آیه 51 سوره فرقان
| <<50 | آیه 51 سوره فرقان | 52>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
و اگر ما میخواستیم در بین مردم هر قریه پیغمبری که (خلق را از عذاب خدا) بترساند میفرستادیم.
و اگر می خواستیم حتماً در هر شهری [پیامبری] بیم دهنده مبعوث می کردیم [ولی به سبب کمال و جامعیّت، پیامبری را به تو ختم کردیم.]
و اگر مىخواستيم قطعاً در هر شهرى هشداردهندهاى برمىانگيختيم.
اگر مىخواستيم، به هر قريهاى بيمدهندهاى مىفرستاديم.
و اگر میخواستیم، در هر شهر و دیاری بیمدهندهای برمیانگیختیم (ولی این کار لزومی نداشت).
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
«قَرْیَةٍ»: شهر. روستا. مراد ناحیه و دیار است. «نَذِیراً»: بیمدهنده. منظور پیغمبری است که مردمان را از سرکشی و عذاب خدا بترساند.
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ لَوْ شِئْنا لَبَعَثْنا فِي كُلِّ قَرْيَةٍ نَذِيراً «51»
واگر مىخواستيم در هر آبادى، (پيامبر و) هشداردهندهاى برمىانگيختيم (تا كار تو سبك شود، ولى اين كار لزومى نداشت).
نکته ها
اين آيه به نوعى بيانگر خاتميّت پيامبر اسلام و جامعيّت مكتب اوست، چرا كه مىفرمايد:
در كنار تو هيچ پيامبرى در هيچ كجا مبعوث نشده است، زيرا در مكتب و شخصيّت تو توان ادارهى كلّ جامعه هست و نيازى به ديگرى نيست. تو داراى چنان مقامى هستى كه با وجود تو پروندهى نبوّت خاتمه مىيابد.
پیام ها
1- گرچه براى هر امّتى رهبرى لازم است، «وَ إِنْ مِنْ أُمَّةٍ إِلَّا خَلا فِيها نَذِيرٌ» «1» ولىاگر در هر قريهاى يك پيامبر بود، اين كار به وحدتِ رهبرىِ امّت ضربه مىزد.
وَ لَوْ شِئْنا لَبَعَثْنا ...
2- رسالت امرى توقيفى است، نه قراردادى و انتخابى. وَ لَوْ شِئْنا لَبَعَثْنا ...
«1». فاطر، 24.
تفسير نور(10جلدى)، ج6، ص: 268
پانویس
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
