ضارّ (اسم الله): تفاوت بین نسخهها
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| (۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۴ کاربر نشان داده نشده) | |||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
| − | + | '''«ضارّ»'''، از اسماء و صفات [[خداوند]] است، به اين معنا كه بر ضرر و زيان رساندن به هر كس كه بخواهد قدرت دارد.<ref>الاسماء والصّفات، بیهقى، ج۱، ص۱۳۵.</ref> اين اسم حاكى از فعل الهى است، كه به صورت مصدرى (ضُرّ) پنج بار در [[قرآن کریم]] آمده است: | |
| − | + | *«{{متن قرآن|وَإِنْ يَمْسَسْكَ اللَّهُ بِضُرٍّ فَلَا كَاشِفَ لَهُ إِلَّا هُوَ ...}}<ref>[[آیه 17 سوره انعام|سوره انعام، آیه ۱۷.]]</ref>؛ و اگر خدا تو را آسیب و گزندی رساند، کسی جز او برطرف کننده آن نیست ...» . | |
| − | * {{متن قرآن| | + | *«{{متن قرآن|وَإِنْ يَمْسَسْكَ اللَّهُ بِضُرٍّ فَلَا كَاشِفَ لَهُ إِلَّا هُوَ ...}}<ref>[[آیه 107 سوره یونس|سوره یونس، آیه ۱۰۷.]]</ref>؛ و اگر خدا تو را آسیب و گزندی رساند، کسی جز او برطرف کننده آن نیست ...». |
| − | و | ||
| − | {| | + | *«{{متن قرآن|أَأَتَّخِذُ مِنْ دُونِهِ آلِهَةً إِنْ يُرِدْنِ الرَّحْمَٰنُ بِضُرٍّ لَا تُغْنِ عَنِّي شَفَاعَتُهُمْ شَيْئًا وَلَا يُنْقِذُونِ}}<ref>[[آیه 23 سوره یس|سوره یاسین، آیه ۲۳.]]</ref>؛ آیا به جای او معبودانی را برگزینم که اگر [خدای] رحمان برای من آسیب و گزندی بخواهد نه شفاعتشان چیزی را از من دفع می کند و نه می توانند نجاتم دهند؟!». |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| + | *«{{متن قرآن|إِنْ أَرَادَنِيَ اللَّهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كَاشِفَاتُ ضُرِّهِ أَوْ أَرَادَنِي بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكَاتُ رَحْمَتِهِ ...}}<ref>[[آیه 38 سوره زمر|سوره زمر، آیه ۳۸.]]</ref>؛ اگر خدا آسیبی را برای من بخواهد، آیا آنها می توانند آسیب او را از من برطرف کنند؟» | ||
| + | |||
| + | *«{{متن قرآن|قُلْ فَمَنْ يَمْلِكُ لَكُمْ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا إِنْ أَرَادَ بِكُمْ ضَرًّا أَوْ أَرَادَ بِكُمْ نَفْعًا ۚ بَلْ كَانَ اللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا}}<ref>[[آیه 11 سوره فتح|سوره فتح، آیه ۱۱.]]</ref>؛ بگو: اگر خدا زیانی یا سودی را برای شما بخواهد چه کسی می تواند در برابر خدا از شما دفاع کند؟». | ||
| + | |||
| + | همچنین اسم «ضارّ» در فراز ۳۲ [[دعای جوشن کبیر]] -به صورت اسمی- یک بار به عنوان اسم خدای تعالی ذکر شده است: «{{متن حدیث|... یَا ضَارُّ یَا نَافِعُ}}؛ اى زیان بخش، اى سودرسان». | ||
==پانویس== | ==پانویس== | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
| − | |||
==منابع== | ==منابع== | ||
| − | فرهنگ | + | * [[فرهنگ قرآن (کتاب)|فرهنگ قرآن]]، اکبر هاشمی، ج۱۸، ص۴۷۴. |
| − | + | *[[مفاتیح الجنان]]، شیخ عباس قمی. | |
| + | {{قرآن}} | ||
[[رده:اسماء و صفات الهی]] | [[رده:اسماء و صفات الهی]] | ||
[[رده:واژگان قرآنی]] | [[رده:واژگان قرآنی]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۹ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۵۶
«ضارّ»، از اسماء و صفات خداوند است، به اين معنا كه بر ضرر و زيان رساندن به هر كس كه بخواهد قدرت دارد.[۱] اين اسم حاكى از فعل الهى است، كه به صورت مصدرى (ضُرّ) پنج بار در قرآن کریم آمده است:
- «وَإِنْ يَمْسَسْكَ اللَّهُ بِضُرٍّ فَلَا كَاشِفَ لَهُ إِلَّا هُوَ ...[۲]؛ و اگر خدا تو را آسیب و گزندی رساند، کسی جز او برطرف کننده آن نیست ...» .
- «وَإِنْ يَمْسَسْكَ اللَّهُ بِضُرٍّ فَلَا كَاشِفَ لَهُ إِلَّا هُوَ ...[۳]؛ و اگر خدا تو را آسیب و گزندی رساند، کسی جز او برطرف کننده آن نیست ...».
- «أَأَتَّخِذُ مِنْ دُونِهِ آلِهَةً إِنْ يُرِدْنِ الرَّحْمَٰنُ بِضُرٍّ لَا تُغْنِ عَنِّي شَفَاعَتُهُمْ شَيْئًا وَلَا يُنْقِذُونِ[۴]؛ آیا به جای او معبودانی را برگزینم که اگر [خدای] رحمان برای من آسیب و گزندی بخواهد نه شفاعتشان چیزی را از من دفع می کند و نه می توانند نجاتم دهند؟!».
- «إِنْ أَرَادَنِيَ اللَّهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كَاشِفَاتُ ضُرِّهِ أَوْ أَرَادَنِي بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكَاتُ رَحْمَتِهِ ...[۵]؛ اگر خدا آسیبی را برای من بخواهد، آیا آنها می توانند آسیب او را از من برطرف کنند؟»
- «قُلْ فَمَنْ يَمْلِكُ لَكُمْ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا إِنْ أَرَادَ بِكُمْ ضَرًّا أَوْ أَرَادَ بِكُمْ نَفْعًا ۚ بَلْ كَانَ اللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا[۶]؛ بگو: اگر خدا زیانی یا سودی را برای شما بخواهد چه کسی می تواند در برابر خدا از شما دفاع کند؟».
همچنین اسم «ضارّ» در فراز ۳۲ دعای جوشن کبیر -به صورت اسمی- یک بار به عنوان اسم خدای تعالی ذکر شده است: «... یَا ضَارُّ یَا نَافِعُ؛ اى زیان بخش، اى سودرسان».
پانویس
- ↑ الاسماء والصّفات، بیهقى، ج۱، ص۱۳۵.
- ↑ سوره انعام، آیه ۱۷.
- ↑ سوره یونس، آیه ۱۰۷.
- ↑ سوره یاسین، آیه ۲۳.
- ↑ سوره زمر، آیه ۳۸.
- ↑ سوره فتح، آیه ۱۱.
منابع
- فرهنگ قرآن، اکبر هاشمی، ج۱۸، ص۴۷۴.
- مفاتیح الجنان، شیخ عباس قمی.
