آیه 31 سوره آل عمران
| <<30 | آیه 31 سوره آل عمران | 32>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
بگو (ای پیغمبر): اگر خدا را دوست میدارید مرا پیروی کنید تا خدا شما را دوست دارد و گناه شما را ببخشد، و خدا آمرزنده و مهربان است.
بگو: اگر خدا را دوست دارید، پس مرا پیروی کنید تا خدا هم شما را دوست بدارد، و گناهانتان را بیامرزد؛ و خدا بسیار آمرزنده و مهربان است.
بگو: «اگر خدا را دوست داريد، از من پيروى كنيد تا خدا دوستتان بدارد و گناهان شما را بر شما ببخشايد، و خداوند آمرزنده مهربان است.»
بگو: اگر خدا را دوست مىداريد از من پيروى كنيد تا او نيز شما را دوست بدارد و گناهانتان را بيامرزد، كه آمرزنده و مهربان است.
بگو: «اگر خدا را دوست میدارید، از من پیروی کنید! تا خدا (نیز) شما را دوست بدارد؛ و گناهانتان را ببخشد؛ و خدا آمرزنده مهربان است.»
ترجمه های انگلیسی(English translations)
نزول
محل نزول:
اين آيه همچون ديگر آيات سوره آل عمران در مدينه بر پيامبر اسلام صلي الله عليه و آله نازل گرديده است. [۱]
شأن نزول:
«شیخ طوسى» گوید: حسن بصرى و ابن جريج گويند: اين آيه درباره عده اى از اهل كتاب نازل گرديده كه گفته بودند ما كسانى هستيم كه خداى خود را دوست ميداريم و خداوند همين محبت ما را متابعت و پيروى از رسول خدا قرار خواهد داد[۲][۳][۴].[۵]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
«31» قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ
(اى پيامبر!) بگو: اگر خداوند را دوست مىداريد، پس مرا پيروى كنيد، تا خدا نيز شما را دوست بدارد و گناهانتان را بر شما ببخشد و خداوند بسيار بخشنده ومهربان است.
نکته ها
درباره جايگاه پيامبر ولزوم اطاعت از او، در قرآن مىخوانيم: «مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللَّهَ» «1» هركس از پيامبر پيروى كند، قطعاً از خدا پيروى كرده است. در جاى ديگر مىخوانيم: «إِنَّ الَّذِينَ يُبايِعُونَكَ إِنَّما يُبايِعُونَ اللَّهَ» «2» بيعت با تو بيعت با خداست.
شخصى به امام صادق عليه السلام عرض كرد: جانم فدايت، ما فرزندان خود را به نامهاى شما و پدرانتان مىناميم، آيا براى ما مفيد است؟ حضرت فرمودند: مگر دين غير از محبّت است، خداوند فرموده است: «إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي» «3»
پیام ها
1- هر ادّعايى با عمل ثابت مىشود. «إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي»
كار با سعى است نى با ادّعا
ليس للانسان الّا ما سعى
2- لازمهى ايمان به خدا، پيروى از اولياى خداست. «فَاتَّبِعُونِي» (آرى، اسلام منهاى روحانيّت واقعى، محكوم است.)
3- هر كس در عمل سست است، در حقيقت پايهى محبّت او سست است.
«تُحِبُّونَ ... فَاتَّبِعُونِي»
4- در راه اصلاح جامعه، از عواطف كمك بگيريم. «إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ»
«1». نساء، 80.
«2». فتح، 10.
«3». تفسير عيّاشى، ج 1، ص 167.
جلد 1 - صفحه 499
5- عمل، سخن و سكوت رسول خدا، حجّت و قابل پيروى است. «فَاتَّبِعُونِي»
6- پيامبر معصوم است، زيرا فرمان پيروى عام و بىچون وچرا براى غير معصوم، حكيمانه نيست. «قُلْ ... فَاتَّبِعُونِي»
7- اگر مىخواهيد خداوند شما را دوست بدارد، بايد از رسول اللّه پيروى كنيد.
«فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ»
8- انسان مىتواند به جايى برسد كه رضاى او، رضاى خدا و پيروى از او، پيروى از خدا باشد. «فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ»
9- امتياز دين الهى بر قوانين بشرى، وجود عنصر محبّت، الگوى عملى و صلاحيّتِ قانونگزار است. «تُحِبُّونَ ... فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ»
10- بهترين پاداشها، پاداشِ معنوى است. محبوبيّت نزد خدا ودريافت مغفرت، بهترين پاداش براى مؤمنان است. «يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ»
11- نشانهى دوستى، سرپوش گذاردن روى بدىها و برخورد با عفو و رحمت است. «يُحْبِبْكُمُ ... يَغْفِرْ لَكُمْ»
12- كارهاى نيك، مايهى آمرزش گناهان است. «فَاتَّبِعُونِي ... يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ»
13- اطاعت وپيروى از پيامبر، موجب دريافت عفو الهى است. «فَاتَّبِعُونِي ... يَغْفِرْ لَكُمْ»
پانویس
- ↑ طبرسي، مجمع البيان في تفسير القرآن، ج 2، ص 693.
- ↑ در تفسير ابن المنذر نيز از حسن بصرى روايت شده است.
- ↑ صاحب مجمع البيان از محمد بن جعفر الزبير روايت كند كه اين آيه درباره وفد نجران نازل شده كه مى گفتند: ما به خاطر دوستى با خدا مسيح را بزرگ ميداريم چنان كه در متن ملاحظه شود. شيخ بزرگوار اين موضوع را درباره شأن و نزول آيه بعدى يعني آيه 32 آورده است.
- ↑ صاحب كشف الاسرار گويد: پيامبر كعب بن اشرف را كه از سران يهود بود به اسلام دعوت كرد و نيز سيد و عاقب را به اسلام خواند. اينان گفتند: ما پسران خدائيم در واقع حرفى را ميزدند كه مسيحيان گفته بودند و نيز گفته بودند ما دوستان خدائيم. رسول خدا فرمود: اگر دوستان خدا بوديد چرا خداوند بر شما غضب و لعنت فرستاده است سپس اين آيه نازل گرديد.
- ↑ محمدباقر محقق، نمونه بينات در شأن نزول آيات از نظر شيخ طوسي و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص 116.
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
- محمدباقر محقق، نمونه بینات در شأن نزول آیات از نظر شیخ طوسی و سایر مفسرین خاصه و عامه.
