آیه 56 سوره عنکبوت
| <<55 | آیه 56 سوره عنکبوت | 57>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
این بندگان با ایمان من، زمین من بسیار وسیع است در این صورت (اگر از جور کفار در سرزمینی به تنگ آمده و به کفر مجبور شوید از آنجا به دیار دیگر هجرت کنید و هر کجا باشید) مرا منحصرا به اخلاص پرستش کنید.
ای بندگان من که ایمان آورده اید! یقیناً زمین من وسیع و پهناور است؛ پس [با انتخاب سرزمینی مناسب و شایسته که ارزش ها در آن حفظ شود] فقط مرا بپرستید،
«اى بندگان من كه ايمان آوردهايد، زمين من فراخ است؛ تنها مرا بپرستيد.»
اى بندگان من كه به من ايمان آوردهايد، زمين من فراخ است، پس تنها مرا بپرستيد.
ای بندگان من که ایمان آوردهاید! زمین من وسیع است، پس تنها مرا بپرستید (و در برابر فشارهای دشمنان تسلیم نشوید)!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
«أَرْضِی وَاسِعَةٌ»: اشاره به این است که مسلمانان از سرزمین کفر - اگر قادر به عبادت نبودند - به سرزمینی مهاجرت کنند که در آن بتوانند به عبادت و طاعت بپردازند.
نزول
«شیخ طوسى» گویند: این آیه درباره مؤمنین مکه نازل شده هنگامى که به آنها دستور داده شده بود که از مکه هجرت بنمایند چنان که سعید بن جبیر و مجاهد و عطا و ابن زید روایت کنند.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
يا عِبادِيَ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ أَرْضِي واسِعَةٌ فَإِيَّايَ فَاعْبُدُونِ «56»
اى بندگانِ با ايمانِ من! همانا زمين من وسيع است، پس تنها مرا بپرستيد.
جلد 7 - صفحه 161
نکته ها
اسلام هجرت را براى گروهى از مردم واجب كرده است. كسانى كه در مناطق كفر و طاغوت زده زندگى مىكنند و گرفتار ستم و خفقانند و رشد و نجات خود را در هجرت مىيابند بايد هجرت كنند؛ ليكن در برابر اين وظيفه، وسوسههايى از درون و بيرون به انسان القا مىشود كه در آيات بعد پاسخ اين وسوسهها داده شده است از جمله:
- خطر مرگ. انسان مىگويد: اگر هجرت كنم، ممكن است مرگ به سراغم بيايد. آيهى بعد مىگويد: هر كجا باشيد مرگ را مىچشيد.
- دل كندن از مسكن؛ كه براى انسان سخت است و وسوسه مىشود كه هجرت نكند، آيه 58 پاسخ مىدهد كه بهجاى مسكن دنيا به هجرتكنندگان، غرفههاى بهشتى پاداش مىدهيم.
- سختىهاى هجرت؛ كه گاهى مانع هجرت اهل ايمان است. در آيهى 59 مىفرمايد: اين وسوسه را بايد با صبر و توكّل بر خداوند از بين برد.
- تأمين معاش. كسىكه به فكر هجرت است، ممكن است بگويد: هجرت، مرا از درآمد و روزى محروم مىكند. در آيه 60 پاسخ مىدهد: روزىدهنده خداست وحتّى به موجوداتى كه قدرت حمل روزى خود را ندارند روزى مىدهد، چه رسد به مهاجرانى كه اهل كار و تلاشند.
هجرت، زمينهى پيدايش اخلاص است. كسانى كه هجرت نمىكنند و خود را وابسته به فرد، حزب، منطقه، قبيله، امكانات و توقّعات اين و آن مىدانند، خواه ناخواه مسائل منطقهاى، نژادى، قبيلهاى، تنگنظرىهاى برخاسته از حسادتها و رقابتهاى منفى خودىها و بيگانگان، انسان را از اخلاص خارج مىكند، و هجرت به مناطقى كه مسائل فوق در آن نيست، بهترين زمينه براى پيدايش اخلاص است.
امام باقر عليه السلام ذيل اين آيه فرمودند: از حاكم فاسق پيروى نكنيد و اگر ترسيديد كه آنان سبب فتنه و انحراف در دين شما شوند، هجرت كنيد. «لا تطيعوا اهل الفسق من الملوك فان خفتموهم ان يفتنكم عن دينكم فان ارضى واسعة» «1»
«1». تفسير نورالثقلين.
جلد 7 - صفحه 162
پیام ها
1- سختىها و تلخىهاى هجرت را با نداى محبّت آميز الهى تحمّل كنيم كه خداوند به اين مؤمنان، عنايت خاص دارد. «يا عِبادِيَ»
2- در انتخاب مسكن، محور را توفيق عبادت قرار دهيم. «إِنَّ أَرْضِي واسِعَةٌ فَإِيَّايَ فَاعْبُدُونِ»
3- بندگى خدا بايد مستمرّ باشد. يا عِبادِيَ ... فَاعْبُدُونِ (شما كه بنده هستيد، بازهم بندگى كنيد تا به درجات والاترى برسيد.)
4- هجرتى ارزش دارد كه در سايهى ايمان باشد. «الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ أَرْضِي واسِعَةٌ»
5- سير و سفر بايد هدفدار باشد. «إِنَّ أَرْضِي واسِعَةٌ فَإِيَّايَ فَاعْبُدُونِ»
6- براى حفظ دين و نجات از طاغوتها هجرت كنيم. «أَرْضِي واسِعَةٌ فَإِيَّايَ فَاعْبُدُونِ»
7- كنده شدن از زمين، مقدّمهى كنده شدن از انواع وابستگىها و دل بستن به خداست. «واسِعَةٌ فَإِيَّايَ»
8- كسانى كه به خاطر وابستگى به مكان يا منطقهاى، منحرف مىشوند، عذرشان پذيرفته نيست، زيرا همواره در زمين، فضايى مناسب براى انجام تكاليف دينى هست. «أَرْضِي واسِعَةٌ فَإِيَّايَ فَاعْبُدُونِ»
پانویس
- ↑ صاحب مجمع البیان این موضوع را از کلبى و مقاتل روایت نموده است.
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
- محمدباقر محقق، نمونه بینات در شأن نزول آیات از نظر شیخ طوسی و سایر مفسرین خاصه و عامه.
