آیه 129 سوره صافات

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۴۲ توسط Quran (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی تفاسیر)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ

مشاهده آیه در سوره


<<128 آیه 129 سوره صافات 130>>
سوره : سوره صافات (37)
جزء : 23
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

و از او در میان آیندگان نام نیکو باقی گذاردیم.

و در میان آیندگان برای او نام نیک به جا گذاشتیم.

و براى او در [ميان‌] آيندگان [آوازه نيك‌] به جاى گذاشتيم.

و نام نيك او را در نسلهاى بعد باقى گذاشتيم.

ما نام نیک او را در میان امّتهای بعد باقی گذاردیم!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

We left for him a good name in posterity.

And We perpetuated to him (praise) among the later generations.

And we left for him among the later folk (the salutation):

And We left (this blessing) for him among generations (to come) in later times:

معانی کلمات آیه

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

وَ إِنَّ إِلْياسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ «123» إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ أَ لا تَتَّقُونَ «124» أَ تَدْعُونَ بَعْلًا وَ تَذَرُونَ أَحْسَنَ الْخالِقِينَ «125»

و به راستى الياس از فرستادگان ما بود. آن گاه كه به قوم خود گفت: آيا (از خدا) پروا نمى‌كنيد؟ آيا (بتِ) بَعل را مى‌خوانيد و بهترين آفريدگار را رها مى‌كنيد؟

اللَّهَ رَبَّكُمْ وَ رَبَّ آبائِكُمُ الْأَوَّلِينَ «126» فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ «127» إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ «128»

خدايى كه پروردگار شما و پروردگار پدران نخستين شماست؟! پس او را تكذيب كردند و بدون شك آنان (در دوزخ) احضار خواهند شد. به جز بندگان برگزيده‌ى خدا.

وَ تَرَكْنا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ «129»

و براى او در ميان آيندگان (نام نيك) بر جاى گذاشتيم.

نکته ها

كلمه‌ى «بعل» به شوهر گفته مى‌شود. بت پرستان به برخى بت‌هاى خود كه آن‌ها را برتر از خود مى‌دانستند، بعل مى‌گفتند.

جلد 8 - صفحه 57

پیام ها

1- نام و ياد پيامبران و زحماتشان را فراموش نكنيم و از تاريخ زندگى و شيوه‌ى برخورد آنان با مخالفان و موافقانشان درس بگيريم. «إِنَّ إِلْياسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ»

2- بعثت پيامبران يك سنّت الهى است. «لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ»

3- سرلوحه دعوت انبيا و اساس همه‌ى كمالات، تقوا و پرواست. «أَ لا تَتَّقُونَ»

4- كسى كه پروا داشته باشد، عقايد بى منطق را رها مى‌كند. «أَ لا تَتَّقُونَ أَ تَدْعُونَ بَعْلًا»

5- مقايسه ميان بت و خدا، هر وجدان خفته‌اى را بيدار مى‌كند. «أَ تَدْعُونَ بَعْلًا وَ تَذَرُونَ أَحْسَنَ الْخالِقِينَ»

6- بر هستى، نظام احسن حاكم است. «أَحْسَنَ الْخالِقِينَ»

7- پرستش، سزاوار بهترين آفريننده‌هاست. «تَذَرُونَ أَحْسَنَ الْخالِقِينَ»

8- عبوديّت خالصانه سبب نجات از بازخواست و عذاب الهى در قيامت است.

«فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ»



پانویس

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه