آیه 22 سوره انبیاء
| <<21 | آیه 22 سوره انبیاء | 23>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
ترجمه های فارسی
اگر در آسمان و زمین غیر از خدای یکتا خدایانی وجود داشت همانا خلل و فساد در آسمان و زمین راه مییافت، پس (از نظم ثابت عالم) بدانید که پادشاه ملک وجود خدای یکتاست و از توصیف و اوهام مشرکان پاک و منزه است.
اگر در آسمان و زمین معبودانی جز خدا بود بی تردید آن دو تباه می شد؛ پس منزّه است خدای صاحب عرش از آنچه [او را به ناحق به آن] وصف می کنند.
اگر در آنها [=زمين و آسمان] جز خدا، خدايانى [ديگر] وجود داشت، قطعاً [زمين و آسمان] تباه مىشد. پس منزّه است خدا، پروردگار عرش، از آنچه وصف مىكنند.
اگر در زمين و آسمان خدايانى جز اللّه مىبود، هر دو تباه مىشدند. پس اللّه، پروردگار عرش، از هر چه به وصفش مىگويند منزه است.
اگر در آسمان و زمین، جز «اللّه» خدایان دیگری بود، فاسد میشدند (و نظام جهان به هم میخورد)! منزه است خداوند پروردگار عرش، از توصیفی که آنها میکنند!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
لَوْ كانَ فِيهِما آلِهَةٌ إِلَّا اللَّهُ لَفَسَدَتا فَسُبْحانَ اللَّهِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُونَ «22»
اگر در آسمانها و زمين خدايانى جز اللّه بود، هر آينه آن دو فاسد مىشدند، پس منزّه است خداوندِ پروردگار عرش، از آنچه (ناآگاهان) توصيف مىكنند.
نکته ها
اگر به كتابى كه نويسندهى آن چند نفر باشند نگاهى دقيق بيندازيم، بخوبى خواهيم ديد كه جملات، سياق و محتواى هر قسمت از كتاب با بخش ديگر آن متفاوت است و بديهى است كه هر چه كتاب، بزرگتر و مفصلتر باشد، اين اختلاف، بيشتر و بارزتر خواهد بود، زيرا بر
جلد 5 - صفحه 436
فرض كه در نوشتن يك جمله، يك سطر و يا يك صفحه، هماهنگى تصادفى پيدا شود ولى در كتاب بزرگ هستى، اين هماهنگى و نظم بدون پروردگارى يكتا محال است.
سؤال: اگر خدايىيكتا در مصدر امور است، پس تضادهاى موجود براى چيست؟
پاسخ: اگر بشود نام آنها را تضادّ گذاشت، بايد گفت از نوع تضادّ دو لبهى قيچى و يا دو كفّهى ترازوست كه تحت يك تدبير و براى انجام يك هدف صورت مىپذيرد و يا مثل حركت متضادّ دو دست يك انسان براى فشار دادن پارچهاى است كه مىخواهد آب آن را بگيرد مىباشد.
هشامبن حَكَم از امام صادق عليه السلام پرسيد: دليل يكتايى خداوند چيست؟ حضرت فرمود:
اتصال التدبير و تمام الصنع كما قال الله عزوجل: لوكان فيهما ... پيوستگى و انسجام تدبير جهان وكامل بودن آفرينش، دليل وحدانيّت اوست. «1»
اين آيه در پاسخ كسانى است كه براى هر چيز و هر امرى، ربّ، مدبر و خدايى قائل بودند و لذا فرمود: «رَبِّ الْعَرْشِ» يعنى پروردگار همه هستى، اللّه است.
پیام ها
1- تعدّد پروردگار، امرى محال است. «لَوْ كانَ» (كلمه «لَوْ» در جايى بكار مىرود كه انجام شدنى نباشد.)
2- خداى آسمانها و زمين يكى است. «فِيهِما» بر خلاف مشركين كه براى هر كدام از آسمانها و زمين، ربّى قائل بودند، قرآن پروردگار همه را يكى مىداند. «وَ هُوَ الَّذِي فِي السَّماءِ إِلهٌ وَ فِي الْأَرْضِ إِلهٌ» «2»
3- تعدّد در مديريّت، مايهى از هم پاشيدگى و فساد است. «آلِهَةٌ- لَفَسَدَتا»
4- به هنگام ذكر سخن باطل، تنزيه خداوند لازم است. «لَوْ كانَ فِيهِما- فَسُبْحانَ اللَّهِ»
5- تسبيح خداوند بايد پس از آگاهى و بر اساس استدلال و منطق باشد نه كوركورانه و از روى لقلقهى زبان. «لَوْ كانَ فِيهِما- فَسُبْحانَ اللَّهِ» (اوّل استدلال
«1». توحيد صدوق، ص 250.
«2». زخرف، 84.
جلد 5 - صفحه 437
شد كه اگر دو مديريّت بود هستى به فساد كشيده مىشد سپس تسبيح خدا آمد. «فَسُبْحانَ اللَّهِ .. عَمَّا يَصِفُونَ»)
پانویس
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
