آیه 27 سوره شوری
| <<26 | آیه 27 سوره شوری | 28>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
و اگر خدا روزی بندگان را وسیع و فراوان کند در روی زمین ظلم و طغیان بسیار کنند لیکن به اندازهای که بخواهد (و صلاح داند) نازل میگرداند، که خدا به احوال بندگانش آگاه و بیناست.
و اگر خدا روزی را بر بندگانش وسعت دهد، در زمین سرکشی و ستم کنند، ولی آنچه را بخواهد به اندازه نازل می کند؛ یقیناً او به بندگانش آگاه و بیناست.
و اگر خدا روزى را بر بندگانش فراخ گرداند، مسلماً در زمين سر به عصيان برمىدارند، ليكن آنچه را بخواهد به اندازهاى [كه مصلحت است] فرو مىفرستد. به راستى كه او به [حال] بندگانش آگاهِ بيناست.
اگر خدا روزى بندگانش را افزون كند در زمين فساد مىكنند؛ ولى به اندازهاى كه بخواهد روزى مىفرستد. زيرا بر بندگان خود آگاه و بيناست.
هرگاه خداوند روزی را برای بندگانش وسعت بخشد، در زمین طغیان و ستم میکنند؛ از اینرو بمقداری که میخواهد (و مصلحت میداند) نازل میکند، که نسبه به بندگانش آگاه و بیناست!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- بغوا: بغى در اينجا به معنى ظلم و تجاوز است.
- قدر: (بر وزن شرف) اندازه و كميّت و (بر وزن عقل) به معنى اندازه و تنگ گرفتن باشد.[۱]
نزول
خباب بن ارت گوید: این آیه درباره ما اصحاب صفه نازل شده که بر اموال بنىقریظه و بنىالنّضیر و بنىقینقاع نظر داشتند زیرا آنان داراى مواشى فراوان و تجارت کلان بودند و چنین اموالى در دلهاى ما به آرزو افتاده بود و خداوند با این آیه ما را از آن آرزوها به دور داشت و سکینه قناعت را در دل ما فرود آورد.[۲]
و نیز این آیه درباره قومى از اعراب آمد که در اوقات فراوانى رزق و روزى به جان یکدیگر مى افتادند و قتل و غارت و چپاول به راه مى انداختند و در روى زمین تباهکارى مینمودند و در اوقات قحط و گرانى شدید به تجارت و طلب رزق مى پرداختند.[۳]
و همچنین على بن ابىطالب علیهالسلام و عمرو بن حریث گویند که این آیه درباره اصحاب صفه نازل شده است.[۴]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ لَوْ بَسَطَ اللَّهُ الرِّزْقَ لِعِبادِهِ لَبَغَوْا فِي الْأَرْضِ وَ لكِنْ يُنَزِّلُ بِقَدَرٍ ما يَشاءُ إِنَّهُ بِعِبادِهِ خَبِيرٌ بَصِيرٌ «27»
و اگر خداوند براى بندگانش رزق را توسعه مىداد در زمين طغيان مىكردند ولكن آنچه را مىخواهد به اندازهاى (معيّن) نازل مىكند. زيرا كه او به بندگانش آگاه و بيناست.
نکته ها
در آيه قبل خداوند وعده استجابت به مؤمنان داد، حال اين سؤال مطرح مىشود كه چرا برخى دعاهاى مؤمنان براى توسعه رزق مستجاب نمىشود؟
در پاسخ بايد گفت: استجابت دعا در چارچوب حكمت الهى است. گاهى توسعه رزق عامل غفلت از خدا و موجب طغيان و تجاوز است و چه بسيارند كسانى كه ثروت سبب هلاكت آنان شده است.
سؤال ديگر اينكه: اگر توسعه رزق سبب طغيان است، پس چرا به گروهى توسعه داد و طغيان هم كردند؟
در پاسخ مىگوييم: برنامهها و سنّتهاى الهى متعدّد و داراى مراحلى است. همان گونه كه كنترل رزق براى جلوگيرى از فساد يك سنّت عمومى است، توسعه رزق و مهلت دادن به مرفّهان نيز يك سنّت است كه براى آزمايش بكار مىرود. پس قانون عمومى و كلى، كنترل رزق است ولى گاهى براى آزمايش مردم توسعهاى داده مىشود. «1»
ناگفته نماند كه گاهى كمبود رزق بدليل تن پرورى انسان است كه حسابش جداگانه است.
پیام ها
1- همان گونه كه عطاهاى الهى لطف است، گاهى محروميّتها نيز لطف است.
«لَوْ بَسَطَ اللَّهُ الرِّزْقَ لِعِبادِهِ لَبَغَوْا»
«1». تفسير الميزان.
جلد 8 - صفحه 403
2- فضل الهى بر اساس مصلحت و حكمت تقسيم مىشود نه بر اساس تمايلات انسان. وَ لَوْ بَسَطَ اللَّهُ ...
3- روابط اجتماعى سالم در گرو زندگى معتدل و در حدّ نياز است. لَوْ بَسَطَ ...
لَبَغَوْا
4- مؤمنان نبايد به خاطر تنگناى معيشت به خداوند سوءظن داشته باشند. «وَ لَوْ بَسَطَ اللَّهُ»
5- رفاه بيش از حد زمينهى طغيان است. لَوْ بَسَطَ ... لَبَغَوْا
6- مشيّت الهى بر اساس حكمت است. «ما يَشاءُ إِنَّهُ بِعِبادِهِ خَبِيرٌ بَصِيرٌ»
7- رزق مردم حساب و كتاب دارد. «يُنَزِّلُ بِقَدَرٍ»
پانویس
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
- محمدباقر محقق، نمونه بینات در شأن نزول آیات از نظر شیخ طوسی و سایر مفسرین خاصه و عامه.
