آیه 3 سوره الرحمن
| <<2 | آیه 3 سوره الرحمن | 4>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
ترجمه های فارسی
انسان را خلق کرد.
انسان را آفرید؛
انسان را آفريد،
انسان را بيافريد.
انسان را آفرید،
ترجمه های انگلیسی(English translations)
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
خَلَقَ الْإِنْسانَ «3»
او انسان را آفريد.
نکته ها
آفرينش انسان از جهات مختلف قابل توجّه است:
از جهت سير تكاملى كه چگونه از خاك بىجان، موجودى جاندار و باشعور بر مىآيد.
از جهت تأمين نيازهاى مادّى كه چگونه جهان طبيعت در تسخير او قرار گرفته است.
از جهت گرايشهاى مثبت و منفى كه قرآن به برخى از آنها اشاره نموده است، از جمله:
زود نا اميد مىشود. «قَتُوراً» «1»
حريص است. «هلوع» «2»
بىتاب است. «جَزُوعاً» «3»
زيانكار است. «لَفِي خُسْرٍ» «4»
زيادهخواه است. «لَيَطْغى» «5»
ستمگر است. «ظَلُوماً» «6»
نادان است. «جَهُولًا» «7»
شتابزده است. «عَجُولًا» «8»
ناسپاس است. «كَفُورٌ»* «9»
قدرنشناس است. «كنود» «10»
آيات ديگر قرآن، خصوصيات مثبت انسان را اين گونه ارائه مىدهد:
مسئوليّت پذيرى، داشتن آزادى و قدرت انتخاب؛
امكان تغيير روش، توبه و انقلاب و جهش درونى؛
«1». اسراء، 100.
«2». معارج، 19.
«3». معارج، 20.
«4». عصر، 2.
«5». علق، 6.
«6». احزاب، 72.
«7». احزاب، 72.
«8». اسراء، 11.
«9». اسراء، 67.
«10». عاديات، 6.
جلد 9 - صفحه 376
دارا بودن استعدادها و ظرفيّتهاى بزرگ درونى؛
ويژگى بى نهايتطلبى؛
جانشين خداوند روى زمين؛
مسجود فرشتگان؛
دارا بودن قدرت تقليد و اثرپذيرى يا قابليّت الگو شدن و تأثيرگذارى؛
تركيبى از تضادها، عقل و فطرت در برابر غريزه و شهوت؛
داراى قدرت تفكّر و خلّاقيت و ابتكار.
آنجا كه بحثِ آموزش قرآن است، بر آفرينش انسان مقدّم شده است. «عَلَّمَ الْقُرْآنَ خَلَقَ الْإِنْسانَ» امّا آنجا كه آموزش علوم ديگر مطرح است، آفرينش انسان مقدّم شده است.
خَلَقَ الْإِنْسانَ مِنْ عَلَقٍ .... الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ «1»
پیام ها
1- خداوند، خالق انسان است، نه طبيعت بىجان. الرَّحْمنُ ... خَلَقَ الْإِنْسانَ
2- خلقت انسان، جلوهاى از رحمت الهى است. الرَّحْمنُ ... خَلَقَ الْإِنْسانَ
3- مؤلّف كتاب تشريع، همان مؤلّف كتاب تكوين است. «عَلَّمَ الْقُرْآنَ، خَلَقَ الْإِنْسانَ»
4- قرآن، بر انسان، شرافت و تقدم دارد. (فكر و معرفت، بر جسم و طبيعت مادى مقدّم است.) «عَلَّمَ الْقُرْآنَ، خَلَقَ الْإِنْسانَ»
5- قرآن، سرآمد تمام كتابها و انسان، سرآمد تمام مخلوقات است. «عَلَّمَ الْقُرْآنَ، خَلَقَ الْإِنْسانَ»
6- انسان، در سايه فراگيرى قرآن، به كمال خلقتش دست مىيابد. «عَلَّمَ الْقُرْآنَ، خَلَقَ الْإِنْسانَ»
«1». علق، 2- 4.
تفسير نور(10جلدى)، ج9، ص: 377
پانویس
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
