آیه 28 سوره الرحمن

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۲ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۳۰ توسط Quran (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی تفاسیر)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

مشاهده آیه در سوره


<<27 آیه 28 سوره الرحمن 29>>
سوره : سوره الرحمن (55)
جزء : 27
نزول : مدینه

ترجمه های فارسی

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

پس کدامیک از نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد؟

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

So which of your Lord’s bounties will you both deny?

Which then of the bounties of your Lord will you deny?

Which is it, of the favours of your Lord, that ye deny?

Then which of the favours of your Lord will ye deny?


تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ «26» وَ يَبْقى‌ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ «27» فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ «28»

هركه روى زمين است، فنا پذيرد و (تنها) ذات پروردگارت كه داراى شكوه و اكرام است، باقى مى‌ماند. پس كدام يك از نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

نکته ها

در آيه 185 سوره آل‌عمران خوانديم: «كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ» هر انسانى طعم مرگ را مى‌چشد. در آخرين آيه سوره قصص نيز خوانديم: «كُلُّ شَيْ‌ءٍ هالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ» هر موجودى هلاك مى‌شود، جز ذات پروردگار. در اين سوره نيز مى‌خوانيم: «كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ وَ يَبْقى‌ وَجْهُ رَبِّكَ»

در آيات قبل، نعمت‌ها معرّفى شد، در اين آيه مى‌فرمايد: زمان بهره‌گيرى از نعمت‌ها كم‌

جلد 9 - صفحه 392

است، فرصت را غنيمت شماريد كه همه رفتنى هستيد.

گرچه همه موجودات فانى هستند ولى هر كس در مسير الهى باشد و كار او رنگ الهى بگيرد، آن نيّت خالص كه «وجه رب» است، كار فانى او را باقى مى‌كند.

پیام ها

1- مرگ، يك قانون عام و فراگير است. «كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ»

2- به كسى جز خدا تكيه نكنيم كه همه فناپذيرند. «كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ وَ يَبْقى‌ وَجْهُ رَبِّكَ»

3- ارزش انسان با تقرّب به خداوند است، نه داشتن امكانات. «كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ وَ يَبْقى‌ وَجْهُ رَبِّكَ»

4- مرگ، گامى در مسير تربيت انسان است. «كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ وَ يَبْقى‌ وَجْهُ رَبِّكَ»

5- پيامبر، تحت تربيت و ربوبيّت خاصّ خداوند است. «رَبِّكَ»

6- مرگ موجودات، نشانه نقص و تمام شدن قدرت و كرم الهى نيست كه او صاحب جلال و كرامت است. كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ وَ يَبْقى‌ ... ذُو الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ‌

7- جلال الهى همراه با رحمت و رأفت است. «ذُو الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ»

8- مرگ، نعمت است. كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ‌ ... فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما (با آنكه در آيات 26 و 27 نام هيچ نعمت مادّى نيامده، امّا در آيه 28، باز هم جمله‌ى‌ فَبِأَيِّ آلاءِ ...

تكرار شده است پس مرگ نيز نعمت است.)

9- جن نيز همچون انسان، مرگ دارد. زيرا خطاب‌ «رَبِّكُما» به جنّ و انس بازمى‌گردد. كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ‌ ... فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما



پانویس

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه