آیه 23 سوره فرقان

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۱۴ توسط Quran (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی تفاسیر)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

وَقَدِمْنَا إِلَىٰ مَا عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْنَاهُ هَبَاءً مَنْثُورًا

مشاهده آیه در سوره


<<22 آیه 23 سوره فرقان 24>>
سوره : سوره فرقان (25)
جزء : 19
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

و ما توجه به اعمال (فاسد بی‌خلوص و حقیقت) آنها کرده و همه را (باطل و نابود چون) غباری پراکنده می‌گردانیم.

و ما به [بررسی و حسابرسی] هر عملی که [به عنوان عمل خیر] انجام داده اند، می پردازیم، پس همه آنها را غباری پراکنده می سازیم.

و به هر گونه كارى كه كرده‌اند مى‌پردازيم و آن را [چون‌] گَردى پراكنده مى‌سازيم.

و به اعمالى كه كرده‌اند پردازيم و همه را چون ذرّات خاك بر باد دهيم.

و ما به سراغ اعمالی که انجام داده‌اند می‌رویم، و همه را همچون ذرّات غبار پراکنده در هوا قرار می‌دهیم!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

Then We shall attend to the works they have done and then turn them into scattered dust.

And We will proceed to what they have done of deeds, so We shall render them as scattered floating dust.

And We shall turn unto the work they did and make it scattered motes.

And We shall turn to whatever deeds they did (in this life), and We shall make such deeds as floating dust scattered about.

معانی کلمات آیه

  • هباء: گرد. هَباءً مَنْثُوراً گرد پراكنده.[۱]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

وَ قَدِمْنا إِلى‌ ما عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْناهُ هَباءً مَنْثُوراً «23»

ما به سراغ هر عملى كه (به عنوان خيرات) انجام داده‌اند مى‌رويم و آن را غبارى پراكنده مى‌سازيم.

نکته ها

«هَباءً» خاك نرم را گويند و «منثور» يعنى پخش شده. قرآن كريم در جاى ديگر عمل كفّار را به خاكسترى تشبيه كرده است كه باد تندى آن را پراكنده سازد. «مَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ أَعْمالُهُمْ كَرَمادٍ اشْتَدَّتْ بِهِ الرِّيحُ فِي يَوْمٍ عاصِفٍ لا يَقْدِرُونَ مِمَّا كَسَبُوا عَلى‌ شَيْ‌ءٍ» «1» و در آيه‌اى ديگر، كار كفّار به سراب تشبيه شده است، كه انسان تشنه آن را آب مى‌پندارد. «2»

در روايات، مصداق كسانى كه اعمالشان پوچ مى‌شود، افرادى معرّفى شده‌اند كه اهل نماز و روزه‌اند، ولى از لقمه‌ى حرام پرهيز ندارند ويا نسبت به علىّ‌بن‌ابى‌طالب عليهما السلام و شيعيان او كينه و بغض دارند. «3»

پیام ها

1- در قيامت، اعمال انسان تجسّم مى‌يابد. ما عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْناهُ هَباءً ...

2- پوچ شدن بر همه كارهاى مجرمين عارض مى‌شود. ما عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ‌ ... هَباءً

3- تباه‌شدن عمل در برابر چشم انسان، از حسرت‌هاى او در قيامت است. «هَباءً» پس به كارها وتلاش‌هاى خود اطمينان نكنيم، شايد بدعاقبت شويم و اعمالمان بى‌اثر باشد.

«1». ابراهيم، 18.

«2». نور، 39.

«3». تفسير كنزالدقائق و صافى.

جلد 6 - صفحه 244

4- روح كار، انگبزه و نيّت كسى است كه آن را انجام مى‌دهد وگرنه عمل منهاى‌عقيده و اخلاص، بى‌نتيجه و پوچ است. «هَباءً مَنْثُوراً»



پانویس

  1. تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج‏7، ص272

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه