آیه 37 سوره جاثیة

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۵۸ توسط Quran (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی تفاسیر)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

وَلَهُ الْكِبْرِيَاءُ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ

مشاهده آیه در سوره


<<36 آیه 37 سوره جاثیة 37>>
سوره : سوره جاثیة (45)
جزء : 25
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

و مقام جلال و کبریایی در آسمانها و زمین مخصوص اوست و او یکتا خدای مقتدر حکیم است.

و کبریایی و عظمت در آسمان ها و زمین ویژه اوست، و او توانای شکست ناپذیر و حکیم است.

و در آسمانها و زمين، بزرگى از آن اوست، و اوست شكست‌ناپذير سنجيده‌كار.

بزرگوارى در آسمانها و زمين خاص اوست، و اوست پيروزمند و حكيم.

و برای اوست کبریا و عظمت در آسمانها و زمین، و اوست عزیز و حکیم!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

To Him belongs all supremacy in the heavens and the earth, and He is the All-mighty, the All-wise.

And to Him belongs greatness in the heavens and the earth, and He is the Mighty, the Wise.

And unto Him (alone) belongeth Majesty in the heavens and the earth, and He is the Mighty, the Wise.

To Him be glory throughout the heavens and the earth: and He is Exalted in Power, Full of Wisdom!

معانی کلمات آیه

  • كبرياء: عظمت و حكومت، مراد از آن عظمت و برترى و سلطه است.[۱]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

فَلِلَّهِ الْحَمْدُ رَبِّ السَّماواتِ وَ رَبِّ الْأَرْضِ رَبِّ الْعالَمِينَ «36»

پس سپاس و ستايش مخصوص خداوند است، پروردگار آسمان‌ها و پروردگار زمين، پروردگار جهانيان.

وَ لَهُ الْكِبْرِياءُ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ «37»

و بزرگى در آسمان‌ها و زمين مخصوص اوست و اوست خداى عزيز و حكيم.

نکته ها

در آغاز سوره كه سخن از نزول قرآن و نعمت‌ها بود، خداوند، عزيز و حكيم معرّفى شده بود، «تَنْزِيلُ الْكِتابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ» و در پايان نيز كه سخن از كيفر مسخره‌كنندگان است، تعبير عزيز و حكيم آمده است. شايد اشاره به اين باشد كه نعمت‌ها، كيفرها، مهرها و قهرها همه برخاسته از قدرت و حكمت الهى است.

پیام ها

1- تنها خداوند، شايسته‌ى بزرگى و حمد و ستايش است. «فَلِلَّهِ الْحَمْدُ»

2- پروردگار آسمان‌ها و زمين و همه هستى، همان خداى يكتاست. فَلِلَّهِ الْحَمْدُ رَبِ‌ ... رَبِ‌ ... رَبِ‌

جلد 8 - صفحه 544

3- آسمان‌ها و زمين و همه چيز تحت تربيت الهى و رو به رشد است. رَبِّ السَّماواتِ‌ ...

4- عزّت و قدرت خداوند همراه با حكمت و كاردانى اوست. «الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ»

«والحمدللّه ربّ العالمين»



پانویس

  1. تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج10، ص120

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه