آیه 49 سوره فرقان
| <<48 | آیه 49 سوره فرقان | 50>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
تا به آن باران زمین خشک و مرده را زنده سازیم و آنچه آفریدیم از چهارپایان و آدمیان بسیار همه را از آن سیراب گردانیم.
تا به وسیله آن سرزمینی مرده را زنده کنیم و آن را به آفریده های خود از دام ها و مردمان بسیار بنوشانیم.
تا به وسيله آن سرزمينى پژمرده را زنده گردانيم و آن را به آنچه خلق كردهايم -از دامها و انسانهاى بسيار- بنوشانيم.
تا سرزمين مرده را بدان زندگى بخشيم و چارپايان و مردم بسيارى را كه آفريدهايم بدان سيراب كنيم.
تا بوسیله آن، سرزمین مردهای را زنده کنیم؛ و آن را به مخلوقاتی که آفریدهایم -چهارپایان و انسانهای بسیار- مینوشانیم.
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- اناسى: جمع انسان، فقط يك بار در قرآن مجيد آمده است.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ الرِّياحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ وَ أَنْزَلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً طَهُوراً «48»
و او خداوندى است كه بادها را مژدهاى پيشاپيش (باران) رحمتش فرستاد و از آسمان، آبى پاكيزهكننده فرو فرستاديم.
لِنُحْيِيَ بِهِ بَلْدَةً مَيْتاً وَ نُسْقِيَهُ مِمَّا خَلَقْنا أَنْعاماً وَ أَناسِيَّ كَثِيراً «49»
تا به وسيلهى آن سرزمين مرده (و پژمرده و خشك) را زنده گردانيم و آن را به چهارپايان و مردمان بسيار از مخلوقات خود بنوشانيم.
«1». التحقيق فىكلمات القرآن.
جلد 6 - صفحه 266
نکته ها
«طهور» چيزى را گويند كه هم در نهايت پاكى است و هم پاك كننده مىباشد. كلمهى «بلد» به معناى سرزمين است، خواه شهر باشد يا روستا ومزرعه، به دليل آيهى 58 سوره اعراف كه مىفرمايد: «وَ الْبَلَدُ الطَّيِّبُ يَخْرُجُ نَباتُهُ بِإِذْنِ رَبِّهِ» سرزمين نيكو با اذن پروردگارش گياه خود را بيرون مىآورد، و روشن است كه روئيدن گياه مخصوص شهر نيست. كلمهى «أَناسِيَّ» جمع «انسى» مرادف معناى «انسان» است.
چون معنى «بلد» و «بَلْدَةً» يكى است، در توصيف آن فرمود: «مَيْتاً» و نفرمود: «ميتة»
در استفاده از آب، بيشترين سهم به كشاورزى اختصاص دارد، بعد حيوانات بيشترين استفاده را از آن مىبرند و سپس انسانها. به خاطر همين، در آيهى شريفه ابتدا از كشاورزى و احياى زمين ياد شده است، سپس از حيوانات، آن گاه از انسان.
بادها فوايد بسيارى دارند از جمله: هوا را لطيف مىكنند، ابرها را انتقال مىدهند، حرارت را كم مىكنند و گياهان را بارور مىسازند.
پیام ها
1- حركت بادها، به ارادهى خداوند است. «هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ الرِّياحَ»
2- بادها انواع مختلفى دارند و گاهى با باران ملازمند. أَرْسَلَ الرِّياحَ ... أَنْزَلْنا ...
3- نزول باران از ابر با ارادهى خداوند است. «أَنْزَلْنا»
4- آب هم پاك است و هم پاك كننده، جسم آدمى و اشياى ديگر را پاك مىكند و در وضو و غسل نيز مايهى پاكى روح انسان است. «طَهُوراً»
5- زندگى بشر مرهون نباتات و حيوانات است. (زنده شدن زمين و سيرابى چارپايان، قبل از سيراب شدن انسان آمده است)
6- كارهاى خدا از طريق اسباب طبيعى صورت مىگيرد. «أَرْسَلَ الرِّياحَ- أَنْزَلْنا- لِنُحْيِيَ»
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج7، ص299
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
