آیه 49 سوره احزاب
| <<48 | آیه 49 سوره احزاب | 50>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
ای مردان با ایمان، هر گاه زنان مؤمنه را به عقد خود در آورده و پیش از آنکه با آنها نزدیکی کنید طلاقشان دادید در این صورت از شما نگه داشتن عدّه بر آنها نیست، پس آنها را به چیزی بهرهمند و به نیکی رها سازید.
ای اهل ایمان! هنگامی که زنان مؤمن را به همسری خود درآوردید، آن گاه پیش از آنکه با آنان آمیزش کنید طلاقشان دادید، برای شما بر عهده آنان عدّه ای نیست که آن را بشمارید، پس آنان را [به پرداخت نصف مهریه] بهره مندشان کنید و به صورت پسندیده ای رهایشان سازید.
اى كسانى كه ايمان آوردهايد، اگر زنان مؤمن را به نكاح خود درآورديد، آنگاه پيش از آنكه با آنان همخوابگى كنيد، طلاقشان داديد، ديگر بر عهده آنها عدهاى كه آن را بشماريد، نيست؛ پس مَهْرشان را بدهيد و خوش و خرّم آنها را رها كنيد.
اى كسانى كه ايمان آوردهايد، چون زنان مؤمن را نكاح كرديد و پيش از آنكه با آنها نزديكى كنيد طلاقشان گفتيد، شما را بر آنها عدهاى نيست كه به سرآرند. پس آنان را برخوردار كنيد و به نيكوترين وجه رهايشان كنيد.
ای کسانی که ایمان آوردهاید! هنگامی که با زنان با ایمان ازدواج کردید و قبل از همبستر شدن طلاق دادید، عدّهای برای شما بر آنها نیست که بخواهید حساب آن را نگاه دارید؛ آنها را با هدیه مناسبی بهرهمند سازید و بطرز شایستهای رهایشان کنید.
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- عدة: (بكسر اول): شىء معدود. «العدة هى الشيء المعدود» عده زن مطلقه مدت معدود كه بايد در آن از ازدواج خوددارى نمايد «تعتدونها» يعنى مىشماريد آن را وعده نگاه مىداريد آن را.
- سراحا: سرح و سراح: رها كردن (احزاب/ 28).[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا نَكَحْتُمُ الْمُؤْمِناتِ ثُمَّ طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَمَسُّوهُنَّ فَما لَكُمْ عَلَيْهِنَّ مِنْ عِدَّةٍ تَعْتَدُّونَها فَمَتِّعُوهُنَّ وَ سَرِّحُوهُنَّ سَراحاً جَمِيلًا «49»
اى كسانى كه ايمان آوردهايد! هرگاه زنان با ايمان را به همسرى گرفتيد و پيش از آن كه با آنان آميزش كنيد طلاقشان داديد، عدّهاى براى شما به عهده آنان نيست تا حسابش را نگهداريد، پس آنها را (با پرداخت مهريه و هديهى مناسبى) بهرهمند سازيد و به طرز شايستهاى رهايشان كنيد.
نکته ها
مراد از «نكاح»، عقد ازدواج و مراد از «تماس» آميزش جنسى و مراد از «سَراحاً جَمِيلًا» طلاق بدون خصومت و خشونت است.
«عِدَّةٍ» به مدّتى گويند كه زنان پس از طلاق، بايد تا پايان آن صبر كنند و همسر ديگرى نگيرند. عدّهى طلاق زن، سه مرتبه حيض شدن و پاك شدن و عدّهى وفات شوهرش چهار ماه و ده روز است.
چند گروه از زنان به عدّه نياز ندارند: يك گروه كسانى هستند كه پس از عقد، تماس جنسى نداشتهاند، گروه ديگر، زنان يائسهاند كه از بچّهدار شدن مأيوساند. (زنان 50 و 60 ساله)
در آيهى 236 سوره بقره نيز خوانديم كه هديه مرد به همسر مطلّقهى قبل از آميزش، بايد به قدر معروف و توانايى باشد. «عَلَى الْمُوسِعِ قَدَرُهُ وَ عَلَى الْمُقْتِرِ قَدَرُهُ مَتاعاً بِالْمَعْرُوفِ»
امام باقر عليه السلام فرمود: اين گونه زنان (طلاق داده شده) با وحشت و غصّه و شماتت ديگران
جلد 7 - صفحه 383
به خانهى پدر بر مىگردند و لذا بايد به مقدارى كه توان داريد، با هديه دل آنان را آرام كنيد.
«فَمَتِّعُوهُنَّ وَ سَرِّحُوهُنَّ»
پیام ها
1- لازمهى ايمان، عمل به دستورهاى خداوند است. يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا نَكَحْتُمُ ...
2- اختيار طلاق، با مرد است. «طلقتم» مگر مواردى كه در شرع مشخّص شده است.
3- مهمترين شرط ازدواج، ايمان است. آمَنُوا ... نَكَحْتُمُ الْمُؤْمِناتِ
4- طلاق، نشانهى شكست دينى نيست. «الْمُؤْمِناتِ- طَلَّقْتُمُوهُنَّ»
5- عدّه، حقّ مرد بر زن است تا اگر خواست رجوع كند، امّا در طلاق قبل از تماس، مرد حقّ رجوع ندارد. «فَما لَكُمْ عَلَيْهِنَّ مِنْ عِدَّةٍ»
6- ضربههاى روحى بايد جبران شود. در طلاقِ پس از عقد، روحيهّ زن خرد مىشود كه با پرداخت مهريهاى مناسب، بخشى از آن جبران مىشود.
«فَمَتِّعُوهُنَّ»
7- جدايى و طلاق به معناى كينه و خشونت نيست. «سَرِّحُوهُنَّ سَراحاً جَمِيلًا»
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی ، ج8، ص: 377
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
