آیه 190 سوره آل عمران
| <<189 | آیه 190 سوره آل عمران | 191>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
محققا در خلقت آسمانها و زمین و رفت و آمد شب و روز دلائل روشنی است برای خردمندان عالم.
یقیناً در آفرینش آسمان ها و زمین، و آمد و رفت شب و روز، نشانه هایی [بر توحید، ربوبیّت و قدرت خدا] برای خردمندان است.
مسلماً در آفرينش آسمانها و زمين، و در پى يكديگر آمدن شب و روز، براى خردمندان نشانههايى [قانع كننده] است.
هر آينه در آفرينش آسمانها و زمين و آمد و شد شب و روز، خردمندان را عبرتهاست:
مسلماً در آفرینش آسمانها و زمین، و آمد و رفت شب و روز، نشانههای (روشنی) برای خردمندان است.
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
خلق: آفريدن. آفريده. آن در اصل به معنى اندازه گيرى است، چون آفريدن توأم با اندازه است . لذا آفريده را خلق گفته اند. (خلق به معنى مخلوق).
اختلاف: پى در پى آمدن. (هر يك در پشت سر ديگرى آمدن).
اولى الالباب: «اولى» به معنى صاحبان. لب: مغز مثل مغز بادام، مراد از آن در قرآن عقل است، جمع آن الباب مى باشد، بلفظ مفرد در قرآن نيامده و پيوسته به صيغه جمع آمده است.[۱]
نزول
محل نزول:
اين آيه همچون ديگر آيات سوره آل عمران در مدينه بر پيامبر اسلام صلي الله عليه و آله نازل گرديده است. [۲]
شأن نزول:
ابن عباس گويد: كه قريش نزد يهود آمدند و گفتند: نشانه هاى نبوت موسى چه بوده است؟ آنها گفتند: عصاى موسى و يد بيضاء او، سپس نزد مسيحيان آمدند و گفتند: نشانه هاى نبوت عيسى چه بوده است؟ مسيحيان گفتند: ابرص و اكمه را شفا ميداد و مرده را زنده ميكرد. سپس نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله آمدند، گفتند: يا محمد از خدا بخواه كه كوه صفا را براى ما به طلا مبدل سازد. رسول خدا صلی الله علیه و آله دعا كرد و اين آيه نازل گرديد[۳].[۴]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
«190» إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ لَآياتٍ لِأُولِي الْأَلْبابِ
همانا در آفرينش آسمانها و زمين و در پىِ يكديگر آمدن شب و روز، نشانههايى (از علم، رحمت، قدرت، مالكيّت، حاكميّت و تدبير خداوند) براى خردمندان است.
نکته ها
از عايشه پرسيدند: بهترين خاطرهاى كه از رسول خدا صلى الله عليه و آله به ياد دارى چيست؟ گفت: تمام كارهاى پيامبر شگفتانگيز بود، امّا مهمتر از همه براى من، اين بود كه رسول خدا شبى در منزل من استراحت مىكرد، هنوز آرام نگرفته بود كه از جا برخاست، وضو گرفت و به نماز ايستاد و به قدرى گريه كرد كه جلو لباسش تر شد، بعد به سجده رفت و به اندازهاى گريه كردكه زمين تر شد.
صبح كه بلال آمد سبب اين همه گريه را پرسيد، فرمود: ديشب آياتى از قرآن بر من نازل
«1». فاطر، 16.
«2». آلعمران، 140.
جلد 1 - صفحه 674
شده است. آنگاه آيات 190 تا 194 سوره آلعمران را قرائت كرد وفرمود: واى بركسى كه اين آيات را بخواند و فكر نكند. «1»
حضرت على عليه السلام فرمود: رسول خدا صلى الله عليه و آله همواره قبل از نماز شب اين آيات را مىخواند. و در احاديث سفارش شده است كه ما نيز اين آيات را بخوانيم. «2»
از «نوف بكّالى» صحابهى خاصّ حضرت على عليه السلام نقل شده است كه شبى خدمت حضرت على عليه السلام بودم. امام از بستر بلند شد و اين آيات را خواند. سپس از من پرسيد: خوابى يا بيدار؟ عرض كردم بيدارم. فرمود: خوشا به حال كسانى كه آلودگىهاى زمين را پذيرا نگشتند و در آسمانها سير مىكنند. «3»
كلمه «الباب» جمع «لُبّ» به معناى عقل خالص و دور از وهم و خيال است.
پیام ها
1- آفرينش جهان، هدفدار است. «إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ ... لَآياتٍ لِأُولِي الْأَلْبابِ»
2- هستىشناسى، مقدّمهى خداشناسى است. «خَلْقِ السَّماواتِ ... لَآياتٍ»
برگ درختانِ سبز، در نظر هوشيار
هر ورقش دفترى است، معرفت كردگار
3- اختلاف ساعات شب و روز در طول سال، در نظر خردمندان تصادفى نيست.
«وَ اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ لَآياتٍ»
4- قرآن، مردم را به تفكّر در آفرينش ترغيب مىكند. «خَلْقِ ... لَآياتٍ لِأُولِي الْأَلْبابِ»
5- هركه خردمندتر است بايد نشانههاى بيشترى را دريابد. «لَآياتٍ لِأُولِي الْأَلْبابِ»
6- آفرينش، پر از راز و رمز، و ظرافت و دقّت است كه تنها خردمندان به درك آن راه دارند. «لَآياتٍ لِأُولِي الْأَلْبابِ»
«1». تفاسير كبير فخررازى، قرطبى و مراغى.
«2». تفسير كبير فخررازى و مجمعالبيان.
«3». تفسير نمونه.
تفسير نور(10جلدى)، ج1، ص: 675
پانویس
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
- محمدباقر محقق، نمونه بینات در شأن نزول آیات از نظر شیخ طوسی و سایر مفسرین خاصه و عامه.
آرشیو عکس و تصویر
طرح از موسسه اهل بیت علیهم السلام (دانلود کیفیت بالا - سایر عکس نوشته های این موسسه)
.jpg)
