آیه 69 سوره واقعه
| <<68 | آیه 69 سوره واقعه | 70>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
آیا شما آن آب را از ابر فرو ریختید یا ما نازل ساختیم؟
آیا شما آن را از ابر باران زا فرود آورده اید یا ما فرود آورنده ایم؟
آيا شما آن را از [دل] ابر سپيد فرود آوردهايد، يا ما فرودآورندهايم؟
آيا شما آن را از ابر فرو مىفرستيد يا ما فرو فرستندهايم؟
آیا شما آن را از ابر نازل کردهاید یا ما نازل میکنیم؟!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- مزن: ابر. راغب ابر روشن گفت، ابر سفيد، ابر آبدار نيز گفتهاند.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
أَ فَرَأَيْتُمُ الْماءَ الَّذِي تَشْرَبُونَ «68» أَ أَنْتُمْ أَنْزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنْزِلُونَ «69» لَوْ نَشاءُ جَعَلْناهُ أُجاجاً فَلَوْ لا تَشْكُرُونَ «70»
آيا آبى را كه مىنوشيد ديدهايد؟ آيا شما آن را از ابر بارانزا فرو آورديد يا ما فرو فرستندهايم؟ اگر بخواهيم آن را شوروتلخ مىگردانيم، پس چرا سپاسگزارى نمىكنيد؟
كتهها:
«مزن» به ابر سفيد بارانزا گفته مىشود، «اجاج» آب شور همراه با تلخى است.
در حديث مىخوانيم: هرگاه رسول خدا صلى الله عليه و آله آب مىنوشيد، مىفرمود: «الحمد لله الذى سقانى عذبا فراتا برحمته و لم يجعله ملحا اجاجا بذنوبى» «1»، خدا را شكر كه به واسطه رحمتش به ما آب گوارا نوشاند و به خاطر گناهانِ ما، آن را شور قرار نداد.
توجّه به نقش آب در رفع تشنگى «تَشْرَبُونَ»، چگونگى پيدايش آب «مِنَ الْمُزْنِ»، فروآمدن باران «نَحْنُ الْمُنْزِلُونَ»، و مزه و طعم آن «لَوْ نَشاءُ جَعَلْناهُ أُجاجاً»، انسان را به شكرگذارى وامىدارد. «فَلَوْ لا تَشْكُرُونَ»
الطاف دائمى خداوند، نشانه عجز او از تغيير و تحوّل نيست. جمله «لَوْ نَشاءُ» به معناى آن است كه ما آب را شور نمىكنيم ولى مىتوانيم اين كار را انجام دهيم.
توجّه به نعمتها، هم اعتقاد توحيدى انسان را بالا مىبرد، نَحْنُ الزَّارِعُونَ ... نَحْنُ الْمُنْزِلُونَ هم روحيه تشكر را در انسان زنده مىكند و هم استبعاد زنده شدن دوباره و معاد را برطرف مىكند.
پیام ها
1- استدلالهاى قرآن، فراگير، ساده و در عين حال عميق است. نگاهى به آب، براى توجّه انسان به مبدأ و معاد كافى است. «أَ فَرَأَيْتُمُ الْماءَ الَّذِي تَشْرَبُونَ»
2- نزول آب قابل نوشيدن، نشانه حكمت وقدرت الهى است. «الْماءَ الَّذِي تَشْرَبُونَ»
«1». وسائل، ج 25، ص 257.
جلد 9 - صفحه 438
3- نزول باران از آسمان، از قدرت انسان خارج است و اين براى خداشناسى كافى است. «أَ أَنْتُمْ أَنْزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنْزِلُونَ» (هيچ عملى بدون اراده الهى تحقق پيدا نمىكند.)
4- آفرينش، كلاس تدبّر، أَ فَرَأَيْتُمُ ... تذكّر، «أَ فَلا تَذَكَّرُونَ»* و زمينهساز تشكّر است. «فَلَوْ لا تَشْكُرُونَ»
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج10، ص529
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
