آیه 45 سوره احزاب

از دانشنامه‌ی اسلامی
(تغییرمسیر از آیه ۴۵ احزاب)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ شَاهِدًا وَمُبَشِّرًا وَنَذِيرًا

مشاهده آیه در سوره


<<44 آیه 45 سوره احزاب 46>>
سوره : سوره احزاب (33)
جزء : 22
نزول : مدینه

ترجمه های فارسی

ای پیامبر (گرامی) ما تو را به رسالت فرستادیم تا (بر نیک و بد خلق) گواه باشی و (خوبان را به رحمت الهی) مژده دهی و (بدان را از عذاب خدا) بترسانی.

ای پیامبر! به راستی ما تو را شاهد [بر امت] و مژده رسان و بیم دهنده فرستادیم.

اى پيامبر، ما تو را [به سِمَت‌] گواه و بشارتگر و هشداردهنده فرستاديم،

اى پيامبر، ما تو را فرستاديم تا شاهد و مژده‌دهنده و بيم‌دهنده باشى.

ای پیامبر! ما تو را گواه فرستادیم و بشارت‌دهنده و انذارکننده!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

O Prophet! Indeed We have sent you as a witness, as a bearer of good news and as a warner

O Prophet! surely We have sent you as a witness, and as a bearer of good news and as a warner,

O Prophet! Lo! We have sent thee as a witness and a bringer of good tidings and a warner.

O Prophet! Truly We have sent thee as a Witness, a Bearer of Glad Tidings, and Warner,-

معانی کلمات آیه

«شَاهِداً»: گواهی دهنده به حق. یعنی وجود مبارک پیغمبر، با اوصاف و اخلاق زیبایش، و ارائه برنامه‌های سازنده مکتوب در قرآن و منظور در افعال و اقوالش، گواه بر حقّانیّت مکتب آسمانی اسلام است. گواه بر احوال و اعمال امت اسلامی است، همان گونه که هر پیغمبری شاهد و گواه بر امت خویش است، و جملگی پیغمبران چنین گواهی و شهادتی را در روز قیامت اداء خواهند فرمود. «مُبَشِّراً»: مژده دهنده مؤمنان به بهشت و سعادت سرمدی. «نَذِیراً»: بیم دهنده کافران به دوزخ و عذاب ابدی.

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَرْسَلْناكَ شاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِيراً «45»

اى پيامبر! همانا ما تو را گواه (بر مردم) و بشارت دهنده و بيم‌دهنده فرستاديم.

وَ داعِياً إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِ وَ سِراجاً مُنِيراً «46»

و (نيز) دعوت كننده به سوى خدا به فرمان او و چراغى تابان (قرار داديم).

نکته ها

در اين دو آيه، نقش پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله در جامعه بيان شده است.

او مردم را به سوى خدا دعوت مى‌كند و شيوه‌ى او در اين دعوت، بشارت و انذار است، امّا نه فقط با زبان، بلكه عمل او نيز حجّت بر مردم و الگويى براى آنان است.

پیام ها

1- بايد نقش و مسئوليّت افراد را به آنان و جامعه اعلام كرد. يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَرْسَلْناكَ‌ ...

2- در برابر نيش‌ها و آزار دشمن، تجليل لازم است. أَرْسَلْناكَ شاهِداً وَ ...

(در آيه‌ى بعد مى‌خوانيم: «وَ دَعْ أَذاهُمْ»)

3- پيامبر بر اعمال مردم گواه است. «شاهِداً»

4- كسى مى‌تواند بشارت و هشدار دهد كه بر اعمال و رفتار مردم شاهد و در صحنه حاضر باشد. «شاهِداً وَ مُبَشِّراً»

5- در تبليغ و تربيت، بشارت و انذار هر دو لازم است. «مُبَشِّراً وَ نَذِيراً»

6- بشارت و انذار، وسيله‌ى دعوت انبياست. «مُبَشِّراً وَ نَذِيراً وَ داعِياً»

7- انبيا مردم را به سوى خدا دعوت مى‌كنند، نه خود. «داعِياً إِلَى اللَّهِ»

8- انبيا نيز در برابر خداوند از خود استقلالى ندارند و موفقيّت و دعوت آنان با اذن الهى است. «بِإِذْنِهِ»

9- پيامبر در جامعه، چراغ هدايتى است كه نور آن سبب رشد، حركت و تشخيص‌ است. «سِراجاً مُنِيراً»

جلد 7 - صفحه 381



پانویس

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه