آیه 32 سوره غافر
| <<31 | آیه 32 سوره غافر | 33>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
و ای قوم، من بر شما از (عذاب) روز قیامت که خلق (از سختی آن به فریاد آیند و) یکدیگر را بخوانند سخت میترسم.
و ای قوم من! بی تردید من از روزی که مردم یکدیگر را [برای نجات خود از عذاب] ندا می دهند بر شما می ترسم؛
و اى قوم من، من بر شما از روزى كه مردم يكديگر را [به يارى هم] ندا درمىدهند، بيم دارم.
اى قوم من، از آن روز كه يكديگر را به فرياد بخوانيد بر شما بيمناكم.
ای قوم من! من بر شما از روزی که مردم یکدیگر را صدا میزنند (و از هم یاری میطلبند و صدایشان به جایی نمیرسد) بیمناکم!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- التناد: آن در اصل «تنادى»، مصدر باب تفاعل است، روز قيامت را يَوْمَ التَّنادِ گويند كه اهل عذاب يكديگر را با ويل و هلاكت ندا مىكنند و يا اهل بهشت و جهنم يكديگر را نداء كنند. وَ نادى أَصْحابُ الْجَنَّةِ أَصْحابَ النَّارِ.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ يا قَوْمِ إِنِّي أَخافُ عَلَيْكُمْ يَوْمَ التَّنادِ «32»
اى قوم من! همانا من از روزى كه يكديگر را به فرياد بخوانيد بر شما بيمناكم.
يَوْمَ تُوَلُّونَ مُدْبِرِينَ ما لَكُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ عاصِمٍ وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ هادٍ «33»
روزى كه (از موقف حساب) روى مىگردانيد (و) فرار مىكنيد، (امّا) براى شما هيچ گونه پناهگاه و نگهدارندهاى در برابر عذاب الهى نيست؛ و هر كه را خداوند (بر اثر اعمالش) گمراه كند (و به حال خود واگذارد)، هيچ هدايت كنندهاى براى او نيست.
جلد 8 - صفحه 249
نکته ها
«تناد» از «نداء» به معناى يكديگر را صدا زدن است.
روز قيامت نالهها و فريادها بلند است؛
مؤمن فرياد مىزند بياييد نامهى مرا بخوانيد. «هاؤُمُ اقْرَؤُا كِتابِيَهْ» «1»
كافر، فريادكنان، حسرت خود را با كلمات «يا لَيْتَنِي» «2»* و «يا وَيْلَتى» «3»* اظهار مىكند.
بهشتيان اهل دوزخ را ندا مىكنند كه چرا به دوزخ رفتيد؟ «ما سَلَكَكُمْ فِي سَقَرَ» «4»
و دوزخيان از بهشتيان استمداد مىكنند كه از آن چه خداوند رزق شما كرده به ما نيز برسانيد. به هر حال نداها از هر سو بلند است.
مراد از گمراه كردنِ مجرمان توسط خداوند، واگذاردن آنان به حال خود است، نه آنكه آنان را از راه درست منحرف كند و گمراه سازد. درست همانند فرزندى كه مورد قهر پدر قرار گرفته و از راهنمايى او بىبهره مىشود و اين امر موجب بدبختى و هلاكت او مىگردد.
پیام ها
1- در شيوهى تبليغ، توقع نداشته باشيم كه با اولين تذكّر به نتيجه برسيم، بلكه تكرار لازم است. ( «يا قَوْمِ» تكرار شد.)
2- در شيوهى تبليغ، عواطف را از ياد نبريم. «يا قَوْمِ»
3- در شيوهى تبليغ، از اهرم انذار بيشتر استفاده كنيم. ( «إِنِّي أَخافُ» تكرار شد)
4- در شيوهى تبليغ، هم قهر خداوند در دنيا را يادآورى كنيم. قَوْمِ نُوحٍ وَ عادٍ ... و هم قهر الهى در قيامت را. «ما لَكُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ عاصِمٍ»
5- فرار در قيامت هيچ اثرى ندارد. تُوَلُّونَ ... ما لَكُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ عاصِمٍ
6- هدايت و ضلالت به دست خداست، گرچه مقدّمات آن به دست انسان است. «مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ هادٍ»
«1». حاقه، 19.
«2». نبأ، 40.
«3». فرقان، 28.
«4». مدثر، 42.
تفسير نور(10جلدى)، ج8، ص: 250
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج9، ص356
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
