آیه 36 سوره فصلت

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

وَإِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطَانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ ۖ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ

مشاهده آیه در سوره


<<35 آیه 36 سوره فصلت 37>>
سوره : سوره فصلت (41)
جزء : 24
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

و هر گاه از شیطان تو را وسوسه و تحریکی رسد به خدا پناه بر که او شنوا و داناست.

و اگر وسوسه ای از سوی شیطان تو را تحریک کند [که از این بهترین شیوه دست برداری] به خدا پناه ببر؛ بی تردید او شنوا و داناست.

و اگر دمدمه‌اى از شيطان تو را از جاى درآورد، پس به خدا پناه ببر كه او خود شنواى داناست.

و اگر از جانب شيطان دستخوش وسوسه‌اى گردى، به خدا پناه ببر، كه او شنوا و داناست.

و هرگاه وسوسه‌هایی از شیطان متوجّه تو گردد، از خدا پناه بخواه که او شنوده و داناست!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

Should an incitement from Satan prompt you [to ill feeling], seek the protection of Allah. Indeed, He is the All-hearing, the All-knowing.

And if an interference of the Shaitan should cause you mischief, seek refuge in Allah; surely He is the Hearing, the Knowing.

And if a whisper from the devil reach thee (O Muhammad) then seek refuge in Allah. Lo! He is the Hearer, the Knower.

And if (at any time) an incitement to discord is made to thee by the Evil One, seek refuge in Allah. He is the One Who hears and knows all things.

معانی کلمات آیه

  • ينزغنك: نزغ: راغب گويد، آن دخول در امرى است براى افساد، در مصباح آن را افساد گفته است، وسوسه شيطان را از آن نزغه گويند كه سبب افساد آدمى است در نهج البلاغه در نامه 44 به زياد بن ابيه مى‏‌نويسد: «و نزغة من نزغات الشيطان».[۱]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

وَ إِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ «36»

و اگر انگيزه و وسوسه‌اى از طرف شيطان تو را تحريك كند (كه بدى را با بدى جواب دهيد) پس به خداوند پناه ببر كه او خود شنواى آگاه است.

نکته ها

كلمه‌ى‌ «نَزْغٌ» به معناى ورود در كارى به قصد فساد است و به وسوسه‌ى شيطان و تحريك او نيز نزغ گفته مى‌شود.

در اين آيه و سه آيه‌ى قبل، چهار نكته براى مناديان راه خدا مطرح شده است: «2»

در آيه‌ى 32 مى‌فرمايد: بهترين سخن، دعوت به سوى خداست، مشروط بر آن كه دعوت‌

«1». قصص، 79.

«2». تفسير نمونه.

جلد 8 - صفحه 344

كننده، خود اهل عمل و تسليم فرمان خدا باشد.

در آيه‌ى بعد مى‌فرمايد: اگر در مسير دعوت با مخالفان روبرو شدى با بهترين شيوه برخورد كن تا او را تغيير دهى، يا به گونه‌اى عمل كن كه گويا همان مخالف، دوست صميمى تو است و هيچ به روى خود نياور.

در آيه‌ى بعد فرمود: اين ناديده گرفتن عداوت‌ها و دشمنى‌ها نياز به صبر دارد و مخصوص كسانى است كه بهره‌ى بزرگى از كرامت و لطف خدا را دريافت كرده باشند.

در اين آيه مى‌فرمايد: اگر شيطان تو را وسوسه كرد كه با دشمن برخورد خشن داشته باش به خدا پناه ببر.

وسوسه‌ى شيطان‌ «نَزْغٌ»، راه‌ها و ابزار و انواعى دارد:

گاهى از طريق ترساندن است. «الشَّيْطانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ» «1»

گاهى از طريق زيبا جلوه دادن است. «زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطانُ أَعْمالَهُمْ» «2»*

گاهى از طريق وعده‌هاى تو خالى است. «يَعِدُهُمْ وَ يُمَنِّيهِمْ» «3»

گاهى از طريق دشمنى و كينه است. «يُوقِعَ بَيْنَكُمُ الْعَداوَةَ وَ الْبَغْضاءَ» «4»

پیام ها

1- برانگيختن حسّ انتقام‌جويى در انسان، از شگردهاى شيطانى است، ولى پاسخ دادن بدى‌ها با نيكى، از سفارشات الهى است. ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ‌ ... إِمَّا يَنْزَغَنَّكَ‌

2- از وسوسه‌ى شيطان، هيچ كس حتّى پيامبر در امان نيست. «وَ إِمَّا يَنْزَغَنَّكَ»

3- وسوسه‌ى شيطان دائمى است. ( «يَنْزَغَنَّكَ» فعل مضارع و رمز استمرار است).

4- هر عنصرى كه وسوسه‌گر باشد شيطانى است. «مِنَ الشَّيْطانِ نَزْغٌ»

5- صبر نكنيد كه شيطان مسلط شود، با پيدا شدن كوچك‌ترين وسوسه به خدا

«1». بقره، 268.

«2». نمل، 24.

«3». نساء، 120.

«4». مائده، 91.

جلد 8 - صفحه 345

پناه ببريد. «مِنَ الشَّيْطانِ نَزْغٌ»

6- داروى وسوسه‌ى شيطان، پناهندگى به خدا و توبه است. «وَ إِمَّا يَنْزَغَنَّكَ‌ .. فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ»

7- استعاذه از ابزارهاى عصمت انبيا است. فَاسْتَعِذْ ...

8- به كسى بايد پناه برد كه جامع همه‌ى كمالات و شنوا و آگاه باشد. «فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ» (كلمه «الله» به معناى ذات مقدّس است كه تمام كمالات را داشته باشد)

9- با اين كه خدا مى‌داند ولى ما بايد ضعف و پناهندگى خود را با زبان و دل اظهار كنيم. فَاسْتَعِذْ ... السَّمِيعُ الْعَلِيمُ‌

10- پناه خواستن از خداوند بى پاسخ نمى‌ماند. «السَّمِيعُ الْعَلِيمُ»

11- تنها خداوند شنوا و داناى مطلق است. «إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ»



پانویس

  1. تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج9، ص429

منابع

عکس نوشته ها

طرح از موسسه اهل بیت علیهم السلام (دانلود کیفیت بالا - سایر عکس نوشته های این موسسه)
مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه