آیه 70 سوره مائده
| <<69 | آیه 70 سوره مائده | 71>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
ما از بنی اسرائیل پیمان گرفتیم و پیغمبرانی بر آنها فرستادیم؛ اما هر گاه رسولی آمد که بر خلاف هوای نفس آنها سخن گفت، گروهی را تکذیب کرده و گروهی را میکشتند.
البته ما از بنی اسرائیل [بر اطاعت از خدا و پیروی از موسی] پیمان گرفتیم و پیامبرانی به سوی ایشان فرستادیم؛ هرگاه پیامبری احکام و قوانینی که دلخواهشان نبود برای آنان می آورد، گروهی را تکذیب کرده و گروهی را می کشتند!!
ما از فرزندان اسرائيل سخت پيمان گرفتيم، و به سويشان پيامبرانى روانه كرديم. هر بار پيامبرى چيزى بر خلاف دلخواهشان برايشان آورد، گروهى را تكذيب مىكردند و گروهى را مىكشتند.
ما از بنى اسرائيل پيمان گرفتيم و پيامبرانى برايشان فرستاديم. هرگاه كه پيامبرى چيزى مىگفت كه با خواهش دلشان موافق نبود، گروهى را تكذيب مىكردند و گروهى را مىكشتند.
ما از بنی اسرائیل پیمان گرفتیم؛ و رسولانی به سوی آنها فرستادیم؛ (ولی) هر زمان پیامبری حکمی بر خلاف هوسها و دلخواه آنها میآورد، عدهای را تکذیب میکردند؛ و عدهای را میکشتند.
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
ميثاق: پيمان محكم. از وثاقه به معنى ثابت و محكم شدن.
تهوى: هوى: ميل نفس. آن در اصل به معنى سقوط و پائين آمدن است. «لا تهوى» يعنى ميل نمى كند.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
لَقَدْ أَخَذْنا مِيثاقَ بَنِي إِسْرائِيلَ وَ أَرْسَلْنا إِلَيْهِمْ رُسُلًا كُلَّما جاءَهُمْ رَسُولٌ بِما لا تَهْوى أَنْفُسُهُمْ فَرِيقاً كَذَّبُوا وَ فَرِيقاً يَقْتُلُونَ «70»
همانا ما از بنىاسرائيل پيمان گرفتيم و پيامبرانى به سوى آنان فرستاديم.
(امّا) هرگاه پيامبرى برايشان سخن و پيامى آورد كه دلخواهشان نبود، گروهى را تكذيب كرده و گروهى را كشتند.
نکته ها
شايد مراد از ميثاقِ بنىاسرائيل، همان محتواى آيهى قبل يعنى ايمان به خدا و معاد و عمل صالح باشد و شايد مراد پيروى از انبيايى باشد كه در خود اين آيه با كلمه «رُسُلًا» مطرح شده و شايد همان پيمانى باشد كه در آيات 93 سورهى بقره و آيهى 81 سورهى آلعمران گذشت. يعنى عمل به آنچه خدا بر آنها نازل كرده بود.
در آيهى قبل گفتيم كه صِرف وابستگى به اديان آسمانى براى نجات از قهر خدا كافى نيست، بلكه ايمان و عمل صالح لازم است. اين آيه، نمونهاى براى آيهى قبل است كه بنىاسرائيل با اينكه وابسته به دين آسمانى بودند، چه كارها كه نكردند؟!
اينكه اين سوره با جملهى «أَوْفُوا بِالْعُقُودِ» آغاز شده و ماجراى غدير در آيهى 67 مطرح شده و در اين آيه پيمانشكنى و كشتن اولياى خدا و تكذيب آنان مطرح شده، مىتواند ضمن افشاگرى از حالات بنىاسرائيل، مايهى عبرت و زنگ خطرى براى مسلمانان باشد تا پيام و پيمان غدير خم را ناديده نگيرند.
پیام ها
1- بنىاسرائيل، علاوه بر حضرت موسى، پيامبران ديگرى نيز داشتند. «أَرْسَلْنا إِلَيْهِمْ رُسُلًا»
2- راه انبيا مطابق با تمايلات نفسانى نيست. «جاءَهُمْ رَسُولٌ بِما لا تَهْوى أَنْفُسُهُمْ»
جلد 2 - صفحه 343
3- ريشهى تكذيب و كشتن انبيا، هواى نفس بنىاسرائيل است. «بِما لا تَهْوى أَنْفُسُهُمْ فَرِيقاً كَذَّبُوا»
4- پيمانشكنى، پيامبركشى، تكذيب و لجاجت، از صفات بنىاسرائيل است.
«فَرِيقاً كَذَّبُوا وَ فَرِيقاً يَقْتُلُونَ»
5- در جامعهى فاسد، يا شخصيّت مردان خدا ترور مىشود (تكذيب)، يا شخص آنان (قتل). «فَرِيقاً كَذَّبُوا وَ فَرِيقاً يَقْتُلُونَ»
6- انبيا در راه خدا تا پاى جان پيش مىرفتند. «فَرِيقاً يَقْتُلُونَ»
پانویس
- ↑ تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
