آیه 4 سوره انعام: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَمَا تَأْتِيهِمْ مِنْ آيَةٍ مِنْ آيَاتِ رَبِّهِمْ إِلَّا كَان...» ایجاد کرد)
 
(جایگزینی تفاسیر)
 
(۴ نسخه‌ٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشده)
سطر ۴۱: سطر ۴۱:
 
</tabber>
 
</tabber>
 
==معانی کلمات آیه==
 
==معانی کلمات آیه==
«آیَةٍ مِّنْ آیَاتِ»: دلیلی از دلائل. معجزه‌ای از معجزات. آیه‌ای از آیات قرآن. «مُعْرِضِینَ»: رویگردانان.
+
معرضين: اعراض: روگردانى و بى اعتنايى. معرض: روگردان. معرضين: روگردانان.<ref>تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی</ref>
  
 
== تفسیر آیه ==
 
== تفسیر آیه ==
<tabber>
+
<tafsir sura="6" ayeh="4" />
تفسیر نور=
 
  
===تفسیر نور (محسن قرائتی)===
 
  
{{ نمایش فشرده تفسیر|
 
وَ ما تَأْتِيهِمْ مِنْ آيَةٍ مِنْ آياتِ رَبِّهِمْ إِلَّا كانُوا عَنْها مُعْرِضِينَ «4»
 
  
و هيچ نشانه و آيه‌اى از نشانه‌هاى پروردگارشان براى آنها نمى‌آمد، جز آنكه (به جاى تصديق و ايمان) از آن اعراض مى‌كردند.
 
}}
 
 
|-|
 
اثنی عشری=
 
 
===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===
 
 
{{نمایش فشرده تفسیر|
 
 
 
وَ ما تَأْتِيهِمْ مِنْ آيَةٍ مِنْ آياتِ رَبِّهِمْ إِلاَّ كانُوا عَنْها مُعْرِضِينَ «4»
 
 
بعد از حال كفار مذكوره، در صدر آيه اخبار فرمايد:
 
 
وَ ما تَأْتِيهِمْ مِنْ آيَةٍ: و نمى‌آيد به آن كافران آيتى‌ مِنْ آياتِ رَبِّهِمْ‌: از آيات و حجج پروردگارشان كه ادله بيّنه است بر توحيد و يا معجزات هاديه بر صدق رسول مجيد مانند شق القمر و حركت درخت و تسبيح سنگريزه در دست آن سرور يا نمى‌آيد آيتى از آيات قرآن بر ايشان‌ إِلَّا كانُوا عَنْها مُعْرِضِينَ‌: مگر كه بودند از آيات اعراض كننده و تارك نظر و عدم التفات به آن.
 
 
 
}}
 
|-|
 
روان جاوید=
 
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
 
{{نمایش فشرده تفسیر|
 
وَ ما تَأْتِيهِمْ مِنْ آيَةٍ مِنْ آياتِ رَبِّهِمْ إِلاَّ كانُوا عَنْها مُعْرِضِينَ «4»
 
 
ترجمه‌
 
 
و نمى‌آيد ايشانرا آيتى از آيتهاى پروردگارشان مگر آنكه باشند از آن رو گردانندگان.
 
 
تفسير
 
 
اعراض از آيات بترك نظر و تدبّر در آن و عدم التفات بشأن آن است ..
 
}}
 
|-|
 
اطیب البیان=
 
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
 
{{نمایش فشرده تفسیر|
 
وَ ما تَأتِيهِم‌ مِن‌ آيَةٍ مِن‌ آيات‌ِ رَبِّهِم‌ إِلاّ كانُوا عَنها مُعرِضِين‌َ «4»
 
 
و نميآيد ‌آنها‌ ‌را‌ ‌از‌ ‌هر‌ نوع‌ آيتي‌ ‌از‌ آيات‌ پروردگار ‌آنها‌ مگر آنكه‌ ‌از‌ ‌آنها‌ اعراض‌ و رو برگردانند.
 
 
‌آيه‌ عبارت‌ ‌از‌ دليل‌ واضح‌ و برهان‌ قاطع‌ و حجة باهره‌ و نشانه‌ و علامت‌ ‌است‌ ‌که‌ دلالت‌ دارد ‌بر‌ وجود صانع‌ و وجوب‌ وجود و توحيد و صفات‌ كماليه‌ باري‌ ‌تعالي‌ ‌از‌ علم‌، قدرت‌، حيات‌، حكمت‌، كبريايي‌، عظمت‌ و سائر كمالات‌ و ‌بر‌ صدق‌ انبياء و نبوت‌ ‌آنها‌ و ‌بر‌ عدل‌ باري‌ ‌تعالي‌ و ساير معتقدات‌ حقه‌، و ‌اينکه‌ آيات‌ انواع‌ مختلفه‌ ‌است‌: يك‌ نوع‌ نفس‌ خلقت‌ ممكنات‌ ‌از‌ سري‌ ‌تا‌ ثريّا ‌که‌ ‌هر‌ ذرّه‌ دليل‌ ‌بر‌ وجود صانع‌ ‌او‌ ‌است‌. و يك‌ نوع‌ ريزه‌كاريها ‌که‌ ‌در‌ ‌هر‌ يك‌ بكار برده‌ ‌که‌ دليل‌ ‌بر‌ علم‌ و قدرت‌ و حكمت‌ باري‌ ‌است‌. و يك‌ نوع‌ تغييرات‌ و تبدلات‌ ‌که‌ ‌در‌ عالم‌ كون‌ و فساد مشاهده‌ ميشود ‌از‌ شب‌ و روز و ضعف‌ و قوّة و برودة و حرارت‌ و طلوع‌ و غروب‌ و رعد و برق‌ و ابر و باران‌ و عزّت‌ و ذلّت‌ و غني‌ و فقر و صحت‌ و مرض‌ و حيات‌ و موت‌ و ‌غير‌ اينها ‌که‌ ‌در‌ مخلوقات‌ مشاهده‌ ميشود ‌که‌ دلالت‌ دارد ‌بر‌ وجود مدبّر
 
 
مدبّرب‌كه‌ بگل‌ نكهت‌ و بگل‌ جان‌ داد ||  بهر ‌که‌ ‌هر‌ چه‌ سزاوار حكمتست‌ ‌آن‌ داد
 
 
جلد 7 - صفحه 11
 
 
و يك‌ نوع‌ معجزات‌ ‌که‌ بدست‌ انبياء و اوصياء صادر ميشود ‌که‌ دلالت‌ ‌بر‌ صدق‌ دعوي‌ ‌آنها‌ دارد، و يك‌ نوع‌ عنايات‌ و تفضلات‌ و قضاء حوائج‌ و دفع‌ بليات‌ و حفظ ‌از‌ آفات‌ و استجابت‌ دعوات‌ ‌است‌.
 
 
چنانش‌ سر لطف‌ ‌با‌ ‌هر‌ تن‌ ‌است‌ ||  ‌که‌ ‌هر‌ بنده‌ گويد خداي‌ ‌من‌ ‌است‌
 
 
وَ ما تَأتِيهِم‌ مِن‌ آيَةٍ مفسرين‌ گفتند ‌که‌ ‌من‌ زائده‌ ‌است‌ و مكرر گفته‌ ‌شده‌ ‌که‌ كلمه‌ زائده‌ ‌در‌ قرآن‌ نيست‌ و ‌من‌ تبعيضيه‌ ‌است‌ و اشاره‌ بانواع‌ ‌است‌ ‌يعني‌ ‌من‌ اي‌ّ نوع‌ ‌من‌ الانواع‌ چنانچه‌ مِن‌ آيات‌ِ رَبِّهِم‌ اشاره‌ بافراد ‌هر‌ نوع‌ ‌است‌ و ‌آن‌ ‌هم‌ تبعيضيه‌ ‌است‌.
 
 
إِلّا كانُوا عَنها ضمير راجع‌ بآية ‌است‌ ‌يعني‌ ‌از‌ ‌آن‌ آية و دليل‌ و برهان‌ و حجة معرضين‌ اعراض‌ ميكنند و انكار مينمايند، بعضي‌ ‌از‌ ‌آنها‌ ‌را‌ مستند بطبيعت‌ ميكنند و بعضي‌ ‌را‌ باقدام‌ و عمليات‌ ‌خود‌ ميدانند و بعضي‌ ‌را‌ باسباب‌ نسبت‌ ميدهند و بعضي‌ ‌را‌ شانس‌ و خوش‌بختي‌ ميدانند و بعضي‌ ‌را‌ بسحر و جادو و شعبده‌ رمي‌ ميكنند و بالجمله‌:
 
 
گليم‌ بخت‌ كسي‌ ‌را‌ ‌که‌ بافتند سياه‌ ||  بآب‌ زمزم‌ و كوثر سفيد نتوان‌ كرد
 
 
فَما يَزِيدُهُم‌ إِلّا طُغياناً كَبِيراً اسراء ‌آيه‌ 62 وَ ما يَزِيدُهُم‌ إِلّا نُفُوراً سوره‌ اسراء ‌آيه‌ 43.
 
}}
 
|-|
 
برگزیده تفسیر نمونه=
 
 
===برگزیده تفسیر نمونه===
 
{{نمایش فشرده تفسیر|
 
 
}}
 
|-|
 
 
سایر تفاسیر=
 
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:
 
 
==تفسیر های فارسی==
 
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=6 |آیه=4}}===
 
==={{تفسیر خسروی|سوره=6 |آیه=4}}===
 
==={{تفسیر عاملی|سوره=6 |آیه=4}}===
 
==={{تفسیر جامع|سوره=6 |آیه=4}}===
 
 
==تفسیر های عربی==
 
==={{تفسیر المیزان|سوره=6 |آیه=4}}===
 
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=6 |آیه=4}}===
 
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=6 |آیه=4}}===
 
==={{تفسیر الصافی|سوره=6 |آیه=4}}===
 
==={{تفسیر الکاشف|سوره=6 |آیه=4}}===
 
</tabber>
 
  
 
==پانویس==
 
==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>
+
<div style="font-size:smaller"><references /></div>
  
 
==منابع==
 
==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
+
 
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
+
*[[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
+
*[[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
+
*[[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
+
*[[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌
+
*[[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
 +
*[[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌
  
 
[[رده:آیات سوره انعام]]
 
[[رده:آیات سوره انعام]]
 
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]
 
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۲۸

مشاهده آیه در سوره

وَمَا تَأْتِيهِمْ مِنْ آيَةٍ مِنْ آيَاتِ رَبِّهِمْ إِلَّا كَانُوا عَنْهَا مُعْرِضِينَ

مشاهده آیه در سوره


<<3 آیه 4 سوره انعام 5>>
سوره : سوره انعام (6)
جزء : 7
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

و هیچ آیتی از آیات الهی بر اینان نیامد جز آنکه (از روی جهل و عناد) از آن روی گردانیدند.

و هیچ نشانه ای از نشانه های پروردگارشان برای آنان نیامد مگر آنکه از آن روی گردانیدند.

و هيچ نشانه‌اى از نشانه‌هاى پروردگارشان به سويشان نمى‌آمد مگر آنكه از آن روى بر مى‌تافتند.

و هيچ آيه‌اى از آيات پروردگارشان بر ايشان نازل نشد، جز آنكه از آن رويگردان شدند.

هیچ نشانه و آیه‌ای از آیات پروردگارشان برای آنان نمی‌آید، مگر اینکه از آن رویگردان می‌شوند!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

There did not come to them any sign from among the signs of their Lord, but that they used to disregard it.

And there does not come to them any communication of the communications of their Lord but they turn aside from it

Never came there unto them a revelation of the revelations of Allah but they did turn away from it.

But never did a single one of the signs of their Lord reach them, but they turned away therefrom.

معانی کلمات آیه

معرضين: اعراض: روگردانى و بى اعتنايى. معرض: روگردان. معرضين: روگردانان.[۱]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

وَ ما تَأْتِيهِمْ مِنْ آيَةٍ مِنْ آياتِ رَبِّهِمْ إِلَّا كانُوا عَنْها مُعْرِضِينَ «4»

و هيچ نشانه و آيه‌اى از نشانه‌هاى پروردگارشان براى آنها نمى‌آمد، جز آنكه (به جاى تصديق و ايمان) از آن اعراض مى‌كردند.

فَقَدْ كَذَّبُوا بِالْحَقِّ لَمَّا جاءَهُمْ فَسَوْفَ يَأْتِيهِمْ أَنْباءُ ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ «5»

پس همين كه‌حقّ براى آنان آمد، آن را تكذيب كردند، پس به زودى خبرهاى مهم (و تلخى درباره‌ى كيفر) آنچه را به مسخره مى‌گرفتند، به سراغشان خواهد آمد.

نکته ها

شايد مراد از «خبرهاى بزرگ» در آيه، خبر فتح مكّه يا شكست مشركان در جنگ بدر و امثال آن باشد. «1»

پیام ها

1- براى لجبازان، نوع دليل و آيه تفاوتى ندارد، آنها همه را بدون تفكر رد مى‌كنند. «آيَةٍ مِنْ آياتِ رَبِّهِمْ»

2- هم بايد به مؤمنان دلگرمى داد كه راهشان حقّ است، «بِالْحَقِّ» و هم كافران را تهديد كرد كه خبرهاى تلخ برايتان خواهد آمد. «فَسَوْفَ يَأْتِيهِمْ»


«1». تفسير مراغى.

جلد 2 - صفحه 413

3- استهزا، شيوه‌ى هميشگى كفّار است. «كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ»

4- سقوط انسان سه مرحله دارد: اعراض، تكذيب و استهزا. در اين دو آيه به هر سه مورد اشاره شده است. «مُعْرِضِينَ- كَذَّبُوا يَسْتَهْزِؤُنَ»



پانویس

  1. تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه