آیه 9 سوره محمد

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَرِهُوا مَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأَحْبَطَ أَعْمَالَهُمْ

مشاهده آیه در سوره


<<8 آیه 9 سوره محمد 10>>
سوره : سوره محمد (47)
جزء : 26
نزول : مدینه

ترجمه های فارسی

این (هلاک کفار) بدان سبب است که آنها از قرآنی که خدا نازل فرمود کراهت و اعراض داشتند پس خدا اعمالشان را محو و نابود فرمود.

این برای آن است که آنان آنچه را خدا نازل کرده است خوش نداشتند، پس خدا هم اعمالشان را تباه و بی اثر کرد.

اين بدان سبب است كه آنان آنچه را خدا نازل كرده است خوش نداشتند، و [خدا نيز] كارهايشان را باطل كرد.

زيرا آنان چيزى را كه خدا نازل كرده است ناخوش دارند. خدا نيز اعمالشان را نابود كرد.

این بخاطر آن است که از آنچه خداوند نازل کرده کراهت داشتند؛ از این رو خدا اعمالشان را حبط و نابود کرد!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

That is because they loathed what Allah has sent down, so He made their works fail.

That is because they hated what Allah revealed, so He rendered their deeds null.

That is because they are averse to that which Allah hath revealed, therefor maketh He their actions fruitless.

That is because they hate the Revelation of Allah; so He has made their deeds fruitless.

معانی کلمات آیه

«ذلِکَ»: این هلاک کافران و پوچ شدن اعمال ایشان. «مَا»: قرآن و تکالیف آسمانی.

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

وَ الَّذِينَ كَفَرُوا فَتَعْساً لَهُمْ وَ أَضَلَّ أَعْمالَهُمْ «8»

و كسانى كه كفر ورزيدند، بر آنان نگون‌سارى باد و (خداوند) اعمالشان را نابود گردانيد.

ذلِكَ بِأَنَّهُمْ كَرِهُوا ما أَنْزَلَ اللَّهُ فَأَحْبَطَ أَعْمالَهُمْ «9»

اين (هلاكت) به خاطر آن است كه آنچه را خداوند نازل كرده، ناخوش داشتند، پس (خداوند) كارهايشان را تباه (و بى ارزش) نمود.

نکته ها

كلمه «تعس» به معناى لغزيدن، سقوط كردن و به رو افتادن است.

يكى از بهترين راه‌هاى تربيت، روش مقايسه است. در آيات قبل نسبت به مؤمنان شهيد فرمود: «فَلَنْ يُضِلَّ أَعْمالَهُمْ» در اين آيه نسبت به كفّار مى‌فرمايد: «أَضَلَّ أَعْمالَهُمْ» اين مقايسه، نويدى براى مؤمنان مجاهد است. همچنين در مورد مؤمنان فرمود: «يُثَبِّتْ أَقْدامَكُمْ» خداوند گام‌هايشان را استوار مى‌سازد و اين آيه در مورد كافران مى‌فرمايد:

«فَتَعْساً لَهُمْ» آنها در لغزشگاه‌ها و پرتگاه‌ها سقوط مى‌كنند.

پیام ها

1- نفرين بر كفّار لجوج رواست. فَتَعْساً لَهُمْ‌ ... (چنانكه در آيه‌اى ديگر مى‌فرمايد: «تَبَّتْ يَدا أَبِي لَهَبٍ»)

جلد 9 - صفحه 69

2- كفر، مايه‌ى تباهى و نابودى است. كَفَرُوا ... أَضَلَّ أَعْمالَهُمْ‌

3- كراهت از دستورهاى الهى، نشانه‌ى نوعى كفر در وجود انسان است. و الَّذِينَ كَفَرُوا ... كَرِهُوا ما أَنْزَلَ اللَّهُ‌

4- كيفرهاى الهى، به ميزان كفر و كراهت انسان است. كَفَرُوا ... ذلِكَ بِأَنَّهُمْ‌ ...

5- كراهت از قرآن و اعراض از آن، موجب حبط و تباهى اعمال خير مى‌شود. كَرِهُوا ... فَأَحْبَطَ أَعْمالَهُمْ‌

6- انگيزه و نشاط، به كارها ارزش مى‌دهد. كسى كه نسبت به فرمان‌هاى خداوند ناراضى است، كارهايش ارزشى ندارد. كَرِهُوا ... فَأَحْبَطَ أَعْمالَهُمْ‌



پانویس

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه