نعمان بر [[اسماعیلیه]] و همچنین خدمات بی‌بدیل او در راه استواری مذهب اسماعیلی، از او چهره‌ای پرفروغ ساخته است. بزرگان اسماعیلیه همیشه از قاضی نعمان با احترام و تجلیل یاد کرده‌اند و هنوز هم کتاب‌های او در میان گروه‌هایی از اسماعیلیه رواج دارد.
  
از خانواده قاضی نعمان نیز اطلاعاتی در دست نیست، به جز اشاره‌هایی که در بعضی منابع به پدر او شده است. برخی از نویسندگان اسماعیلی احتمال داده‌اند که پدرش نیز از داعیان اسماعیلی بوده باشد.
+
از وی آثار فراوانی به جای مانده است که حاکی از احاطۀ علمی وی بر [[کلام]] و [[فقه]] [[امامیه]] است. آصف فیضی در مقدمه «دعائم الاسلام» دربارۀ او نوشته است: «قاضی نعمان دارای مواهبی متعدد بود؛ علم زیاد و معرفتی وسیع داشت، اهل تحقیق و جستجو و کثیرالتألیف بود».
  
قاضی دو پسر داشت که در مغرب متولد شدند و در مصر وفات یافتند. فرزندان قاضی نعمان بر مسند پدر تکیه زدند و قضاوت در دستگاه فاطمی تا سال ۴۴۱ق در این خاندان باقی ماند.
+
[[ابن خلکان]] نیز به نقل از کتاب «اخبار قضاة مصر» دربارۀ او چنین نوشته است: قاضی نعمان بن محمد، در غایت فضیلت بود، اهل [[قرآن]] و عالم به معانی آن بود، از ابعاد [[فقه]] و اختلاف [[فقها]] آگاهی داشت. [[علم لغت|لغت]]، [[شعر]] قوی و [[تاریخ]] مردم را می‌شناخت. در همۀ اینها با درایت و [[انصاف]] بود.
  
موقعیت علمی
+
[[ناصر خسرو]] (شاعر و اندیشمند اسماعیلی‌مذهب قرن پنجم قمری) نیز در اشعار خود، قاضی نعمان را ستوده است. قاضی به بهترین وجه و زیباترین عبارت، هزاران صفحه دربارۀ [[اهل البیت|اهل‌بیت]] تألیف کرد و کتبی نیکو در باب [[مناقب]] و [[مثالب]] نگاشت. همچنین [[ردّیه|ردّیه‌هایی]] بر مخالفان، از جمله بر [[ابوحنیفه]]، [[مالکی|مالک]]، [[شافعی]] و ابن سریج دارد.
از قاضی نعمان آثار فراوانی به جای مانده است که حاکی از احاطۀ علمی وی بر کلام و فقه امامیه است. آصف فیضی در مقدمه دعائم الاسلام دربارۀ او نوشته است: «قاضی نعمان دارای مواهبی متعدد بود؛ علم زیاد و معرفتی وسیع داشت، اهل تحقیق و جستجو و کثیرالتألیف بود».
 
  
ابن خلکان نیز به نقل از کتاب اخبار قضاة مصر دربارۀ او چنین نوشته است:
+
==فعالیت‌های سیاسی‌ و اجتماعی==
 +
قاضی نعمان در دستگاه [[فاطمیان]] وظایف خطیری چون قاضی القضاتی را بر عهده داشته است. قاضی از ابتدای دعوت فاطمیان همراه آنان بود و چهار [[خلیفه]] فاطمی را خدمت کرد. تألیفات قاضی نعمان از عوامل مهم تحکیم پایه‌های حکومت فاطمی به شمار می‌روند.
  
قاضی نعمان بن محمد، در غایت فضیلت بود، اهل قرآن و عالم به معانی آن بود، از ابعاد فقه و اختلاف فقها آگاهی داشت. لغت، شعر قوی و تاریخ مردم را می‌شناخت. در همۀ اینها با درایت و انصاف بود.
+
دربارۀ خدمات قاضی نعمان با استفاده از آنچه خودش در «المجالس» و «المسایرات» نقل کرده است، چنین گفته‌اند: از سال ۳۱۳ تا ۳۲۲ ق. مسئولیت رساندن اخبار را به عبیدالله و قائم عهده‌دار بوده است. احتمال دارد که این مسئولیت صرف خدمت یا مراقبتی بوده است. از سال ۳۲۲ تا ۳۴۴ ق. در زمان خلیفۀ دوم فاطمی، القائم بأمرالله، همان مسئولیت رساندن اخبار را به خلیفه به عهده داشت و به [[استنساخ]] کتب برای اسماعیل فرزند قائم نیز می‌پرداخت. از سال ۳۳۴ تا ۳۴۱ ق. هنگامی که اسماعیل خلیفۀ سوم فاطمی شد و لقب ابی‌طاهر المنصوربالله را بر خود نهاد، جایگاه او تا قضاوت ارتقا یافت. خود می‌گوید: «من اولین کسی بودم که منصب [[قضاوت]] را به من داد و نامم را بلند گردانید و مقامم را نکو داشت». از سال ۳۳۴ تا ۳۳۷ ق. منصور او را قاضی شهر طرابلس کرد.  
  
به بهترین وجه و زیباترین عبارت، هزاران صفحه دربارۀ اهل‌بیت تألیف کرد. کتابینیکو در باب مناقب و مثالب نگاشت. همچنین ردیه‌هایی بر مخالفان دارد: بر ابوحنیفه، مالک، شافعی و ابن سریج ردیه دارد.
+
در سال ۳۴۱ ق. در عهد مُعز، خلیفۀ چهارم فاطمی، شوکت و عظمت نعمان افزایش یافت، چرا که نعمان قبل از خلافت وی با او ارتباط وثیقی داشت. وی می گوید: «آنچه را می‌خواستم به عرض منصور بالله برسانم، ابتدا به معز لدین الله عرضه می‌کردم؛ اگر نظر او مساعد بود، انجام می‌دادم و آنچه را نمی‌پسندید ترک می‌کردم». همین پیروی مطلق از معزّ، راه را برای وصول نعمان به مراتب بالا در دولت فاطمی هموار کرد و او را از بزرگان اندیشۀ اسماعیلی قرار داد. قاضی از فرصت به دست آمده بهترین استفاده را برد و بسیاری از کتاب‌هایش را در این دوره منتشر کرد. در سال ۳۶۲ ق. معزّ به [[مصر]] نقل مکان کرد و رکن مستحکم خلافت فاطمی شد. نعمان نیز همراه او به مصر رفت و معزّ با کمک‌های فکری او، پایه‌های حکومت را بر مبنایی [[اسلام|اسلامی]] و [[شیعه|شیعی]] استوار کرد و شهر قاهره را بنیان نهاد.
  
فعالیت‌های سیاسی‌اجتماعی
+
==آثار و تأليفات==
قاضی نعمان در دستگاه فاطمیان وظایف خطیری چون قاضی القضاتی را بر عهده داشته است. قاضی از ابتدای دعوت فاطمیان همراه آنان بود و چهار خلیفه فاطمی را خدمت کرد.
+
قاضی نعمان نویسنده‌ای پرکار بود و بیش از چهل کتاب و رساله به نام او ثبت کرده‌اند. ظاهراً وی بیشتر عمر خود را به تصنیف و تألیف آثار متعدّد در [[فقه]] و نیز موضوعات دیگری از قبیل [[تاریخ]]، تأویل و حقایق گذرانیده است. تقریبا نیمی از این کتب اکنون موجودند و بقیه یا ازبین رفته‌اند و یا در دسترس نیستند.
  
تألیفات قاضی نعمان از عوامل مهم تحکیم پایه‌های حکومت فاطمی به شمار می‌روند.
+
'''یازده کتاب در فقه:'''
  
دربارۀ خدمات قاضی نعمان با استفاده از آنچه خودش در المجالس و المسایرات نقل کرده است، چنین گفته‌اند:
+
#الایضاح؛
 +
#مختصرالایضاح؛
 +
#الاخبار فی الفقه؛
 +
#مختصر الآثار فیما روی عن [[ائمه اطهار|الائمة الاطهار]]؛
 +
#الاقتصار؛
 +
#القصیدة المنتخبة؛
 +
#[[دعائم الاسلام (کتاب)|دعائم الإسلام و ذکر الحلال والحرام والقضایا والأحکام]]؛
 +
#منهاج‌الفرائض؛
 +
#الاتفاق والافتراق؛
 +
#المقتصر؛
 +
#الینبوع.
  
از سال ۳۱۳ تا ۳۲۲ق مؤلف مسئولیت رساندن اخبار را به عبیدالله و قائم عهده‌دار بوده است. احتمال دارد که این مسئولیت صرف خدمت یا مراقبتی بوده است.
+
'''سه کتاب در اخبار:'''
  
از سال ۳۲۲ تا ۳۴۴ق در زمان خلیفۀ دوم فاطمی، القائم بامرالله، مؤلف همان مسئولیت رساندن اخبار را به خلیفه به عهده داشت و به استنساخ کتب برای اسماعیل فرزند قائم نیز می‌پرداخت.
+
#[[شرح الأخبار فی فضائل الأئمة الأطهار (کتاب)|شرح الاخبار فی فضائل الائمة الاطهار]]؛
 +
#قصیدة ذات المحنة؛
 +
#قصیدة ذات المنن.
  
از سال ۳۳۴ تا ۳۴۱ق هنگامی که اسماعیل خلیفۀ سوم فاطمی شد و لقب ابی‌طاهر المنصوربالله را بر خود نهاد، جایگاه مؤلف تا قضاوت ارتقا یافت. خود می‌گوید: «من اولین کسی بودم که منصب قضاوت را به من داد و نامم را بلند گردانید و مقامم را نکو داشت».
+
'''نُه کتاب در حقایق:'''
  
از سال ۳۳۴ تا ۳۳۷ق منصور او را قاضی شهر طرابلس کرد.
+
#[[دعائم الاسلام (کتاب)|دعائم الإسلام]]؛
 +
#تأویل الشریعة؛
 +
#اساس التأویل؛
 +
#شرح الخطب التی [[امیرالمؤمنین|لأمیرالمؤمنین علی]]؛
 +
#التوحید والامامة؛
 +
#اثبات الحقائق فی معرفة توحید الخالق؛
 +
#حدود المعرفة فی تفسیر القرآن و التنبیه علی التأویل؛
 +
#نهج‌السبیل الی معرفة علم التأویل؛
 +
#الراحة والتسلّی.
  
در سال ۳۴۱ق در عهد معز، خلیفۀ چهارم فاطمی، شوکت و عظمت نعمان افزایش یافت، چرا که نعمان قبل از خلافت وی با او ارتباط وثیقی داشت. «آنچه را می‌خواستم به عرض منصور بالله برسانم، ابتدا به معز لدین الله عرضه می‌کردم؛ اگر نظر او مساعد بود، انجام می‌دادم و آنچه را نمی‌پسندید ترک می‌کردم».
+
'''پنج کتاب در ردّ مخالفان:'''
  
همین پیروی مطلق از معزّ، راه را برای وصول نعمان به مراتب بالا در دولت فاطمی هموار کرد و او را از بزرگان اندیشۀ اسماعیلی قرار داد. قاضی از فرصت به دست آمده بهترین استفاده را برد و بسیاری از کتاب‌هایش را در این دوره منتشر کرد.
+
#اختلاف اصول المذاهب؛
 +
#الرسالة المصریة فی الردّ علی [[شافعی|الشافعی]]؛
 +
#الردّ علی ابن سریبح البغدادی؛
 +
#ذات البیان فی الرد علی [[ابن قتیبه دینوری|ابن قتیبة]]؛
 +
#دامع الموجز فی الردّ علی العتقی.
  
در سال ۳۶۲ق معزّ به مصر نقل مکان کرد و رکن مستحکم خلافت فاطمی شد. نعمان نیز همراه او به مصر رفت و معزّ با کمک‌های فکری او، پایه‌های حکومت را بر مبنایی اسلامی و شیعی استوار کرد و شهر قاهره را بنیان نهاد.
+
'''چهارده کتاب در عقاید و کلام:'''
  
مذهب
+
#القصیدة المختارة؛
مشهورترین قول دربارۀ مذهب قاضی نعمان آن است که وی در ابتدا مالکی بود، آن گاه به مذهب اسماعیلی گروید. با این حال، دربارۀ مذهب وی اقوال متعددی وجود دارد اقوال راجع به مذهب وی پیش از خلافت فاطمیان
+
#الهمّة فی آداب اتباع ‌الأئمّة؛
 +
#کتاب الطهارة؛
 +
#الارجوزة؛
 +
#مفاتیح النعمة؛
 +
#کتاب الدعاء؛
 +
#عبادة یوم ولیلة؛
 +
#کیفیة الصلاة علی النبی؛
 +
#التعقیب والانتقاد؛
 +
#الحلی والثیاب؛
 +
#کتاب الشروط؛
 +
#منامات الأئمّة؛
 +
#تأویل الروایات؛
 +
#التفریع والتصنیف.
  
مالکی بودن: عموم منابع قاضی نعمان را مالکی دانسته‌اند. این قول را ابن خلکان مطرح کرده است و عده‌ای دیگر همچون علامه مجلسی، فرهاد دفتری و... به تبعیت از وی این قول را برگزیده‌اند.
+
'''پنج کتاب در وعظ و تاریخ:'''
اسماعیلی بودن: بعضی از منابع و مراجع اسماعیلی، ادعا کرده‌اند که وی از همان ابتدا دارای مذهب اسماعیلی بوده، انتساب وی را به مذاهب دیگر بعید دانسته‌اند.
 
حنفی بودن:
 
ابن تغری بردی بر اساس استدلالی نادرست ادعا کرده است که او حنفی بوده است.
 
  
اقوال راجع به مذهب وی پس از ورود به حکومت فاطمیان
+
#رسالة الی المرشد الداعی بمصر فی تربیة المؤمنین؛
اسماعیلی: همۀ متون اسماعیلی قاضی نعمان را از علمای بزرگ خود دانسته، از او به بزرگی و عظمت یاد می‌کنند. همچنین برخی از بزرگان شیعۀ اثناعشریه مانند ابن شهر آشوب، مقدس اردبیلی و... و بسیاری از بزرگان اهل سنت مانند ذهبی، عسقلانی و... نیز همین نظر را پذیرفته‌اند.
+
#المجالس والمسایرات والمواقف والتوقعیات؛
 +
#معالم الهدی؛
 +
#المناقب [[اهل البیت|لأهل بیت]] رسول‌اللّه‌؛
 +
#افتتاح الدعوة.
  
دوازده‌امامی: برخی از علمای دوازده‌امامی، قاضی نعمان را شیعۀ اثناعشری دانسته‌اند. علامه مجلسی، سید بحرالعلوم، محدث نوری، مامقانی، شیخ عباس قمی و آقابزرگ تهرانی و... این قول را برگزیده‌اند.
+
==وفات==
 +
عموم [[تذکره]] نویسان، وفات قاضی نعمان بن محمد را در ماه [[رجب]] سال ۳۶۳ قمری ذکر کرده‌اند، امّا بعضی دیگر ماه [[ماه جمادی الثانیة|جمادی‌الآخر]] همان سال را ذکر می‌کنند. پیکر او در باب سلم کشور [[تونس]] به خاک سپرده شد.
  
تأليفات
+
==منابع==
قاضی نعمان نویسنده‌ای پرکار بود. بیش از چهل رساله به نام او ثبت کرده‌اند. ظاهراً وی بیشتر عمر خود را به تصنیف و تألیف آثار متعدّد خود در فقه و نیز موضوعات دیگری از قبیل تاریخ، تأویل و حقایق گذرانیده است.
 
  
یازده کتاب در فقه
+
*"قاضی نعمان و مذهب او"، امیر جوان آراسته، مجله هفت آسمان، بهار و تابستان ۱۳۸۰، شماره ۹ و ۱۰.
کتاب‌الایضاح؛
 
مختصرالایضاح؛
 
کتاب الاخبار فی الفقه؛
 
مختصر الآثار فیما روی عن الائمة الاطهار؛
 
الاقتصار؛
 
القصیدة المنتخبة؛
 
دعائم الإسلام و ذکر الحلال والحرام والقضایا والأحکام؛
 
منهاج‌الفرائض؛
 
الاتفاق والافتراق؛
 
المقتصر؛
 
الینبوع.
 
سه کتاب در اخبار
 
شرح الاخبار فی فضائل الائمة الاطهار؛
 
قصیدة ذات المحنة؛
 
قصیدة ذات المنن.
 
نُه کتاب در حقایق
 
دعائم الإسلام؛
 
تأویل الشریعة؛
 
اساس التأویل؛
 
شرح الخطب التی لأمیرالمؤمنین علی؛
 
کتاب التوحید والامامة؛
 
اثبات الحقائق فی معرفة توحید الخالق؛
 
حدود المعرفة فی تفسیر القرآن و التنبیه علی التأویل؛
 
نهج‌السبیل الی معرفة علم التأویل؛
 
الراحة والتسلّی.
 
پنج کتاب در ردّ مخالفان
 
اختلاف اصول المذاهب؛
 
الرسالة المصریة فی الردّ علی الشافعی؛
 
الردّ علی ابن سریبح البغدادی؛
 
ذات البیان فی الرد علی ابن قتیبة؛
 
دامع الموجز فی الردّ علی العتقی.
 
چهارده کتاب در عقاید
 
القصیدة المختارة؛
 
کتاب الهمّة فی آداب اتباع ‌الأئمّة؛
 
کتاب الطهارة؛
 
الارجوزة؛
 
مفاتیح النعمة؛
 
کتاب الدعاء؛
 
کتاب عبادة یوم ولیلة؛
 
کیفیة الصلاة علی النبی؛
 
التعقیب والانتقاد؛
 
کتاب الحلی والثیاب؛
 
کتاب الشروط؛
 
منامات الأئمّة؛
 
تأویل الروایات؛
 
التفریع والتصنیف.
 
پنج کتاب در وعظ و تاریخ
 
رسالة الی المرشد الداعی بمصر فی تربیة المؤمنین؛
 
کتاب المجالس والمسایرات والمواقف والتوقعیات؛
 
معالم الهدی؛
 
المناقب لأهل بیت رسول‌اللّه‌؛
 
افتتاح الدعوة.
 
تقسیم بندی دیگر در آثار وی
 
کتاب‌های موجود
 
تقریبا نیمی ازاین کتب اکنون موجودند و بقیه یا ازبین رفته‌اند و یا در دسترس نیستند.
 
  
کتب موجود قاضی نعمان را حسینی جلالی چنین برشمرده است:‌ ۱. الاخبار، ۲. اختلاف اصول المذاهب، ۳. الارجوزة المختارة، ۴. اساس التأویل، ۵. افتتاح الدعوة، ۶. الاقتصار، ۷. الایضاح، ۸. تأویل الشریعة، ۹. تربیة المؤمنین بالتوقیف علی حدود باطن‌الدین (تأویل الدعائم)، ۱۰. تقویم الانام، ۱۱. التوحید، ۱۲. دعائم الاسلام فی مسائل الحلال والحرام والقضایا والاحکام(معروف‌ترین کتاب نعمان)، ۱۳. ذات البیان، ۱۴. الراحة والتسلّی، ۱۵. الرسالة المذهبیة فی العقائد الاسماعیلیة، ۱۶. شرح الاخبار فی فضائل الأئمة الاطهار، ۱۷. الطهارات، ۱۸. قصیدة فی الامام الحسین، ۱۹. المجالس والمسایرات، ۲۰. مختصر الآثار فیما روی عن الأئمة الأطهار، ۲۰. مفاتیح النعمة، ۲۲. المناقب والمثالب، ۲۳. المنتخبة (قصیده‌ای فقهی)، ۲۴. منهاج الفرائض، ۲۵. الهمة فی آداب اتباع الأئمة، ۲۶. الینبوع، ۲۷. کتاب یوم ولیلة فی الصلاة المفروضة.
+
*[[نرم افزار جامع الاحادیث ۵ / ۳|نرم افزار جامع الاحادیث]]، بخش کتابشناسی، مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی.
  
کتاب‌های مفقود
+
[[رده:علمای قرن چهارم]]
امّا آثار مفقود قاضی نعمان عبارتند از:
+
[[رده:علماء شیعه]]
 
+
[[رده:فقیهان]]
۱. الآثار النبویة، ۲. الاتفاق والافتراق، ۳. اصول الحدیث، ۴. الامامة، ۵. البلاغ الاکبر والناموس الاعظم (درباره اصول دین)، ۶. تأویل القرآن، ۷. التفریع والتصنیف لمن لایعلم العلم، ۸. الدامع الموجز فی الردّ علی العتکی، ۹. الدّعاء، ۱۰. الرد علی الخوارج، ۱۱. ذات المحنة، ۱۲. ذات المنن، ۱۳. الرسالة المصریة فی الردّ علی الشافعی، ۱۴. کیفیة الصلاة علی النبی، ۱۵. کتاب فیما رفضته العامّة من کتاب اللّه وانکرته، ۱۶. معالم الهدی، ۱۷. نهج السبیل الی معرفة علم التأویل، ۱۸. التعقیب والاتحاد، ۱۹. الحلی ‌والثیاب، ۲۰. الشروط، ۲۱. منامات الائمّة، ۲۲. رسالة الی المرشد الداعی بمصر فی تربیة المؤمنین، ۲۳. المغازی.
+
[[رده:محدثان]]
 
+
[[رده:متکلمان]]
وفات
 
عموم تذکره‌نویسان وفات قاضی نعمان را در ماه رجب سال ۳۶۳ق (۲۷ مارس ۹۷۴م) ذکر کرده‌اند، امّا بعضی دیگر ماه جمادی‌الآخر همان سال را ذکر می‌کنند.
 
 
 
 
 
منابع
 
جوان آراسته، امیر، قاضی نعمان و مذهب او، مجله هفت آسمان، بهار و تابستان ۱۳۸۰، شماره ۹ و۱۰، (از صفحه ۴۷ تا ۸۲).
 

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۸ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۳۶

«ابوحنیفه نعمان بن محمد»، معروف به «قاضی نعمان» و «ابن حیّون» (۲۵۹-۳۶۳ ق)، فقیه، متکلم و محدث بزرگ شیعه اسماعیلی در قرن چهارم هجری است. قاضی نعمان در دستگاه فاطمیان وظایف خطیری چون قاضی القضاتی را بر عهده داشته است. برخی علمای امامیه در قرون اخیر، قاضی نعمان را از علمای امامی دانسته و کتاب معروف او «دعائم الاسلام» را از منابع فقهی و اعتقادى خود به شمار آورده و بدان استناد کرده‌اند.

نام کامل قاضی نعمان بن محمد
زادروز ۲۵۹ قمری
زادگاه قیروان، تونس
وفات ۳۶۳ قمری
مدفن تونس

Line.png


آثار

دعائم الاسلام، شرح الأخبار فی فضائل الأئمة الأطهار، المناقب لأهل بیت رسول‌اللّه‌، الایضاح، التوحید والامامة، اختلاف اصول المذاهب، تأویل الشریعة، افتتاح الدعوة، الینبوع،...

ولادت و خاندان

ابوحنیفه نعمان بن محمد بن منصور بن احمد بن حیون تمیمی، معروف به «قاضی نعمان» است. تاریخ ولادت وی نامشخص است. اما از میان اقوال می‌توان تولد وی را بین سال‌های ۲۵۹ (یا ۲۸۳) تا ۲۹۰ قمری دانست.

مکان تولد قاضی نعمان نیز مشخص نیست. زِرِکلی در «الأعلام» او را اهل قیروان -از شهرهای کشور تونس- می‌داند.

از خانواده قاضی نعمان نیز اطلاعاتی در دست نیست، به جز اشاره‌هایی که در بعضی منابع به پدر او شده است. برخی از نویسندگان اسماعیلی احتمال داده‌اند که پدرش نیز از داعیان اسماعیلی بوده باشد.

قاضی دو پسر داشت که در مغرب متولد شدند و در مصر وفات یافتند. فرزندان قاضی نعمان بر مسند پدر تکیه زدند و قضاوت در دستگاه فاطمیان تا سال ۴۴۱ق. در این خاندان باقی ماند.

مذهب

مشهورترین قول دربارۀ مذهب قاضی نعمان آن است که وی در ابتدا مالکی بود، آن گاه به مذهب اسماعیلی گروید. با این حال، دربارۀ مذهب وی اقوال متعددی وجود دارد:

جایگاه علمی

شخصیت برجسته، تألیفات فراوان و تأثیرگذاری عمیق قاضی نعمان بر اسماعیلیه و همچنین خدمات بی‌بدیل او در راه استواری مذهب اسماعیلی، از او چهره‌ای پرفروغ ساخته است. بزرگان اسماعیلیه همیشه از قاضی نعمان با احترام و تجلیل یاد کرده‌اند و هنوز هم کتاب‌های او در میان گروه‌هایی از اسماعیلیه رواج دارد.

از وی آثار فراوانی به جای مانده است که حاکی از احاطۀ علمی وی بر کلام و فقه امامیه است. آصف فیضی در مقدمه «دعائم الاسلام» دربارۀ او نوشته است: «قاضی نعمان دارای مواهبی متعدد بود؛ علم زیاد و معرفتی وسیع داشت، اهل تحقیق و جستجو و کثیرالتألیف بود».

ابن خلکان نیز به نقل از کتاب «اخبار قضاة مصر» دربارۀ او چنین نوشته است: قاضی نعمان بن محمد، در غایت فضیلت بود، اهل قرآن و عالم به معانی آن بود، از ابعاد فقه و اختلاف فقها آگاهی داشت. لغت، شعر قوی و تاریخ مردم را می‌شناخت. در همۀ اینها با درایت و انصاف بود.

ناصر خسرو (شاعر و اندیشمند اسماعیلی‌مذهب قرن پنجم قمری) نیز در اشعار خود، قاضی نعمان را ستوده است. قاضی به بهترین وجه و زیباترین عبارت، هزاران صفحه دربارۀ اهل‌بیت تألیف کرد و کتبی نیکو در باب مناقب و مثالب نگاشت. همچنین ردّیه‌هایی بر مخالفان، از جمله بر ابوحنیفه، مالک، شافعی و ابن سریج دارد.

فعالیت‌های سیاسی‌ و اجتماعی

قاضی نعمان در دستگاه فاطمیان وظایف خطیری چون قاضی القضاتی را بر عهده داشته است. قاضی از ابتدای دعوت فاطمیان همراه آنان بود و چهار خلیفه فاطمی را خدمت کرد. تألیفات قاضی نعمان از عوامل مهم تحکیم پایه‌های حکومت فاطمی به شمار می‌روند.

دربارۀ خدمات قاضی نعمان با استفاده از آنچه خودش در «المجالس» و «المسایرات» نقل کرده است، چنین گفته‌اند: از سال ۳۱۳ تا ۳۲۲ ق. مسئولیت رساندن اخبار را به عبیدالله و قائم عهده‌دار بوده است. احتمال دارد که این مسئولیت صرف خدمت یا مراقبتی بوده است. از سال ۳۲۲ تا ۳۴۴ ق. در زمان خلیفۀ دوم فاطمی، القائم بأمرالله، همان مسئولیت رساندن اخبار را به خلیفه به عهده داشت و به استنساخ کتب برای اسماعیل فرزند قائم نیز می‌پرداخت. از سال ۳۳۴ تا ۳۴۱ ق. هنگامی که اسماعیل خلیفۀ سوم فاطمی شد و لقب ابی‌طاهر المنصوربالله را بر خود نهاد، جایگاه او تا قضاوت ارتقا یافت. خود می‌گوید: «من اولین کسی بودم که منصب قضاوت را به من داد و نامم را بلند گردانید و مقامم را نکو داشت». از سال ۳۳۴ تا ۳۳۷ ق. منصور او را قاضی شهر طرابلس کرد.

در سال ۳۴۱ ق. در عهد مُعز، خلیفۀ چهارم فاطمی، شوکت و عظمت نعمان افزایش یافت، چرا که نعمان قبل از خلافت وی با او ارتباط وثیقی داشت. وی می گوید: «آنچه را می‌خواستم به عرض منصور بالله برسانم، ابتدا به معز لدین الله عرضه می‌کردم؛ اگر نظر او مساعد بود، انجام می‌دادم و آنچه را نمی‌پسندید ترک می‌کردم». همین پیروی مطلق از معزّ، راه را برای وصول نعمان به مراتب بالا در دولت فاطمی هموار کرد و او را از بزرگان اندیشۀ اسماعیلی قرار داد. قاضی از فرصت به دست آمده بهترین استفاده را برد و بسیاری از کتاب‌هایش را در این دوره منتشر کرد. در سال ۳۶۲ ق. معزّ به مصر نقل مکان کرد و رکن مستحکم خلافت فاطمی شد. نعمان نیز همراه او به مصر رفت و معزّ با کمک‌های فکری او، پایه‌های حکومت را بر مبنایی اسلامی و شیعی استوار کرد و شهر قاهره را بنیان نهاد.

آثار و تأليفات

قاضی نعمان نویسنده‌ای پرکار بود و بیش از چهل کتاب و رساله به نام او ثبت کرده‌اند. ظاهراً وی بیشتر عمر خود را به تصنیف و تألیف آثار متعدّد در فقه و نیز موضوعات دیگری از قبیل تاریخ، تأویل و حقایق گذرانیده است. تقریبا نیمی از این کتب اکنون موجودند و بقیه یا ازبین رفته‌اند و یا در دسترس نیستند.

یازده کتاب در فقه:

  1. الایضاح؛
  2. مختصرالایضاح؛
  3. الاخبار فی الفقه؛
  4. مختصر الآثار فیما روی عن الائمة الاطهار؛
  5. الاقتصار؛
  6. القصیدة المنتخبة؛
  7. دعائم الإسلام و ذکر الحلال والحرام والقضایا والأحکام؛
  8. منهاج‌الفرائض؛
  9. الاتفاق والافتراق؛
  10. المقتصر؛
  11. الینبوع.

سه کتاب در اخبار:

  1. شرح الاخبار فی فضائل الائمة الاطهار؛
  2. قصیدة ذات المحنة؛
  3. قصیدة ذات المنن.

نُه کتاب در حقایق:

  1. دعائم الإسلام؛
  2. تأویل الشریعة؛
  3. اساس التأویل؛
  4. شرح الخطب التی لأمیرالمؤمنین علی؛
  5. التوحید والامامة؛
  6. اثبات الحقائق فی معرفة توحید الخالق؛
  7. حدود المعرفة فی تفسیر القرآن و التنبیه علی التأویل؛
  8. نهج‌السبیل الی معرفة علم التأویل؛
  9. الراحة والتسلّی.

پنج کتاب در ردّ مخالفان:

  1. اختلاف اصول المذاهب؛
  2. الرسالة المصریة فی الردّ علی الشافعی؛
  3. الردّ علی ابن سریبح البغدادی؛
  4. ذات البیان فی الرد علی ابن قتیبة؛
  5. دامع الموجز فی الردّ علی العتقی.

چهارده کتاب در عقاید و کلام:

  1. القصیدة المختارة؛
  2. الهمّة فی آداب اتباع ‌الأئمّة؛
  3. کتاب الطهارة؛
  4. الارجوزة؛
  5. مفاتیح النعمة؛
  6. کتاب الدعاء؛
  7. عبادة یوم ولیلة؛
  8. کیفیة الصلاة علی النبی؛
  9. التعقیب والانتقاد؛
  10. الحلی والثیاب؛
  11. کتاب الشروط؛
  12. منامات الأئمّة؛
  13. تأویل الروایات؛
  14. التفریع والتصنیف.

پنج کتاب در وعظ و تاریخ:

  1. رسالة الی المرشد الداعی بمصر فی تربیة المؤمنین؛
  2. المجالس والمسایرات والمواقف والتوقعیات؛
  3. معالم الهدی؛
  4. المناقب لأهل بیت رسول‌اللّه‌؛
  5. افتتاح الدعوة.

وفات

عموم تذکره نویسان، وفات قاضی نعمان بن محمد را در ماه رجب سال ۳۶۳ قمری ذکر کرده‌اند، امّا بعضی دیگر ماه جمادی‌الآخر همان سال را ذکر می‌کنند. پیکر او در باب سلم کشور تونس به خاک سپرده شد.

منابع

  • "قاضی نعمان و مذهب او"، امیر جوان آراسته، مجله هفت آسمان، بهار و تابستان ۱۳۸۰، شماره ۹ و ۱۰.
مسابقه از خطبه ۱۹۰ نهج البلاغه