ذاکر: تفاوت بین نسخهها
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
{{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ قرآن]]}} | {{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ قرآن]]}} | ||
| − | «ذاکر»، اسم فاعل از (ذکر) صفت فعل الهى به معناى تقدیس کردن و بزرگ داشتن و یادآورى است.<ref>اسما و صفات الهى فقط در قرآن، | + | «ذاکر»، اسم فاعل از (ذکر) صفت فعل الهى به معناى تقدیس کردن و بزرگ داشتن و یادآورى است.<ref>اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج ۱، ص ۴۹۱.</ref> و در مورد [[الله|خداوند]] سبحان به معناى '''یادآوردن بنده با اعطاى نعمت''' است.<ref>المیزان، ج ۱، ص ۳۳۹.</ref> فعل آن یک بار در [[قرآن]] به خداوند نسبت داده شده است: {{متن قرآن|«فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ ...»}}<ref>[[آیه 152 سوره بقره| سوره بقره، آیه ۱۵۲.]]</ref>. |
| − | و در [[حدیث]] است که «فاذکرونى اذکرکم بنعمتى»<ref> | + | و در [[حدیث]] است که {{متن حدیث|«فاذکرونى اذکرکم بنعمتى»}}<ref>المیزان، ج ۱، ص ۳۴۰.</ref> و نیز {{متن حدیث|«فاذکرونى اذکرکم بمغفرتى»}}<ref>همان، ص ۳۴۲.</ref>. |
==پانویس== | ==پانویس== | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۹ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۰۶
«ذاکر»، اسم فاعل از (ذکر) صفت فعل الهى به معناى تقدیس کردن و بزرگ داشتن و یادآورى است.[۱] و در مورد خداوند سبحان به معناى یادآوردن بنده با اعطاى نعمت است.[۲] فعل آن یک بار در قرآن به خداوند نسبت داده شده است: «فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ ...»[۳].
و در حدیث است که «فاذکرونى اذکرکم بنعمتى»[۴] و نیز «فاذکرونى اذکرکم بمغفرتى»[۵].
پانویس
منابع
- فرهنگ قرآن، جلد ۱۴، صفحه ۲۳۵.
