آیه 60 سوره مؤمنون
| <<59 | آیه 60 سوره مؤمنون | 61>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
و آنان که آنچه وظیفه بندگی و ایمان است به جای آورده و باز از این که (روزی) به خدای خود رجوع میکنند دلهاشان ترسان است.
و آنان که آنچه را [از زکات و دیگر انفاقات در راه خدا] می پردازند، و در حالی که دل هایشان از اینکه به سوی پروردگارشان [برای محاسبه دقیق] باز می گردند، ترسان است.
و كسانى كه آنچه را دادند [در راه خدا] مىدهند، در حالى كه دلهايشان ترسان است [و مىدانند] كه به سوى پروردگارشان بازخواهند گشت،
و آنهايى كه همه آنچه را بايد ادا كنند، ادا مىكنند و باز هم دلهايشان ترسان است كه بايد نزد پروردگارشان باز گردند،
و آنها که نهایت کوشش را در انجام طاعات به خرج میدهند و با این حال، دلهایشان هراسناک است از اینکه سرانجام بسوی پروردگارشان بازمیگردند،
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- وجلة: وجل (بر وزن فرس): خوف طبرسى گويد: وجل، فزع و خوف يك چيز هستند راغب آن را احساس خوف گفته است «وجل» (بكسر جيم) خائف و ترسان، مؤنث آن «وجلة» است.[۱]
نزول
شأن نزول آیات 57 تا 61:
محمد بن العباس بعد از دو واسطه از عیسى بن داود او از امام کاظم علیهالسلام نقل نماید که فرمود: این آیات درباره امیرالمومنین على علیهالسلام و فرزندان او نازل گردیده است.[۲]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ الَّذِينَ يُؤْتُونَ ما آتَوْا وَ قُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ أَنَّهُمْ إِلى رَبِّهِمْ راجِعُونَ «60»
و كسانى كه (اموال خود را در راه خدا) مىدهند آنچه را دادند، در حالى كه دلهايشان ترسان است از اين كه سرانجام به سوى پروردگارشان باز مىگردند.
نکته ها
«وجل» به معناى اضطراب و نگرانى است.
تكامل معنوى انسان در چند مرحله صورت مىپذيرد كه در اين آيات مطرح شده است:
مرحلهى اوّل؛ علم و شناختى كه مايهى خشيت شود. «مِنْ خَشْيَةِ رَبِّهِمْ»
جلد 6 - صفحه 110
مرحلهى دوم؛ ايمان عميق و دائمى به آنچه درك كرده است. «يُؤْمِنُونَ»
مرحلهى سوم؛ دورى از انواع شركها، مخفى و آشكار. «لا يُشْرِكُونَ»
مرحلهى چهارم؛ انفاق از آنچه خدا عطا نموده است. يُؤْتُونَ ...
مرحلهى پنجم؛ مغرور نشدن و دغدغه داشتن كه مبادا كارم ناقص يا عملم مردود يا وظيفهام چيزى ديگرى باشد و در قيامت پاسخگو نباشم. «قُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ»
پیام ها
1- به انفاق خود مغرور نشويم. يُؤْتُونَ ... وَ قُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ
2- ترس مؤمن از خداوند به خاطر حضور او در محضر پروردگار در روز قيامت است. «وَجِلَةٌ أَنَّهُمْ إِلى رَبِّهِمْ راجِعُونَ»
پانویس
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
- محمدباقر محقق، نمونه بینات در شأن نزول آیات از نظر شیخ طوسی و سایر مفسرین خاصه و عامه.
