آیه 22 سوره جاثیة

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۵۸ توسط Quran (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی تفاسیر)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

وَخَلَقَ اللَّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ وَلِتُجْزَىٰ كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ

مشاهده آیه در سوره


<<21 آیه 22 سوره جاثیة 23>>
سوره : سوره جاثیة (45)
جزء : 25
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

و خدا آسمانها و زمین را به حق آفریده است (و در هر چه خلق کرده مصلحت و مقصودی داشته) و عاقبت هر نفسی بی هیچ ستمی پاداش هر عملی که کرده است خواهد یافت.

خدا آسمان ها و زمین را به حق آفرید، و تا هر کس در برابر اعمالی که انجام داده است، پاداش یابد و آنان مورد ستم قرار نمی گیرند.

و خدا آسمانها و زمين را به حق آفريده است، و تا هر كسى به [موجب‌] آنچه به دست آورده پاداش يابد، و آنان مورد ستم قرار نخواهند گرفت.

و خدا آسمانها و زمين را به حق بيافريد تا هر كسى را برابر كارى كه كرده است پاداش دهد و به آنها ستم نشود.

و خداوند آسمانها و زمین را بحقّ آفریده است تا هر کس در برابر اعمالی که انجام داده است جزا داده شود؛ و به آنها ستمی نخواهد شد!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

Allah created the heavens and the earth with consummate wisdom, so that every soul may be requited for what it has earned, and they will not be wronged.

And Allah created the heavens and the earth with truth and that every soul may be rewarded for what it has earned and they shall not be wronged.

And Allah hath created the heavens and the earth with truth, and that every soul may be repaid what it hath earned. And they will not be wronged.

Allah created the heavens and the earth for just ends, and in order that each soul may find the recompense of what it has earned, and none of them be wronged.

معانی کلمات آیه

«خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَ الأرْضَ بِالْحَقِّ»: خداوند آسمانها و زمین را بر محور قانون حق آفریده است، و در همه جا حق و عدل و نظم و ترتیب حاکم است.

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

وَ خَلَقَ اللَّهُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بِالْحَقِّ وَ لِتُجْزى‌ كُلُّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ «22»

و خداوند آسمان‌ها و زمين را به حقّ آفريد تا هر كس به موجب آنچه كسب نموده است پاداش داده شود و آنان مورد ستم قرار نخواهند گرفت.

«1». اسراء، 9.

«2». روم، 36.

«3». توبه، 40.

«4». بقره، 2.

«5». توبه، 45.

جلد 8 - صفحه 532

نکته ها

اين آيه به منزله‌ى دليل آيه قبل است؛ در آيه قبل خوانديم كه خلافكاران گمان مى‌كنند كه ما آنان را مثل مؤمنان قرار مى‌دهيم. اين آيه آن را خيال باطلى دانسته و مى‌فرمايد: مگر نمى‌دانند آسمان‌ها و زمين بر اساس حقّ آفريده شده و در يك نظام حقّ، خوبان و بدان يكسان نيستند.

آرى، لازمه‌ى حقّ بودن خلقت، عدالت در مجازات است.

حقّ به چيزى گويند كه بر اساس حكمت و منطق باشد. خلقت بر اساس حقّ، يعنى آفرينش بر اساس برنامه و هدف.

دليل معاد حكمت و عدل الهى است كه در اين آيه به هر دو اشاره شده است.

امّا حكمت: اگر انسان با مرگ به نيستى رود، آفرينش بيهوده خواهد بود در حالى كه آفرينش بر اساس حقّ و حكيمانه و هدفدار است، كدام كوزه‌گر حاضر است كوزه‌هايش را پس از ساختن بيهوده بشكند و مگر مى‌شود آفرينش با مرگ محو شود؟

امّا عدالت: كيفر هر كس بدون آنكه به او ظلم شود داده مى‌شود. آرى، اگر كيفر داده نشود و يا بيش از حد داده شود، ظلم است.

پیام ها

1- نظام هستى بر اساس حقّ بنا شده است، بنابراين با انسان هم بر طبق حقّ رفتار مى‌شود. خَلَقَ‌ ... بِالْحَقِ‌ ... لِتُجْزى‌

2- برپايى قيامت و كيفر و پاداش عادلانه، لازمه‌ى آفرينش است. (حرف «واو» در «وَ لِتُجْزى‌» نشانه آن است كه آفرينش، اهدافى را دنبال مى‌كند كه يكى از آنها كيفر و پاداش است.)

3- نظام دنيا و آخرت، بر اساس حقّ و عدل است. خَلَقَ‌ ... بِالْحَقِ‌ ... وَ لِتُجْزى‌ ... وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ‌

4- مبناى جزا، عمل است، نه أمل و آرزو. لِتُجْزى‌ ... بِما كَسَبَتْ‌

تفسير نور(10جلدى)، ج‌8، ص: 533



پانویس

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه