آیه 32 سوره روم
| <<31 | آیه 32 سوره روم | 33>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
از آنان که دین (فطرت) خود را متفرق و پراکنده ساختند و فرقه فرقه شدند و هر گروهی به آنچه دارند (از اوهام باطل و عقیده و خیالات فاسد خود) دلشادند.
مشرکانی که دینشان را بخش بخش کردند و [سرانجام] گروه گروه شدند، در حالی که هر گروهی به آنچه [از بخشی از دین] نزد آنان است [به تصور اینکه حق است] شادمانند!
از كسانى كه دين خود را قطعه قطعه كردند و فرقه فرقه شدند؛ هر حزبى بدانچه پيش آنهاست دلخوش شدند.
از آنان مباشيد كه دين خود را پارهپاره كردند و فرقهفرقه شدند و هر فرقهاى به هر چه داشت دلخوش بود.
از کسانی که دین خود را پراکنده ساختند و به دستهها و گروهها تقسیم شدند! و (عجب اینکه) هر گروهی به آنچه نزد آنهاست (دلبسته و) خوشحالند!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- شيعا: (بر وزن عنب) جمع شيعه، به معنى فرقهها و گروههاست شيعه به معنى اتباع و پيروان است «شيعة الرجل: اتباعه و انصاره».[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
مُنِيبِينَ إِلَيْهِ وَ اتَّقُوهُ وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ لا تَكُونُوا مِنَ الْمُشْرِكِينَ «31»
(شما نيز بر اساس همان فطرت)، به سوى او روى آوريد و از او پروا كنيد و نماز را بر پا كنيد و از مشركان نباشيد.
مِنَ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَ كانُوا شِيَعاً كُلُّ حِزْبٍ بِما لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ «32»
از كسانى كه دين خود را جدا و پراكنده كردند و به دستهها و فرقهها تقسيم شدند؛ و هر گروهى به آنچه نزد آنهاست شادمانند.
نکته ها
كلمهى «مُنِيبِينَ» از «انابه»، به معناى رجوع مكرّر و مداوم است.
در آيهى قبل، به شخص پيامبر فرمود: «فَأَقِمْ وَجْهَكَ»، در اين آيه به همهى مردم دستور انابه و بازگشت به سوى خدا مىدهد. «مُنِيبِينَ إِلَيْهِ»
پیام ها
1- گرايش فطرى و درونى به دين را با مناجات و انابه و تقوا و نماز شكوفا نماييد. مُنِيبِينَ إِلَيْهِ ...
2- تقوا و نماز، همسوى فطرت است. فِطْرَتَ اللَّهِ ... وَ اتَّقُوهُ وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ
3- توبه و انابه، بايد با كنارهگيرى از گناه و انجام واجبات همراه باشد. مُنِيبِينَ ... وَ اتَّقُوهُ وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ
جلد 7 - صفحه 199
4- در سايهى توبه و تقوا و نماز، قدرت فاصله گرفتن از شرك و تفرقه را پيدا مىكنيد. مُنِيبِينَ إِلَيْهِ ... وَ لا تَكُونُوا مِنَ الْمُشْرِكِينَ
5- اگر عبادت فردى، با كنارهگيرى از تفرقههاى مذهبى همراه نباشد، كارساز نيست. لا تَكُونُوا ... مِنَ الَّذِينَ فَرَّقُوا
6- اقامهى نماز، تجلّى روح تقوا در انسان است. «وَ اتَّقُوهُ وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ»
7- شرك، تنها پرستيدن خورشيد و ماه و بت نيست؛ هر كس كه عامل تفرقه در دين خدا شود، مشرك است. «مِنَ الْمُشْرِكِينَ مِنَ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ»
8- مشركان در صدد تفرقهى دينى مردم هستند. الْمُشْرِكِينَ ... الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ
9- جنجالها و تفرقههاى دينى، مانع شكوفايى فطرت و روح توبه و تقوا و نماز است. «فَرَّقُوا دِينَهُمْ»
10- گاهى گروهگرايى و دلخوشى به آنچه كه داريم، ما را از حقّگرايى دور مىكند. «كُلُّ حِزْبٍ بِما لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ»
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی ، ج8، ص: 203
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
