آیه 18 سوره انبیاء
| <<17 | آیه 18 سوره انبیاء | 19>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
بلکه ما همیشه حق را بر باطل غالب و فیروز میگردانیم تا باطل را محو و نابود سازد و باطل بیدرنگ نابود میشود، و وای بر شما که خدا را به وصف کار باطل و بازیچه متّصف میگردانید.
نه، بلکه [شأن ما این است که] با حق بر باطل می کوبیم تا آن را درهم شکند [و از هم بپاشد] پس ناگهان باطل نابود شود؛ و وای بر شما از آنچه [درباره خدا و مخلوقات او به ناحق] توصیف می کنید.
بلكه حق را بر باطل فرو مىافكنيم، پس آن را در هم مىشكند، و بناگاه آن نابود مىگردد. واى بر شما از آنچه وصف مىكنيد.
بلكه حق را بر سر باطل مىزنيم، تا آن را درهم كوبد و باطل نابود شونده است. و واى بر شما از آنچه به خدا نسبت مىدهيد.
بلکه ما حق را بر سر باطل میکوبیم تا آن را هلاک سازد؛ و این گونه، باطل محو و نابود میشود! امّا وای بر شما از توصیفی که (درباره خدا و هدف آفرینش) میکنید!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
نقذف: قذف: انداختن، گذاشتن، رها كردن. مراد از آن در آيه معناى اول است، يعنى انداختن معنوى.
يدمغه: راغب گويد: دمغ شكستن مغز سر است «يدمغه» يعنى مغز او را مى شكند. جوهرى در صحاح گويد: «دمغه دمغا» يعنى او را زخم زد و به مغزش رسيد. دامغه زخمى را گويند كه عمق آن تا دماغ يعنى مغز سر برسد. اين لفظ فقط يك بار در قرآن آمده است.
زاهق: زهق: خروج روح از بدن. و هلاكت، در آيه هالك و باطل و پوچ است.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْباطِلِ فَيَدْمَغُهُ فَإِذا هُوَ زاهِقٌ وَ لَكُمُ الْوَيْلُ مِمَّا تَصِفُونَ «18»
(اين چنين نيست،) بلكه ما حقّ را بر باطل مىكوبيم تا مغز آن را در هم بشكند، پس بىدرنگ، باطل محو و نابود مىشود. و واى بر شما از آنچه (خداوند را به آن) توصيف مىكنيد (و نسبت لهو و لعب و بيهوده كارى مىدهيد).
نکته ها
كلمه «قذف» به معناى پرتاب از راه دور و با سرعت و قدرت است و كلمه «دمغ» نيز به ضربهاى گفته مىشود كه به سر مىخورد و تا مغز اثر مىگذارد.
كلمه «وَيل» به معناى عذاب و هلاكت است و در جايى بكار مىرود كه مورد استحقاق هلاكت را داشته باشد. «1»
پیام ها
1- پيروزى حقّ، اراده و خواست خداوند و جلوهاى از هدفدارى نظام آفرينش است. «بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ»
2- برخورد حقّ با باطل بايد تهاجمى باشد نه تدافعى. «نَقْذِفُ»
3- سنت خداوند بر نابودى و محو باطل است. «نَقْذِفُ- فَيَدْمَغُهُ»
4- حقّ بر باطل پيروز است. «فَإِذا هُوَ زاهِقٌ»
5- محو شدن باطل با حضور حقّ در جبهه است. «نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْباطِلِ»
6- در مبارزه عليه باطل بايد سرعت، قدرت و هدف گيرى درست مراعات شود. «نَقْذِفُ- فَيَدْمَغُهُ»
«1». لسان العرب.
جلد 5 - صفحه 434
7- باطل بايد به كلّى نابود شود، نه آنكه نيمه جانى داشته باشد. «فَيَدْمَغُهُ»
8- باطل رفتنى است. «فَإِذا هُوَ زاهِقٌ»
9- حكومت چند روزهى باطل، بر اساس سنت مهلت دادن الهى است و عاقبت از آن متقين و اهل حقّ است. «فَإِذا هُوَ زاهِقٌ»
10- واى بر كسانى كه آفرينش را بازيچه مىدانند. «وَ لَكُمُ الْوَيْلُ مِمَّا تَصِفُونَ»
پانویس
- ↑ تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
