آیه 65 سوره صافات

از دانشنامه‌ی اسلامی
(تغییرمسیر از آیه ۶۵ صافات)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

طَلْعُهَا كَأَنَّهُ رُءُوسُ الشَّيَاطِينِ

مشاهده آیه در سوره


<<64 آیه 65 سوره صافات 66>>
سوره : سوره صافات (37)
جزء : 23
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

میوه‌اش (در خباثت) گویی سرهای شیاطین است.

شکوفه‌هایش مانند سرهای شیاطین [بسیار بدنما و زشت] است.

ميوه‌اش گويى چون كله‌هاى شياطين است،

ميوه‌اش همانند سر شياطين است،

شکوفه آن مانند سرهای شیاطین است!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

Its spathes are as if they were devils’ heads.

Its produce is as it were the heads of the serpents.

Its crop is as it were the heads of devils

The shoots of its fruit-stalks are like the heads of devils:

معانی کلمات آیه

  • طلعها: طلع: ميوه. چيزى كه از درخت طلوع مى‏كند. يا ميوه نخل.[۱]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

طَلْعُها كَأَنَّهُ رُؤُسُ الشَّياطِينِ «65» فَإِنَّهُمْ لَآكِلُونَ مِنْها فَمالِؤُنَ مِنْهَا الْبُطُونَ «66»

خوشه‌ها و شكوفه‌ى آن مانند سرهاى شياطين است. پس دوزخيان از آن مى‌خورند و شكم‌ها را از آن پر مى‌كنند.

ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْها لَشَوْباً مِنْ حَمِيمٍ «67» ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى الْجَحِيمِ «68»

سپس بر روى آن (غذا) مخلوطى از آب جوشان و سوزنده براى آنان خواهد بود. پس بازگشت آنان به سوى دوزخ است.

جلد 8 - صفحه 35

نکته ها

كلمه‌ى «طلع» به معناى شكوفه‌ى خرماست، گويى هنگام طلوع ميوه است. كلمه‌ى «شوب» به معناى مخلوط و آميخته است. به نوشيدنى بعد از غذا از آن جهت كه در معده با غذا مخلوط مى‌شود، شوب مى‌گويند.

چون «شيطان» در فرهنگ مسلمانان به موجودى زشت و بد ذات و خبيث گفته مى‌شود، در اين آيه مى‌فرمايد: شكوفه‌هاى درخت زقوم كه بايد زيبا و دلربا باشد، گويا سرهاى شيطان است، همان گونه كه در فرهنگ مردم فرشته مظهر خوبى و كرامت است تا آن جا كه زنان مصر در ستايش يوسف گفتند: «إِنْ هذا إِلَّا مَلَكٌ كَرِيمٌ» «1»

پیام ها

1- دوزخيان نيز همچون بهشتيان، خوردنى و آشاميدنى دارند، امّا نه تنها لذيذ و دلپسند نيست بلكه بد شكل و بد مزه و آزار دهنده است. كَأَنَّهُ رُؤُسُ الشَّياطِينِ‌ ... لَشَوْباً مِنْ حَمِيمٍ‌

2- براى دورى از غذاهاى دوزخى نه راه فرارى است و نه راه طفره. لَآكِلُونَ‌ ... فَمالِؤُنَ‌

3- دوزخيان به قدرى گرسنه هستند كه از بدترين غذا شكم خود را پر مى‌كند. «فَمالِؤُنَ مِنْهَا الْبُطُونَ»

4- عذاب‌هاى قيامت مقطعى نيست، بلكه دوزخ قرارگاه ابدى است. «ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى الْجَحِيمِ» (شايد دوزخيان را براى خوراندن و نوشاندن زقّوم و حَميم به جايى مى‌برند و دوباره آنها را به محلّ اول برمى‌گردانند.)

«1». يوسف، 31.

تفسير نور(10جلدى)، ج‌8، ص: 36



پانویس

  1. تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج9، ص143

منابع

مسابقه از خطبه ۱۹۱ نهج البلاغه