حسین محمدی لائینی

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Laiini.jpg
نام کامل محمدتقی جعفری
زادروز 1301 شمسی
زادگاه مازندران
وفات 16 مهر 1372
مدفن قم

Line.png

اساتید

آیت الله کوهستانی، سيد محمود شاهرودى و ...


آثار

رسائل فقهی، بدايع الافكار، كتاب الطهارة، كتاب الصلاة و خيارات


این مدخل از دانشنامه هنوز نوشته نشده است.

Icon book.jpg

محتوای فعلی بخشی از یک کتاب متناسب با عنوان است.

(احتمالا تصرف اندکی صورت گرفته است)


آیت الله حسین محمدی لائینی (1301-1372 ش)، عالم مجاهد شیعه معاصر و از شاگردان آیت الله كوهستانى بود. وی از حامیان امام خمینی و انقلاب اسلامی بود و نمايندگی مجلس خبرگان و مديريت حوزه علميه شهر کوهستان، از دیگر فعالیت‌هاى اجتماعى اوست.

ولادت و خاندان

حسین محمدی لائینی فرزند شيخ محمدعلى در سال 1301 شمسی، در روستاى ملا محله هزارجريب «لائين» پا به عرصه وجود گذاشت. خاندان آيت الله حاج شيخ حسين محمدى سابقه طولانى و درخشان در علم و تقوا دارند. بنابر مدارك موجود، نسبِ اين خانواده به طايفه انصار مدینه و خواجه عبدالله انصارى مى رسد.[۱] اين طائفه هم اكنون به انصارى مشهورند. تغيير شهرتِ اين خاندان از انصارى به محمدى، هنگام تنظيم شناسنامه در سال 1315 صورت گرفت.

فعالیت‌هاى علمى

حسین محمدى از 8 سالگى نزد عموى خويش كه مرد دانا و پرهيزگارى بود، شروع به تحصيل علوم دينى كرد[۲] و دروس ابتدايى حوزه را از او فراگرفت. وى دروس سطح را نزد اساتيد حوزه علميه منطقه منطقه فراگرفت و پس از آن، به محضر عالم و عارف نامى استان مازندران، آيت الله شیخ محمد كوهستانى رسيد تا سطوح عاليه را از وى فرابگيرد.

وى در سال 1338، بعد از كسب اجازه از آيت الله كوهستانى، جهت ادامه تحصيل علوم اسلامى، در 25 سالگى به نجف رفت و در طول 14 سال تحصيل در حوزه علميه نجف، از محضر اساتيد آنجا استفاده برد.

برخی اساتید آيت الله محمدى در مازندران و نجف، که از بعضى از آنها اجازه اجتهاد و روایت گرفت، عبارتند از:

  • آيت الله حاج آقا ميرتقى نصيرى (1291-1373) وى از مفاخر علمى و عملى استان مازندران بود.[۳]
  • آيت الله ميرزا حسن يزدى: آيت الله محمدى در نجف، در درس كفايه او شركت كرده و از درياى علم او استفاده برد.

آيت الله محمدى در نجف اشرف شبانه روز به درس و مباحثه مشغول بود. وى بالاترين كتب سطح را با زيباترين شيوه تدريس مى كرد و در علم منقول و تمام علوم مربوط به ادبيات عرب به عنوان مدرس برجسته در نجف شناخته مى شد.

ایشان در سال 1342، در حالى كه دو دوره در درس خارج اصول شركت كرده بود و اكثر كتب فقه در بحث عبادات و معاملات را گذرانده بود، با كسب اجازه اجتهاد از علماى نجف، به ايران بازگشت.[۴] آيت الله محمدى پس از بازگشت به ايران، بنا به دعوت آيت الله كوهستانى در حوزه علميه كوهستان به تعليم طلاب پرداخت.

آيت‌الله محمدی لائينی صاحب نظر در ادبيات عرب، روانشناسی اسلامی، كلام، عرفان، تفسير، فقه و اصول، حساب و رياضيات، طب اسلامی و همچنین شعر بود كه ديوان فارسی و عربی از ايشان به يادگار مانده است.

فعالیت‌هاى سیاسی و اجتماعى

  • حمایت از امام و انقلاب: آیت الله محمدی شخصیتی کلان‌نگر، ولایی، عامل وحدت و انقلابی بود که در تمام مراحل فعالیت های سیاسی خود به ندای امام خمینی لبیک گفت. آيت الله محمدى در زمان طاغوت كه كشور در خفتان و رعب و وحشت بود و كسى جرأت به زبان آوردن نام امام خمینی را نداشت، علناً و در اجتماعات مختلف از حضرت امام پشتيبانى مى كرد و دائماً خطر انحطاط جامعه را به مردم گوشزد مى كرد. او در قيام هاى مردمى عليه رژيم فاسد پهلوى همواره پيشرو بود، تا آنجا كه طلايه دار دسته هاى تبليغى بود. ايشان گرچه به خاطر حمايت از امام با مشكلاتى روبرو مى شد، اما هيچگاه حاضر نمى شد دست از حمايت او بردارد. آيت الله محمدى در اولين مجلس ختم سید مصطفى خمينى در مازندران كه توسط خود وى تشكيل شده بود، شركت كرد و اعتنايى به تهديدات مقامات امنيتى نكرد.[۵]
  • مديريت حوزه علميه: همانطور كه قبلاً گفته شد، آيت الله محمدى بعد از اين كه از نجف به ايران آمد، به علت كهولت سن مرحوم آیت الله كوهستانى، مديريت حوزه علميه كوهستان را بر عهده گرفت. همچنين با فقدان مرحوم آقا على ليموندى و بنا به درخواست اهالى نكا، آيت الله محمدى از آيت الله كوهستانى اجازه گرفت و به آن شهرستان رفت. وى در اين سنگر جديد هم در شمار شخصیت هاى علمى، فقهى، سياسى و اجتماعى، مشغول اداره امور شرعى و حوزه علميه نكا شد، به طورى كه سراسر زندگى اش وقف خدمت به مردم گرديد.[۶]
  • حضور در جبهه ها با لباس رزم: آيت الله محمدى در طى 8 سال دفاع مقدس، با جان و مال خويش از رزمندگان اسلام دفاع كرد. وى با حضور در خط مقدم جبهه هاى نبرد حق عليه باطل و پوشيدن لباس پر افتخار بسيجى، باعث ايجاد روحيه، اميد و پشتكار در دل دريادلان بسيجى شد.
  • نماينده مجلس خبرگان: آيت الله محمدى دو دوره نماينده مردم استان مازندران در مجلس خبرگان بود. آن بزرگوار بسيار به حضرت امام و مقام معظم رهبرى علاقه و ارادت داشت و با تمام وجود از ایشان حمايت و دفاع مى كرد.

ويژگى‌هاى اخلاقى

  • كمك به نيازمندان: آيت الله محمدى در كمك به نيازمندان بسيار كوشا بود. او با هر فردى كه در جهت رفع نياز به ايشان مراجعه مى كرد، با كمال خوشرويى و سعه صدر برخورد مى كرد و در رفع مشكل وى مى كوشيد. وى به يكى از مسئولان گفت: من مى ميرم، آيا شما نمى خواهيد براى حاشيه نشينان جنگل فكر كنيد. او حتى مهر نمايندگى خبرگان را به بيمارستان برد، تا بتواند در چنين موقعيتى هم دست نيازمندان را بگيرد.
  • مداومت بر خواندن دعا: بعضى از دوستان ایشان نقل كرده اند كه آن جناب يك دوره كامل از دعاهاى وارده در مفاتيح الجنان را خوانده است.
  • احترام به خانواده شهدا: وى به بازماندگان شهداى جنگ تحميلى بسيار احترام مى گذاشت. از ايشان نقل شده است كه فرموده اند: خيلى دلم مى خواست كه پدرِ شهيد باشم، از اين كه از فرزندانم شهيد نشده اند، خود را شرمنده مى بينم.
  • احسان به مخالف: آيت الله محمدى بارها به مخالفان خود احسان نمود و سفارش مى كرد كه به آنها احسان و احترام شود. نقل كرده اند: وى در يكى از روزهاى آخر عمر - كه بر اثر بيمارى در بيمارستان بسترى بود - گفت: «همه كسانى كه به من تهمت زده و بدگويى كرده اند، را بخشيدم؛ به شرط آن كه عوض غيبت، يك روز و عوض تهمت، يك ماه برايم نماز بخوانند».

وفات

مرحوم آيت الله محمدى سرانجام، در مهر ماه 1372 شمسی (21 ربيع الثانى 1414 ق) جهان فانى را وداع گفت. پيكر پاك آن بزرگمرد، پس از تشییع باشكوه در استان مازندران، به قم منتقل و در جوار بارگاه ملكوتى حضرت معصومه سلام الله علیها، در مقبره شهيد آيت الله شيخ فضل الله نورى به خاك سپرده شد.

پانویس

  1. طلايه دار پرديس : عليرضا ولى زاده (حرّ)، ص18.
  2. فيض عرشى : اسدالله ربانی، ص389.
  3. فيض عرشى : اسدالله ربانی، ص 389.
  4. طلايه دار پرديس : عليرضا ولى زاده (حرّ)، ص20.
  5. فرزانگان مازندران : گلبرار رئيسى آتنى، ج 1، ص 373.
  6. فيض عرشى : اسدالله ربانی، ص 391.

منابع

آرشیو عکس و تصویر