میرزا محمدنصیر شیرازی

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

«میرزا محمدنصیر شیرازی» (۱۲۷۶-۱۳۳۰ ق) ادیب، خطّاط و شاعر متخلص به «طَرَب»، فرزند همای شیرازی (۱۲۱۲-۱۲۹۰ ق) و پدر جلال‌الدین همائی (۱۲۷۸-۱۳۵۹ ش) است. وی علاوه بر خطّ و شعر، در فقه و ادبیات و فلسفه نیز تبحّر داشت و از شاگردان علمای بزرگی چون آخوند کاشانی و جهانگیرخان قشقایی بود.

۲۲۰px
نام کامل میرزا محمدنصیر طرب
زادروز ۱۲۷۶ قمری
زادگاه اصفهان
وفات ۱۳۳۰ قمری
مدفن اصفهان، امامزاده احمد

Line.png

اساتید

آخوند کاشانی، جهانگیرخان قشقایی، سید محمدباقر موسوی خوانساری، میرزا ابوالحسن جلوه،...


آثار

دیوان شعر،...

زندگی‌نامه

میرزا ابوالقاسم محمدنصیر اصفهانی شیرازی (طرب) روز شنبه دوازدهم ذی القعده سال ۱۲۷۶ قمری در اصفهان ولادت یافت. برخی شهرت او را اصفهانی و برخی بنا بر اصالت خاندانش، شیرازی می‌دانند. او در ۱۴ سالگی پدرش محمدعلی همای شیرازی -شاعر و عارف هنرمند- را از دست داد و تحت تربیت برادران بزرگترش "عنقا" و "سها" که از اساتید مسلّم شعر و ادب بودند قرار گرفت.

وی در نهضت مشروطیت ایران عامل موثر نبود، اما بی اثر هم نبود. در تهران با سید جمال واعظ اصفهانی و میرزا نصرالله ملک المتکلمین ارتباط و همکاری داشت و در اصفهان با حاج آقا نورالله مسجدشاهی از سران مشروطه اصفهان همکاری می کرد و در بحران انقلاب مشروطه، قصاید غرّا ساخته و در تلگرافخانه و مجامع عمومی دیگر می خوانده است.

مرحوم میرزا ابوالقاسم محمدنصیر (طرب)، در تاریخ ۱۲ ربیع الثانی ۱۳۳۰ قمری (۱۲ فروردین ۱۲۹۰ ش)، در ۵۴ سالگی دار فانی را وداع گفت و رحل اقامت در دیار عقبی نهاد. مرقد شریفش در امامزاده احمد اصفهان واقع است.[۱]

تحصیلات و استادان

میرزا ابوالقاسم طرب از سن چهار یا پنج سالگی -به رسم قدیم- در خانه، نزد پدر و برادران بزرگترش خواندن و نوشتن آموخت. از جمله یادگارهای خطوط ایام کودکی طرب، بخشی از چهار مقاله نظامی عروضی و چند صفحه از اواخر کتاب انیس العشاق حسن بن محمد رایی است. اولین معلم در بیرون از منزل، میرزا عبدالغفار پاقلعه ای که فاضل و شاعر بوده و تخلص سحاب داشته و «طرب» مقدمات صرف و نحو عربی را تا کتاب سیوطی و شرح جامی و همچنین شرح نظام و خلاصة الحساب شیخ بهایی را در مکتب ایشان می خواند. در مدت هفت سالی که به مکتب می رفته و در حقیقت پایه تحصیلات او بوده، تمام الفیه ابن مالک و نصاب الصبیان را خوانده است. در ادامه کتاب مغنی ابن هشام انصاری را نزد میرزا عبدالعلی هرندی از اکابر مدرسان عربی و کتاب مقامات حریری را نیز نزد او می خواند.

از اساتید مهم او، مدرس علامه عارف آخوند ملا محمد کاشانی است که طرب چندین سال متوالی ملازم جلسات درس ایشان بوده و رابطه شاگردی و استادی به علاقه پدری و فرزندی تبدیل می شود، که آخوند کاشی او را "فرزندم" خطاب می کرد. طرب کتاب مطوّل تفتازانی، شرح منظومه سبزواری و شرح چغینی و همچنین هیئت و شرح کبیر فقه و «قوانین الاصول» میرزای قمی را نزد آخوند کاشی تحصیل کرده است.

وی قسمتی از دروس فقه و فلسفه و اخلاق را نیز در محضر جهانگیرخان قشقائی که از اعاظم حکما و مدرسان فنون عقلی و نقلی است فرا می گیرد. از اساتید دیگر ایشان، ادیب فقیه مجتهد میرزا محمدباقر موسوی چهارسوقی و برادرش میرزا محمدهاشم چهارسوقی بوده است. طرب ادبیات و طبیعیات و «الهیات شفای» ابوعلی سینا را نزد حکیم مدرس میرزا ابوالحسن جلوه تلمذ کرده است. همچنین بزرگترین استاد خط طرب، میرزا عبدالرحیم افسر، شاعر و خوشنویس اصفهانی است.

آثار ادبی

خوشنویسی:

محمدنصیر طرب در خوشنویسی خط نستعلیق، استاد یگانه مسلم عهد خود در اصفهان بوده است و بهترین یادگار های خطش در کتیبه های مسجد رکن الملک در تخت فولاد اصفهان و مسجد آخوند ملا محمدحسین کرمانی در محله گلبهار و سرای ملک بازار اصفهان موجود است.[۲] طرب، علاوه بر کتابت گوناگون، در مرکب ‏سازى و ساخت جوهر قرمز دانه و حل‏کارى و طلاسازى و زرافشان کردن کاغذها و نیز در شناختن خطوط اساتید نستعلیق و تقویم قطعات و مرقعات و کتب نفیسه مهارت بسیار داشت.[۳]

شعر و شاعری:

از میرزا محمدنصیر طرب «دیوان» شعرى نیز به جاى مانده است. قدیمی ترین شعری که از طرب به ما رسیده مربوط به دوران ۱۳ سالگی اوست و از آن به بعد اشعار مختلفی سروده که دیوانی بیش از ۱۲۰۰۰ بیت دارد. بزرگترین استاد شعر و شاعری طرب در درجه اول همان برادران بزرگترش "عنقا" و "سها" بوده اند که اشعار ابتدائی او را تصحیح می کرده اند و دقایق سخن سنجی را به وی می آموختند. با استنساخ چهار مقاله نظامی و انیس العشاق و حفظ کردن منتخب اشعار فصحای قدیم و دواوین مختلف، با شیوه های استادان سلف آشنا می گردیده و قواعد اصلی عروض و قافیه و بدیع را از روی کتاب «عروض سیفی» و «حدائق السحر» رشید وطواط و « براهین العجم» سپهر کاشانی آموخته است.

او بعد از آنکه در شاعری به حد رشد رسید، در انجمن های ادبی که با حضور جمعی از اساتید کهن هم چون "مسکین" و "پرتو" و " آشفته" و "ساغر" و "عمّان سامانی" تشکیل شده، شرکت می کرده است و خود عضو انجمن حقایق بوده که شاعرانی نظیر "منعم" و "بزمی" و "غمگین" و "ذوقی" و "بینوا" و " گلشن" و "دهقان سامانی" و "فرصت شیرازی" در آن حضور داشته اند. طرب به سبک های مختلفی مانند عراقی و خراسانی شعر سروده است.

پانویس

  1. جلال الدین همائی، دیوان طرب
  2. جلال الدین همائی، دیوان طرب
  3. میرزا ابوالقاسم محمدنصیر طرب اصفهانی، سایت میراث فرهنگی

منابع

  • دیوان طرب، جلال‌الدین همائی، تهران، کتابفروشی فروغی، ۱۳۴۲.
  • "میرزا ابوالقاسم محمدنصیر طرب اصفهانی"، در دسترس در: سایت میراث فرهنگی بازیابی: ۱۶ بهمن ۱۳۹۶.