آیه 21 سوره انبیاء
| <<20 | آیه 21 سوره انبیاء | 22>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
مگر این مردم (مشرک نادان) خدایانی از همین زمین برگرفتهاند که جان آفرین باشند؟
آیا معبودانی از زمین اختیار کرده اند که آنان مردگان را زنده می کنند؟!
آيا براى خود خدايانى از زمين اختيار كردهاند كه آنها [مردگان را] زنده مىكنند؟
آيا در زمين خدايانى برگزيدهاند كه مردگان را از گور برمىانگيزند؟
آیا آنها خدایانی از زمین برگزیدند که (خلق میکنند و) منتشر میسازند؟!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
ينشرون: نشر: گستردن و گسترده شدن. لازم و متعدى هر دو آمده است. نشر و انشار به معنى زنده كردن نيز آيد «نشر اللَّه الموتى و انشرهم: احياهم» آن در آيه به معنى زنده كردن است..[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ لَهُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ مَنْ عِنْدَهُ لا يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِهِ وَ لا يَسْتَحْسِرُونَ «19»
و براى اوست هر كه در آسمانها و زمين است، و كسانى كه نزد او هستند (فرشتگان) از (براى) عبادت او تكبّر نمىورزند و خسته و درمانده نمىشوند.
يُسَبِّحُونَ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ لا يَفْتُرُونَ «20»
آنان شبانه روز بى آنكه سستى ورزند، خداوند را به پاكى مىستايند.
أَمِ اتَّخَذُوا آلِهَةً مِنَ الْأَرْضِ هُمْ يُنْشِرُونَ «21»
آيا خدايانى كه (كفّار) از زمين انتخاب كردهاند، مردگان را زنده مىكنند؟
نکته ها
در مالكيّت مجازى، هر چه انسان به مولى نزديكتر مىشود، كمتر حساب مىبرد و لذا گاهى هم خلاف مىكند ولى در مالكيّت حقيقى، هر چه انسان به معبود نزديكتر مىشود، بيشتر عبادت مىكند. «1» «وَ مَنْ عِنْدَهُ لا يَسْتَكْبِرُونَ»
در خطبهى اوّل نهجالبلاغه دربارهى ملائكه آمده است: «لا يغشاهم نوم العيون و لا سهو العقول و لا فترة الابدان و لا غفلة النسيان» يعنى خواب، فراموشى، خستگى و غفلت در ملائكه نيست.
«1». تفسير الميزان.
جلد 5 - صفحه 435
پیام ها
1- مالكيّت حقيقى جهان هستى، تنها از آن خداوند است. وَ لَهُ مَنْ فِي ... (پس اكنون كه مملوك او هستيم، به وظيفهى بندگى خود عمل كنيم.)
2- عبادت و بندگى منحصر به انسان نيست. وَ مَنْ عِنْدَهُ ...
3- در آسمانها موجوداتى با شعور هستند. (كلمه «مَنْ» در جمله «مَنْ فِي السَّماواتِ» كه در مقابل «مَنْ عِنْدَهُ» آمده، نشانهى موجوداتى باشعور، غير از فرشتگان است.)
4- بعضى از مخلوقات خداوند به مقام قرب او مىرسند. «وَ مَنْ عِنْدَهُ»
5- ريشهى ترك عبادت، تكبّر است. «لا يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِهِ»
6- عبادت، انسان را با فرشتگان همسو مىكند. «لا يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِهِ»
7- نشاط، مايه ارزشمندى عبادت است. «لا يَسْتَحْسِرُونَ»
8- فرشتگان، خواب ندارند. «يُسَبِّحُونَ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ»
9- تداوم عبادت، به آن ارزش مىدهد. «يُسَبِّحُونَ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ- لا يَفْتُرُونَ»
10- عقائد باطل را زير سؤال ببريم. «أَمِ اتَّخَذُوا آلِهَةً مِنَ الْأَرْضِ هُمْ يُنْشِرُونَ»
پانویس
- ↑ تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
