آیه 11 سوره طه
| <<10 | آیه 11 سوره طه | 12>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
چون موسی به آن آتش نزدیک شد (در میان درختی آتشی روشن دید و از آنجا) ندا شد که ای موسی،
پس چون به آن آتش رسید، ندا داده شد: ای موسی!
پس چون بدان رسيد، ندا داده شد كه: «اى موسى،
چون نزد آتش آمد، ندا داده شد: اى موسى،
هنگامی که نزد آتش آمد، ندا داده شد که: «ای موسی!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
«نُودِیَ»: صدا زده شد. مجهول (نادی) است.
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
فَلَمَّا أَتاها نُودِيَ يا مُوسى «11»
پس همين كه نزد آتش آمد، ندا داده شد: اى موسى!
إِنِّي أَنَا رَبُّكَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ إِنَّكَ بِالْوادِ الْمُقَدَّسِ طُوىً «12»
همانا من پروردگار تو هستم. پس كفش خود را بيرون آور، به درستى كه تو در سرزمين مقدّس «طُوى» هستى.
نکته ها
نام موسى در بيست سوره و 136 مرتبه در قرآن آمده وماجراى موسى عليه السلام از بزرگترين
جلد 5 - صفحه 327
داستانهاى قرآن است، زيرا حدود نهصد آيه از قرآن را به خود اختصاص داده است.
كلمه «ربّ» كه از اسماى حسناى الهى است، بيش از 970 مرتبه در قرآن آمده است و خداوند در اوّلين تجلّى بر حضرت موسى عليه السلام خودش را با اين نام به او معرفى فرمود. «إِنِّي أَنَا رَبُّكَ» وچون نبوّت حضرت موسى عليه السلام با ندا و كلام الهى آغاز شد، لذا او را كليم اللّه مىنامند. «وَ كَلَّمَ اللَّهُ مُوسى تَكْلِيماً» «1»
«وادى الْمُقَدَّسِ» به مكان دور از عيب و گناه اطلاق مىگردد و «طُوىً» يعنى چيزى يا جايى كه با بركت آميخته شده است.
در حديثى مىخوانيم كه مراد از كندن دو كفش، دل كندن از دو نگرانى است: يكى نگرانى از وضع همسر در آن سرما و ديگرى، نگرانى از شرّ فرعون. «2» بعضى نيز آن را اشاره به همسر و فرزند و يا حبّ دنيا و آخرت دانستهاند. در تورات كنونى نيز عبارت «فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ» به همين تعبير آمده است. «3»
پیام ها
1- چه بسا انسان به قصد كارى گام برمىدارد، امّا به نتيجه ديگرى مىرسد. آتِيكُمْ مِنْها بِقَبَسٍ ... نُودِيَ
رفت موسى كآتشى آرد بدست
آتشى ديد او كه از آتش بِرَست
2- همين كه ارادهى خداوند بر تحقّق چيزى تعلّق گرفت، تمام وسايل به خدمت آن هدف درمىآيند. (تاريكى شب، باردارى همسر، گمكردن راه، ديدن آتش، همه مقدّمه جذب موسى عليه السلام و ارائه وحى و نبوّت به او در ميعادگاه الهى شد.)
3- هر كجا كه ناباورى احساس مىشود، بايد تأكيد بيشترى كرد. «إِنِّي أَنَا رَبُّكَ»
4- آثار قداست و معنويت كار بايد در ظاهر افراد نيز پيدا باشد. «فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ»
5- رابطهى عميق با خداوند، در گرو دل كندن از وابستگىهاست. «فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ»
«1». نساء، 164.
«2». تفسير نورالثقلين.
«3». تورات، سِفر خروج، فصل سوّم.
جلد 5 - صفحه 328
6- براى دريافت مسئوليت، فروتنى از ابتدائىترين لوازم است. «فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ»
7- بعضى از مكانها داراى قداست خاصى هستند. «فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ إِنَّكَ بِالْوادِ الْمُقَدَّسِ» (پابرهنهشدن وبيرونآوردن كفش، از آداب ورود به مكانهاى مقدّس است)
8- پيامهاى مقدّس، در مكانهاى مقدّس نازل مىشوند. نُودِيَ ... بِالْوادِ الْمُقَدَّسِ
9- پذيرش مسئوليتهاى آسمانى در دل پاك طبيعت، همچون؛ كوه طور، وادى مقدّس طُوى و غار حرا بوده است. نُودِيَ ... بِالْوادِ الْمُقَدَّسِ طُوىً
پانویس
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
