آیه 34 سوره فرقان

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۱۴ توسط Quran (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی تفاسیر)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

الَّذِينَ يُحْشَرُونَ عَلَىٰ وُجُوهِهِمْ إِلَىٰ جَهَنَّمَ أُولَٰئِكَ شَرٌّ مَكَانًا وَأَضَلُّ سَبِيلًا

مشاهده آیه در سوره


<<33 آیه 34 سوره فرقان 35>>
سوره : سوره فرقان (25)
جزء : 19
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

آنان که به رو به سوی آتش دوزخ برندشان به بدترین مکان شتافته و سخت‌ترین راه ضلالت یافته‌اند.

همانان که [در قیامت] به رو در افتاده به سوی دوزخ محشور می شوند، آنان بدترین جایگاه را دارند، و گمراه ترین مردم اند.

كسانى كه -به رو درافتاده- به سوى جهنم رانده مى‌شوند، آنان بدترين جاى و گم‌ترين راه را دارند.

كسانى را كه بر روى مى‌كشند و در جهنم گرد مى‌آورند، به جايگاه بدتر و به راه گمگشته‌ترند.

(تو گمراه نیستی،) آنان که بر صورتهایشان بسوی جهنم محشور می‌شوند، بدترین محل را دارند و گمراه‌ترین افرادند!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

Those who will be mustered [fallen] on their faces toward hell, they are the worse situated and further astray from the [right] way.

(As for) those who shall be gathered upon their faces to hell, they are in a worse plight and straying farther away from the path.

Those who will be gathered on their faces unto hell: such are worse in plight and further from the right road.

Those who will be gathered to Hell (prone) on their faces,- they will be in an evil plight, and, as to Path, most astray.

معانی کلمات آیه

«مَکاناً»: مراد مرتبه و پلّه و پایه دنیوی، و یا منزل و مأوی و جایگاه اخروی است.

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

الَّذِينَ يُحْشَرُونَ عَلى‌ وُجُوهِهِمْ إِلى‌ جَهَنَّمَ أُوْلئِكَ شَرٌّ مَكاناً وَ أَضَلُّ سَبِيلًا «34»

كسانى كه بر صورت‌هاشان به سوى جهنّم محشور مى‌شوند، آنان بدترين مكان را دارند و منحرف‌ترين راه را مى‌روند.

پیام ها

1- تحقير انبيا، سبب تحقير خود در قيامت است. «يُحْشَرُونَ عَلى‌ وُجُوهِهِمْ»

2- گمراه‌ترين مردم كسانى‌اند كه در برابر انبيا اشكال‌تراشى مى‌كنند. «أَضَلُّ سَبِيلًا»



پانویس

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه