آیه 30 سوره قصص
| <<29 | آیه 30 سوره قصص | 31>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
چون موسی به آن آتش نزدیک شد به او از جانب راست آن وادی در آن بارگاه مبارک از آن درخت (مقدس) ندایی رسید که ای موسی منم خدای یکتا پروردگار جهانیان.
چون نزد آن آمد، از جانب راست آن وادی در آن جایگاه مبارک از آن درخت ندا رسید که ای موسی! یقیناً منم خدا پروردگار جهانیان،
پس چون به آن [آتش] رسيد، از جانب راست وادى، در آن جايگاه مبارك، از آن درخت ندا آمد كه: «اى موسى، منم، من، خداوند، پروردگار جهانيان.»
چون نزد آتش آمد، از كناره راست وادى در آن سرزمين مبارك، از آن درخت ندا داده شد كه: اى موسى، من خداى يكتا پروردگار جهانيانم.
هنگامی که به سراغ آتش آمد، از کرانه راست درّه، در آن سرزمین پر برکت، از میان یک درخت ندا داده شد که: «ای موسی! منم خداوند، پروردگار جهانیان!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- شاطئ: كنار. جانب «شاطئ الوادى: جانبه».
- بقعة: محل. قسمتى از زمين. در قاموس گويد: تكهاى از زمين كه در هيئت زمين مجاور نيست.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
فَلَمَّا أَتاها نُودِيَ مِنْ شاطِئِ الْوادِ الْأَيْمَنِ فِي الْبُقْعَةِ الْمُبارَكَةِ مِنَ الشَّجَرَةِ أَنْ يا مُوسى إِنِّي أَنَا اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ «30»
پس همين كه (موسى) به نزد آن (آتش) آمد، (ناگهان) از جانب راست آن درّه، در آن منطقه مبارك و خجسته از (ميان) يك درخت، ندا داده شد كه اى موسى! همانا من، اللّه، پروردگار جهانيان هستم.
جلد 7 - صفحه 50
نکته ها
كلمهى «شاطِئِ» به معناى جانب وساحل، كلمهى «وادى» به معناى رودخانه و درّه است.
«بقعة» به قطعه زمينى اطلاق مىشود كه با زمينهاى همجوارش تفاوت داشته باشد. «1»
دست خداوند در شيوهى وحى باز است. خداوند مىتواند به دلها الهام كند، يا اينكه بر انسانها فرشته نازل نمايد و يا حتّى ازدرون درختى ايجاد صوت نموده با پيامبر برگزيدهاش سخن بگويد.
چنانكه در سوره شورى مىفرمايد: «وَ ما كانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُكَلِّمَهُ اللَّهُ إِلَّا وَحْياً أَوْ مِنْ وَراءِ حِجابٍ أَوْ يُرْسِلَ رَسُولًا» «2» خداوند با هيچ بشرى سخن نمىگويد مگر از طريق وحى يا از پشت حجاب يا اينكه فرشتهاى بفرستد.
پیام ها
1- بعضى مكانها داراى قداست هستند. «الْبُقْعَةِ الْمُبارَكَةِ»
2- در جايى كه زمينهى تعجّب وجود دارد، بايد تأكيد بيشترى كرد. (موسى كه برى اوّلين بار صدايى از درخت مىشنود، تعجّب مىكند و لذا كلام خداوند با «إِنِّي و أَنَا» همراه تأكيد آمده است.) «إِنِّي أَنَا»
3- خداوند براى اجراى ارادهى خود، فكرها وديدها را در مسير خاصّى قرار مىدهد. موسى در پى به دست آوردن آتشى براى پيدا كردن راه و گرم شدن خانوادهاش، به آن سوى كشيده شد؛ ولى هدف خداوند چيز ديگرى بود. إِنِّي آتِيكُمْ مِنْها بِخَبَرٍ ... إِنِّي أَنَا اللَّهُ
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج8، ص:41
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
