آیه 2 سوره سبأ
| <<1 | آیه 2 سوره سبأ | 3>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
او هر چه درون زمین رود (از اموات و بذرها و هستهها و قطرات) و هر چه از زمین به درآید (از درختان و حبوبات و چشمهها و معادن) و هر چه از آسمان فرود آید (از فرشتگان و ارواح و ارزاق) و هر چه در آسمان بالا رود (از اعمال صالح و ارواح پاک) همه را میداند و اوست که بسی مهربان و بخشاینده است.
[خدا] آنچه در زمین فرو می رود و آنچه از آن بیرون می آید و آنچه از آسمان فرود می آید و آنچه در آن بالا می رود عالم و آگاه است؛ و او مهربان و بسیار آمرزنده است.
آنچه در زمين فرو مىرود و آنچه از آن بر مىآيد و آنچه از آسمان فرو مىشود و آنچه در آن بالا مىرود [همه را] مىداند، و اوست مهربان آمرزنده.
هر چه را كه در زمين فرو شود و هر چه را كه از زمين بيرون آيد و هر چه را كه از آسمان فرود آيد و هر چه را كه بر آسمان بالا رود، مىداند. و او مهربان و آمرزنده است.
آنچه در زمین فرومیرود و آنچه را از آن برمیآید میداند، و (همچنین) آنچه از آسمان نازل میشود و آنچه بر آن بالا میرود؛ و او مهربان و آمرزنده است.
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- يلج: ولوج: دخول. «ولج الشيء فى غيره: دخل» راغب دخول در جاى تنگ گفته است.
- يعرج: عروج: بالا رفتن «يعرج» بالا مىرود.
- غفور: غفران به معنى ستر و پوشاندن است. چنان كه طبرسى و راغب و ديگران گفتهاند. غفران ذنب يك نوع چارهاى است براى گناه، لذا غفور به معنى چاره ساز نيز مىشود در آياتى كه لفظ غفور آمده بى آنكه گناهى ذكر شده باشد، ظاهرا مراد چاره سازى است چنان كه در اين آيه.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
يَعْلَمُ ما يَلِجُ فِي الْأَرْضِ وَ ما يَخْرُجُ مِنْها وَ ما يَنْزِلُ مِنَ السَّماءِ وَ ما يَعْرُجُ فِيها وَ هُوَ الرَّحِيمُ الْغَفُورُ «2»
آن چه در زمين فرو مىرود و آن چه از آن خارج مىشود و آن چه از آسمان نازل مىشود و آن چه در آن بالا مىرود (همه را) مىداند و اوست مهربانِ آمرزنده.
نکته ها
پس از ذكر كلّيات، بيان نمونهها لازم است. بعد از كلمه خبير كه كلى بود، خداوند نمونههاى علم خود را نقل مىكند. وَ هُوَ الْحَكِيمُ الْخَبِيرُ يَعْلَمُ ما يَلِجُ ... مصداق «يَلِجُ فِي الْأَرْضِ»، ورود دانه در خاك و مصداق «يَخْرُجُ مِنْها»، خروج گياه از خاك و مصداق «يَنْزِلُ مِنَ السَّماءِ»، نزول باران از آسمان و مصداق «ما يَعْرُجُ فِيها»، پرواز پرندگان در آسمان است.
در تمام قرآن، چهل و نه مرتبه كلمهى «غفور» و «رحيم» با هم بيان شده كه در تمام موارد اول «غفور» آمده بعد «رحيم» مگر در اين آيه؛ شايد به خاطر آن كه در همهى موارد
«1». يونس، 10.
جلد 7 - صفحه 418
نظر به عملكرد انسانهاست كه بايد اول بخشيده شوند و سپس رحمت الهى را دريافت كنند، ولى در اين آيه، اصل توجّه به علم و لطف و رحمت الهى است و مغفرت نسبت به عملكرد انسان به طور ضمنى در كلمه «يَعْرُجُ» مطرح است. «الرَّحِيمُ الْغَفُورُ»
پیام ها
1- خداوند، تنها مالك هستى نيست، بلكه به تمام جزئيّات آن نيز آگاهى دارد.
يَعْلَمُ ما يَلِجُ ...
2- در نظام آفرينش، اشيا در رفت و آمد و حركتاند. «يَلِجُ، يَخْرُجُ، يَنْزِلُ، يَعْرُجُ»
3- نشانهى رحمت او نزول باران از آسمان، «يَنْزِلُ» و نشانهى غفران او پوشاندن اعمال زشت انسان است. «الرَّحِيمُ الْغَفُورُ»
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی ، ج8، ص: 408
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم




