آیه 1 سوره سبأ
| <<1 | آیه 1 سوره سبأ | 2>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
ستایش و سپاس مخصوص خداست که هر آنچه در آسمانها و زمین است همه ملک اوست و در عالم آخرت نیز شکر و سپاس مخصوص خداست (زیرا نعمتهای دنیا و آخرت همه عطای اوست) و او حکیم و آگاه است.
همه ستایش ها ویژه خداست که آنچه در آسمان ها و آنچه در زمین است در سیطره مالکیّت و فرمانروایی اوست، و همه ستایش ها در آخرت مخصوص اوست، و او حکیم و آگاه است.
سپاس خدايى را كه آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است از آنِ اوست، و در آخرت [نيز] سپاس از آنِ اوست، و هم اوست سنجيدهكار آگاه.
ستايش از آن خدايى است كه هر چه در آسمانها و هر چه در زمين است از آن اوست. و در آن جهان نيز ستايش از آن اوست و او حكيم و آگاه است.
حمد (و ستایش) مخصوص خداوندی است که تمام آنچه در آسمانها و زمین است از آن اوست؛ و (نیز) حمد (و سپاس) برای اوست در سرای آخرت؛ و او حکیم و آگاه است.
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- حمد: درود و ثنا. آن در مقابل نعمت باشد، رجوع شود به سوره حمد.
- حكيم: كسى كه كار را از روى حكمت و مصلحت انجام مىدهد و محكم كار است.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
سیمای سورهى سبأ
اين سوره در مكّه نازل شده و پنجاه و چهار آيه دارد. به مناسبت سرگذشت قوم سبأ كه در اين سوره بيان شده، «سبأ» نام گرفته و همانند ديگر سورههاى مكّى، بيشتر مباحث آن در مورد مسائل اعتقادى و خصوصاً مبدأ و معاد است.
البتّه در ضمن داستان حضرت سليمان و برخورد او با قوم سبأ، به گوشهاى از نعمتهاى الهى و سرنوشت شاكران و كافران اشاره شده است.
جلد 7 - صفحه 416
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشندهى مهربان.
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ لَهُ الْحَمْدُ فِي الْآخِرَةِ وَ هُوَ الْحَكِيمُ الْخَبِيرُ «1»
ستايش مخصوص خدايى است كه آن چه در آسمانها و آن چه در زمين است مِلك اوست و در آخرت (نيز) حمد و ستايش تنها براى اوست و اوست حكيمِ آگاه.
نکته ها
در قرآن پنج سوره با جملهى «الْحَمْدُ لِلَّهِ» شروع مىشود.
اين آيه مالكيّت مطلق و بى قيد و شرط خداوند را بيان مىكند، «لَهُ ما فِي السَّماواتِ» و آيهى بعد علم مطلق الهى را «يَعْلَمُ ما يَلِجُ فِي الْأَرْضِ»، تا در آيه سوم به منكران معاد بگويد:
ما مىتوانيم قيامت را براى كيفر و پاداش بر قرار كنيم.
فخر رازى مىگويد: علمى كه به عمل متّصل باشد حكمت است و به كسى كه عواقب و اسرار امور را بداند خبير گويند. «1»
پیام ها
1- چگونگى حمد خدا را از خدا بياموزيم. الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي ...
2- ستايشها بايد در برابر كمال و قدرت و مالكيّت و آگاهى و حكمت باشد. الَّذِي لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ...
«1». تفسير كبيرفخررازى.
جلد 7 - صفحه 417
3- در دنيا غير خداوند نيز ستايش مىشود، ولى در آخرت ستايش مخصوص اوست. «وَ لَهُ الْحَمْدُ فِي الْآخِرَةِ»
4- ستايش او در حصار زمان و شرايط خاصى نيست. «وَ لَهُ الْحَمْدُ فِي الْآخِرَةِ» بهشتيان مىگويند: «وَ آخِرُ دَعْواهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ» «1»
5- مالكيّت الهى، هم گسترده است، هم حكيمانه و هم آگاهانه. «لَهُ ما فِي السَّماواتِ- هُوَ الْحَكِيمُ الْخَبِيرُ»
6- گردش نظام هستى در دنيا و آخرت، بر اساس حكمت الهى است. لَهُ ما فِي السَّماواتِ ... وَ لَهُ الْحَمْدُ فِي الْآخِرَةِ وَ هُوَ الْحَكِيمُ
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی ، ج8، ص: 408
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
