آیه 37 سوره محمد

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۰۰ توسط Quran (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی تفاسیر)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

إِنْ يَسْأَلْكُمُوهَا فَيُحْفِكُمْ تَبْخَلُوا وَيُخْرِجْ أَضْغَانَكُمْ

مشاهده آیه در سوره


<<36 آیه 37 سوره محمد 38>>
سوره : سوره محمد (47)
جزء : 26
نزول : مدینه

ترجمه های فارسی

اگر از مال شما خدا چیزی به اصرار هم بخواهد باز بخل می‌ورزید و کینه و خبث درونی شما را آشکار می‌سازد.

اگر همه اموال شما را بخواهد و بر شما اصرار ورزد، بخل می کنید و [سبب می شود که] کینه های درونی شما را بیرون بریزد [و آن زمان است که گمراه می شوید.]

اگر [اموال‌] شما را بخواهد و به اصرار از شما طلب كند بخل مى‌ورزيد، و كينه‌هاى شما را برملا مى‌كند.

اگر از شما مالى طلبد و به اصرار هم طلبد، آنگاه بخل مى‌ورزيد و كينه‌هاى نهفته‌تان را آشكار مى‌سازد.

چرا که هر گاه اموال شما را مطالبه کند و حتّی اصرار نماید، بخل می‌ورزید؛ و کینه و خشم شما را آشکار می‌سازد!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

Should He ask it from you and press you, you will be stingy, and He will expose your spite.

If He should ask you for it and urge you, you will be niggardly, and He will bring forth your malice.

If He should ask it of you and importune you, ye would hoard it, and He would bring to light your (secret) hates.

If He were to ask you for all of them, and press you, ye would covetously withhold, and He would bring out all your ill-feeling.

معانی کلمات آیه

  • يحفكم: احفاء: به زحمت انداختن. تحمل مشقّت.
  • تبخلوا: بخل: خوددارى از احسان.[۱]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

إِنْ يَسْئَلْكُمُوها فَيُحْفِكُمْ تَبْخَلُوا وَ يُخْرِجْ أَضْغانَكُمْ «37»

اگر خداوند همه اموالتان را بخواهد و به آن اصرار ورزد، بخل مى‌ورزيد و (به سبب همين بخل،) كينه‌هاى شما را آشكار مى‌سازد.

نکته ها

«يحفكم» از «احفاء» به معناى اصرار در مطالبه و سؤال است و «أضغان» جمع «ضغن» به‌

«1». دخان، 38.

جلد 9 - صفحه 105

معناى كينه شديد است.

دلبستگى برخى انسان‌ها به مال دنيا به قدرى است كه حتّى اگر خداوند هم از آنان چيزى را مطالبه كند، كينه او را به دل مى‌گيرند.

پیام ها

1- خصلت‌هاى انسان، در برخورد با اوامر و نواهى الهى هويدا مى‌شود.

إِنْ يَسْئَلْكُمُوها ... تَبْخَلُوا

2- دلبستگى شديد به دنيا و بخل ورزيدن، مورد انتقاد و سرزنش است.

إِنْ يَسْئَلْكُمُوها ... تَبْخَلُوا

3- خداوند انسان را به امور حرجى و مشقت آور فرمان نداده است. «فَيُحْفِكُمْ» (قوانين و فرمان‌هاى الهى متناسب با استعداد و توان ذاتى انسان‌هاست، ما نيز قوانين را آنگونه قرار ندهيم كه مردم موضع خصمانه بگيرند.)

4- صفا يا كينه دوستان، به هنگام سخاوت وبخل كشف مى‌شود. «يُخْرِجْ أَضْغانَكُمْ»



پانویس

  1. تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج10، ص205

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه