آیه 27 سوره مؤمنون
| <<26 | آیه 27 سوره مؤمنون | 28>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
ما هم به او وحی کردیم که در حضور ما و به وحی و دستور ما به ساختن کشتی پرداز، تا آنگاه که فرمان (طوفان از جانب) ما آمد و آب از تنور فوران کرد پس در آن کشتی با خود از هر نوع جفتی (نر و ماده) همراه بر و اهل بیت خود را هم جز آن کس که در علم ازلی ما هلاک او گذشته (یعنی زن و فرزند نااهلت را) تمام به کشتی بنشان، و به شفاعت ستمکاران با من سخن مگو، که البته آنها باید همه غرق شوند.
پس به او وحی کردیم که زیر نظر ما و پیام ما کشتی بساز و هنگامی که فرمان ما به هلاکت آنان بیاید و آن تنور [از آب] فوران کند از هر گونه ای [از حیوان] دو عدد [یکی نر و دیگری ماده] و نیز خانواده ات را وارد کشتی کن، جز افرادی از آنان که فرمان [عذاب] بر او گذشته [و درباره او قطعی شده] است، و درباره کسانی که [به سبب شرک و کفر] ستم ورزیده اند، با من سخن مگوی، زیرا [همه] آنان بدون تردید غرق شدنی اند.
پس به او وحى كرديم كه: زير نظر ما و [به] وحى ما كشتى را بساز، و چون فرمان ما دررسيد و تنور به فوران آمد، پس در آن از هر نوع [حيوانى] دو تا [يكى نر و ديگرى ماده] با خانوادهات -بجز كسى از آنان كه حكم [عذاب ] بر او پيشى گرفته است- وارد كن، در باره كسانى كه ظلم كردهاند با من سخن مگوى، زيرا آنها غرق خواهند شد.
به او وحى كرديم كه كشتى را در حضور ما و به الهام ما بساز. و چون فرمان ما در رسيد و آب از تنور بيرون زد از هر جنسى دو تا و نيز كسان خود را به آن ببر. مگر آن كس كه پيش از اين در باره او سخن رفته است. و در باره ستمكاران با من سخن مگوى كه آنها همه غرقهشدگانند.
ما به نوح وحی کردیم که: «کشتی را در حضور ما، و مطابق وحی ما بساز. و هنگامی که فرمان ما (برای غرق آنان) فرا رسد، و آب از تنور بجوشد (که نشانه فرا رسیدن طوفان است)، از هر یک از انواع حیوانات یک جفت در کشتی سوار کن؛ و همچنین خانوادهات را، مگر آنانی که قبلاً وعده هلاکشان داده شده [= همسر و فرزند کافرت]؛ و دیگر درباره ستمگران با من سخن مگو، که آنان همگی هلاک خواهند شد.
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- اسلك: داخل كن. سلك (بر وزن عقل): داخل شدن و داخل كردن، لازم و متعدى هر دو آمده است.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
فَأَوْحَيْنا إِلَيْهِ أَنِ اصْنَعِ الْفُلْكَ بِأَعْيُنِنا وَ وَحْيِنا فَإِذا جاءَ أَمْرُنا وَ فارَ التَّنُّورُ فَاسْلُكْ فِيها مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَ أَهْلَكَ إِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ مِنْهُمْ وَ لا تُخاطِبْنِي فِي الَّذِينَ ظَلَمُوا إِنَّهُمْ مُغْرَقُونَ «27»
پس ما به نوح وحى كرديم: زير نظر ما (مطابق دستور وآموزش) و وحى ما كشتى بساز. پس همين كه فرمان (قهر) ما آمد و (آب از) تنور جوشيد، از تمام حيوانات يك جفت (نر و ماده) و (نيز) اهل خود را در كشتى وارد كن، مگر كسى از آنان را كه قبلًا درباره او سخن به ميان آمده (و وعده هلاكتش داده شده) و درباره ستمگران با من سخن مگو (و نزد من از آنان شفاعت مكن) كه قطعاً آنان غرق خواهند شد.
نکته ها
امام باقر عليه السلام فرمود: حضرت نوح عليه السلام 950 سال مردم را پنهانى وآشكارا به توحيد دعوت
جلد 6 - صفحه 95
كرد، تا آنجا كه خداوند با جملهى «لَنْ يُؤْمِنَ مِنْ قَوْمِكَ إِلَّا مَنْ قَدْ آمَنَ» «1» به او فرمود: جز آنها كه به تو ايمان آوردهاند، ديگر ايمان نخواهند آورد، پس نوح گفت: نسل آنان نيز قابل هدايت نيستند. «وَ لا يَلِدُوا إِلَّا فاجِراً كَفَّاراً» «2» سپس خداوند فرمان ساختن كشتى را داد. «3»
پیام ها
1- دعاى انبيا مستجاب مىشود. «رَبِّ انْصُرْنِي- فَأَوْحَيْنا»
2- صنعت، يك الهام الهى است. «فَأَوْحَيْنا- أَنِ اصْنَعِ»
3- تقاضاى نصرت الهى، با تلاش انسان منافاتى ندارد. «اصْنَعِ الْفُلْكَ» انبيا در كنار دعاهاى خود كار هم مىكردند.
4- افراد تحقير شده را حمايت كنيم. (مردم تو را مجنون مىپندارند ولى تو زير نظر ما هستى) «بِأَعْيُنِنا»
5- اگر در تمام كارها مطابق وحى عمل كنيم، موفّق مىشويم. «اصْنَعِ الْفُلْكَ بِأَعْيُنِنا وَ وَحْيِنا»
6- با ارادهى خدا از تنور آتش، آب مىجوشد. «فارَ التَّنُّورُ» (شايد فوران آب از تنور، نشانهى زمان حادثه باشد)
7- نگذاريد نسل حيوانات منقرض شود. «مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ»
8- حتّى همسر و فرزند پيامبر هم اگر نااهل باشند، مورد قهر الهى قرار مىگيرند.
«إِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ»
9- شفاعت، همهجا كارساز نيست. «وَ لا تُخاطِبْنِي» شفاعت انبيا با اذن الهى است. 10- مشرك، ظالم است. «فِي الَّذِينَ ظَلَمُوا»
11- عاقبت ظلم، هلاكت است. «ظَلَمُوا- مُغْرَقُونَ»
12- گاهى، آبى كه مايهى حيات است، مايهى هلاك مىشود. «مُغْرَقُونَ»
«1». هود، 36.
«2». نوح، 27.
«3». بحار، ج 11، ص 331. (اين حديث امام باقر عليه السلام را در مدينه كنار قبر مطهرش نوشتم)
تفسير نور(10جلدى)، ج6، ص: 96
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج7، ص118
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
